Όταν το χάσμα βαθαίνει

Παρά το αφήγημα των θετικών επιδόσεων της οικονομίας, δυστυχώς τα στοιχεία δείχνουν πως αυτές δεν μεταφράζονται σε ανάλογη βελτίωση των αποδοχών αλλά και των συνθηκών ζωής των εργαζομένων, βρίσκονται υπό διαρκή πίεση τα τελευταία χρόνια με την οικονομική τους δυνατότητα να μην μπορεί να εξυπηρετήσει επαρκώς το αυξημένο κόστος διαβίωσης. Οι αποκλίσεις, δε, στις αποδοχές σε σχέση με την ΕΕ είναι σημαντικές, όπως αποκαλύπτουν τα στοιχεία της πρόσφατης έκθεσης του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ για το 2025.

Η έκθεση αναφέρει ότι σε όρους PPS, παρότι το το 2009 ο μέσος ετήσιος μισθός στη χώρα μας σε όρους PPS (22.107) αντιστοιχούσε στο 91,8% του μέσου ευρωπαϊκού (24.087), το 2019 η αναλογία αυτή μειώθηκε στο 61,2% (18.204 στην Ελλάδα, έναντι 29.738 στην ΕΕ), ενώ το 2024 διαμορφώθηκε ακόμη χαμηλότερα στο 59,1% (21.486 στην Ελλάδα, έναντι 36.382 στην ΕΕ).

Η εικόνα γίνεται λίγο χειρότερη όταν σταθμίζονται οι συνολικές αποδοχές των μισθωτών με τις ώρες που εργάζονται: το 2024 το μέσο ωρομίσθιο σε όρους PPS ανερχόταν το 2024 στην Ελλάδα σε 11,3 όταν στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης ήταν 15,3, στα κράτη-μέλη των Βαλκανίων 18,1 και στις οικονομίες της Περιφέρειας 20,4.

Χαρακτηριστικό, επίσης, της επικρατούσας κατάστασης είναι ότι οι συνθήκες υποαμοιβής των μισθωτών στην Ελλάδα, σε σχέση με τις οικονομίες της ΕΕ που εξέτασε η έκθεση του Ινστιτούτου, είναι οριζόντιες και καλύπτουν σχεδόν όλους τους κλάδους της οικονομικής δραστηριότητας.

Έτι περαιτέρω σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat η Ελλάδα συγκαταλέγεται ανάμεσα στις 10 χώρες με το υψηλότερο μισθολογικό χάσμα μεταξύ των φύλων στην ΕΕ. Κατά μέσο όρο οι αποδοχές των γυναικών στην ΕΕ είναι κατά 12% χαμηλότερες από αυτές ανά ώρα εργασίας. Οι χώρες με το μεγαλύτερο μισθολογικό χάσμα είναι η Λετονία (19%), η Αυστρία (18,3%), η Τσεχία (18%), η Ουγγαρία (17,8%), η Γερμανία (17,6%), η Εσθονία (16,9%), η Φινδανδία (16,8%), η Σλοβακία (15,7%), η Δανία (14%) και η Ελλάδα (13,6%).

Το Λουξεμβούργο έχει κλείσει το μισθολογικό χάσμα μεταξύ των δύο φύλων, ενώ άλλες χώρες με μικρότερες μισθολογικές διαφορές μεταξύ των δύο φύλων το 2023 είναι: το Βέλγιο (0,7%), η Ιταλία (2,2%), η Ρουμανία (3,8%), η Μάλτα (5,1%) η Σλοβενία (3,8%). Βέβαια, έως τον Ιούνιο του 2026 θα πρέπει τα κράτη – μέλη να έχουν κάνει νόμο σχετική οδηγία για τη Διαφάνεια στις Αμοιβές, ένα εργαλείο για την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Μένει να φανεί όταν υιοθετηθεί με πόση αυστηρότητα θα εφαρμοστεί, ως επίσης και τι ουσιαστικές δράσεις σκοπεύει η κυβέρνηση να αναλάβει προκειμένου οι θετικές επιδόσεις στην οικονομία να έχουν αντίκρυσμα στο εισόδημα των πολιτών, για τους οποίους η ανάπτυξη «μεταφράζεται» σε συνεχείς περικοπές των δαπανών τους για να βγει ο μήνας…