Η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί «εφιάλτη» για την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς η Ένωση επιλέγει αυστηρή ρύθμιση ενώ οι ΗΠΑ αφήνουν τις εταιρείες να «τρέχουν ελεύθερες». Αυτό το δίλημμα, βαθιά ριζωμένο σε ιστορικές και πολιτισμικές διαφορές, απειλεί να στείλει ταλαντούχους Ευρωπαίους επιχειρηματίες και startups στη Silicon Valley, αφήνοντας την Ευρώπη πίσω στην κούρσα της AI.
Ένα παράδοξο παράδειγμα είναι η startup Interaction, δημιουργημένη από Γερμανούς… στην Καλιφόρνια, αναφέρει σχετικά το Politico. Η εταιρεία, πίσω από την εφαρμογή Poke.com –έναν AI «φίλο» και βοηθό–, παράγει διαφημίσεις που προωθούν την Ευρώπη, αλλά η ίδια επιλέγει να αναπτυχθεί στις ΗΠΑ. Όπως δηλώνει ο συνιδρυτής της εταιρείας Μάρβιν φον Χάγκεν, «όλοι θέλουν να έρθουν στο Bay Area για την AI».
Τα στοιχεία το επιβεβαιώνουν: σύμφωνα με την Accel, το 80% των επενδύσεων σε generative AI (2023-2024) σε ΗΠΑ, Ευρώπη και Ισραήλ κατέληξε σε αμερικανικές εταιρείες. Το 2024, οι ΗΠΑ παρήγαγαν 40 «σημαντικά» μοντέλα AI, η Κίνα 15 και η Ευρώπη μόλις 3 (σύμφωνα με το Stanford AI Index 2025). Το 11% των αμερικανικών τεχνολογικών εταιρειών έχουν Ευρωπαίους ιδρυτές, ενώ εκατοντάδες ευρωπαϊκές startups τεχνητής νοημοσύνης μετακόμισαν στις ΗΠΑ.
Ο Φλόριαν Γιούνγκερμαν, της Listen Labs, εκφράζει θλίψη για τη Γερμανία: «Όσοι θέλουν να συμμετάσχουν στην επανάσταση της AI έρχονται εδώ». Οι λόγοι; Περισσότερα VC funds, ανοχή στο (επενδυτικό) ρίσκο και… λιγότερη γραφειοκρατία.
Η ρυθμιστική «παγίδα» της ΕΕ
Η ΕΕ, με μακρά παράδοση ρυθμίσεων, βλέπει την τεχνητή νοημοσύνη ως απειλή ιδιωτικότητας και επιτήρησης. Ο AI Act (σε ισχύ από τον Αύγουστο του 2024) κατηγοριοποιεί εφαρμογές ανάλογα με τον κίνδυνο, από «ελάχιστο» έως «απαράδεκτο», απαγορεύοντας κάποιες και επιβάλλοντας διαφάνεια. Αντίθετα, οι ΗΠΑ, ειδικά επί διακυβέρνησης Τραμπ, με το AI Action Plan (Ιούλιος 2025) κινούνται σε εντελώς αντίθετη πορεία.
Οι Ευρωπαίοι ιδρυτές εταιρειών «φοβούνται» τη ρύθμιση, αναφέρει το Politico: στη Γερμανία, η ιδιωτικότητα είναι «ιερή», λόγω ναζιστικής επιτήρησης αλλά και Stasi την περίοδο της Ανατολικής Γερμανίας. Η Άνου Μπράντοφορντ της Columbia συνδέει την υπερευαισθησία με τον Β’ ΠΠ. Αντίστοιχα ο Ντιν Μπολ βλέπει ότι η ΕΕ έχει «νοοτροπία του 20ου αιώνα».
Ο Ρόμπερτη Βιντεσχάιμ της Founders Fund σημειώνει ότι «η Ευρώπη έχει ταλέντο, αλλά λείπει η κουλτούρα επιχειρηματικότητας». Η Silicon Valley, αντίθετα, με πιο φιλελεύθερα ήθη και λατρεία για την επιτάχυνση των πραγμάτων, προτιμά την «ελεύθερη» καινοτομία.
Ιστορικές ρίζες και συνέπειες
Οι ρυθμιστικές διαφορές μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ χρονολογούνται δεκαετίες πίσω, με την Ευρωπαϊκή Ένωση να υιοθετεί μοντέλο «ασφαλούς ανάπτυξης» που δίνει προτεραιότητα στην προστασία των πολιτών έναντι του επιχειρηματικού ρίσκου, ενώ οι ΗΠΑ ενθαρρύνουν την ταχεία κλιμάκωση καινοτομιών.
Το GDPR του 2018, ορόσημο της ευρωπαϊκής προσέγγισης, περιορίζει δραστικά τη συλλογή και εκμετάλλευση προσωπικών δεδομένων, εμποδίζοντας startups να συγκεντρώσουν τα τεράστια datasets που απαιτούνται για την εκπαίδευση μοντέλων AI–μια διαδικασία κρίσιμη για την ανταγωνιστικότητα. Η τεχνητή νοημοσύνη εντείνει αυτή την ασυμμετρία, καθώς η απρόβλεπτη φύση της (από generative μοντέλα έως αυτόνομα συστήματα) πυροδοτεί φόβους επιτήρησης και κατάχρησης, εμπνέοντας τον AI Act.
Πρόσφατα, ευρωπαϊκές εταιρείες τεχνολογίας, εθνικές κυβερνήσεις και η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πιέζουν για καθυστερήσεις στην πλήρη εφαρμογή του AI Act, αναγνωρίζοντας ότι η αυστηρότητα πνίγει την καινοτομία. Η Μαρία-Ροζάρια Ταντέο, καθηγήτρια ψηφιακής ηθικής στο Oxford Internet Institute, προειδοποιεί ότι η αυξανόμενη εξάρτηση από αμερικανικές πλατφόρμες AI (όπως OpenAI και Google) θέτει την ΕΕ σε ευάλωτη θέση, καθώς δεν ελέγχει τη βασική τεχνολογία που διαμορφώνει την ψηφιακή οικονομία.
Η Άνου Μπράντφορντ από το Columbia University τονίζει ότι το πρόβλημα δεν είναι η ρύθμιση per se, αλλά η έλλειψη ενιαίας αγοράς στους 27: «Δεν υπάρχει ‘Silicon Valley’ της ΕΕ – μόνο εθνικές αγορές με βαριές γραφειοκρατίες».
Προοπτικές και λύσεις
Η ΕΕ αντιδρά με μαζικές επενδύσεις: τον Νοέμβριο 2025, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεσμεύτηκε για 200 δισ. ευρώ σε AI υποδομές, ενώ ο Εμανουέλ Μακρόν ανακοίνωσε 109 δισ. ευρώ ιδιωτικών κεφαλαίων στη Γαλλία, εστιάζοντας σε εθνικά data centers και υπολογιστική ισχύ.
Στις σκανδιναβικές χώρες, η κρατική στήριξη (π.χ. σουηδικά και φινλανδικά AI clusters) αποδίδει, δημιουργώντας ανθεκτικές εταιρείες που συνδυάζουν ρύθμιση με καινοτομία.
Παράλληλα, έρευνες όπως της Gallup (Απρίλιος-Μάιος 2025) δείχνουν ότι το 80% των Αμερικανών επιθυμεί κανόνες για ασφάλεια ΑΙ και δεδομένων, ακόμη και αν καθυστερήσουν την ανάπτυξη –η Καλιφόρνια ήδη εφαρμόζει παρόμοιες πολιτικές. Ο Μαρκ Ρότενμπεργκ, πρόεδρος του Center for AI and Digital Policy, υπογραμμίζει: «Αμερικανοί και Ευρωπαίοι συγκλίνουν σε ανησυχίες για πνευματικά δικαιώματα, ιδιωτικότητα και απώλεια θέσεων εργασίας».
Η Ταντέο προτείνει στρατηγική «εμπιστοσύνης»: «Δεν χρειάζεται να είσαι πρώτος στην AI – χρειάζεται να είσαι αξιόπιστος και ανθεκτικός, με μοντέλα που σέβονται την ηθική». Ωστόσο, ο Ντιν Μπολ, συγγραφέας του AI Action Plan της κυβέρνησης Τραμπ, είναι κατηγορηματικός: «Ήταν αργά πριν πέντε χρόνια – τώρα είναι αργά κατά πολύ».
Για να αντιστραφεί η τάση, η ΕΕ καλείται να χαλαρώσει τη γραφειοκρατία, να δημιουργήσει ενιαίο επενδυτικό τοπίο (π.χ. πανευρωπαϊκό VC fund), να καλλιεργήσει κουλτούρα επιχειρηματικότητας πέρα από φόβους του 20ού αιώνα και να επενδύσει σε υποδομές –αλλιώς η επανάσταση της AI θα παραμείνει αποκλειστικά «αμερικανικό όνειρο».
