Υπερέσοδα και ακρίβεια

Η διαπίστωση για συμμετοχή  – ρεκόρ (πάνω από 40%) ορισμένων  μόνο αγαθών της ομάδας «Διατροφή» και της ομάδας «Στέγαση» στην «πυρπόληση» της ακρίβειας τον περασμένο Δεκέμβριο (βλέπε πίνακα 1), επιβεβαιώνει την επίμονη αρθρογραφία του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» για τα πραγματικά επιστημονικά αίτια των επίμονων πληθωριστικών πιέσεων μετά το 2021.

Ακόμα,  επιβεβαιώνουν και την επίμονη επισήμανση ότι τα αίτια αυτά, ως διαρθρωτικά, δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται  με «μεταρρυθμίσεις»  δίκην μιας ακόμα ανεξάρτητης αρχής εποπτείας της αγοράς και προστασίας του καταναλωτή ή με τους 2.000  «κωδικούς» στα ράφια των σούπερ μάρκετ, που θυμίζουν τη μάχη του Δον Κιχώτη σε … ανεμομύλους!

Όλα αυτά αποκαλύπτουν τον εγκληματικό αλληθωρισμό της κυβέρνησης, η οποία αλλού κοιτάζει κι αλλού βλέπει για αλλότριες σκοπιμότητες. Δηλαδή, κοιτάζει  το πεύκο (επικοινωνιακά οφέλη και «καλή» εικόνα προς  τους Ευρωπαίους και τους δανειστές με τις «επιτυχίες» σε  υπερέσοδα και υπερπλεονάσματα  κυρίως μετά το 2023) αντί το δάσος, το οποίο πυρπολεί με την εφαρμογή συνειδητά στην πραγματικότητα πληθωριστικής πολιτικής.

Πρόκειται για τις γνωστές κυβερνητικές ανακοινώσεις και δηλώσεις  για φορολογικές και εισοδηματικές «μεταρρυθμίσεις» για  την προστασία τάχα των νοικοκυριών από την ακρίβεια, οι οποίες στην πραγματικότητα  ρίχνουν  λάδι στο  μόνιμα εύφλεκτο από διαρθρωτικές αδυναμίες και αγκυλώσεις  πληθωριστικό υπόβαθρο.

Η συγκυριακή ομοβροντία ανακοινώσεων στοιχείων τόσο από το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών   για την εκτέλεση του προϋπολογισμού τον περασμένο Δεκέμβριο με τις τερατώδεις  αποκλίσεις  από τις προβλέψεις για φόρους και πλεόνασμα (15  Ιανουαρίου 2026) όσο και από την ΕΛΣΤΑΤ  για το ΑΕΠ το τρίτο τρίμηνο του 2025  (5 Δεκεμβρίου 2025) αποκαλύπτει μεγαλοπρεπώς  τον παραπάνω αλληθωρισμό, τον οποίο πληρώνει μονίμως  μετά το 2022 το ελληνικό νοικοκυριό και ιδιαίτερα  ακόμα σκληρότερα  τον Δεκέμβριο του  2025, όπως προκύπτει από την επεξεργασία των στοιχείων που ανακοίνωσε  τις ίδιες ημέρες πάλι η ΕΛΣΤΑΤ (13 Ιανουαρίου 2026)! Τον μήνα αυτόν (βλέπε πίνακα 1) μερικά βασικά αγαθά διατροφής του «καλαθιού του νοικοκυριού» και η στέγαση ενίσχυσαν τον πληθωρισμό κατά 1,08 μονάδες (ρεκόρ) ή κατά 41,5%, έναντι 1,02 ή 29,1% του Δεκεμβρίου 2023, όταν ο μέσος ετήσιος πληθωρισμός ήταν υψηλότερος!

Υπερέσοδα και ανάπτυξη από κατανάλωση πυροδοτούν μονίμως  τον πληθωρισμό

Έτσι, με την ιδιωτική κατανάλωση  να είναι σταθερά πάνω  από 2% και να αποτελεί τον βασικό μοχλό  της σαθρής (πληθωριστικής) ανάπτυξης (βλέπε πίνακα 2) , επαναλαμβάνω,  με απογοήτευση, ότι οι κύριοι παράγοντες των πληθωριστικών πιέσεων που συνθλίβουν  τον οικογενειακό προϋπολογισμό, είναι η ολοένα αυξανόμενη  αναπτυξιακή υπεραπόδοση της ελληνικής οικονομίας, που τροφοδοτείται, σε μεγάλο βαθμό από την αυξανόμενη εγχώρια ζήτηση, η οποία συμβάλλει στη σημαντική αύξηση του εγχώριου «παραγωγικού κενού».

Όπως έχω επισημάνει σε προηγούμενα άρθρα μου στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο», το σημαντικά θετικό παραγωγικό κενό σημαίνει ότι η ζήτηση έχει αυξηθεί σε μεγαλύτερο ποσοστό από τη συνολική παραγωγική δυνατότητα της οικονομίας, με αποτέλεσμα να δημιουργείται στενότητα πόρων και, στη συνέχεια,  σε μεγαλύτερα περιθώρια ανατιμήσεων, που επιδεινώνουν  ακόμα περισσότερο το υψηλό έλλειμμα  του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, με αρνητικό το εξωτερικό ισοζύγιο (υψηλότερη αύξηση των εισαγωγών σε σχέση με την αντίστοιχη των εξαγωγών!

Κι όμως, ενώ, όπως επισημαίνουν οι οικονομολόγοι,  αυτό  το παραγωγικό κενό  αναδεικνύεται στατιστικά ως ο πλέον σημαντικός παράγοντας ενίσχυσης των πληθωριστικών εξελίξεων την τελευταία 20ετία, η κυβέρνηση συνεχώς αποστρέφει το πρόσωπό της από τεράστιο αυτό πρόβλημα, θριαμβολογώντας κάθε φορά  με δηλώσεις  για «νέο αναπτυξιακό ή παραγωγικό μοντέλο» και χαρακτηρίζοντας ως  «επιτυχίες» αύξηση  επενδύσεων και εξαγωγών είναι μία τρύπα στο νερό (επενδυτικό κενό και εξωτερικό ισοζύγιο)