Ως ένα ακόμα βαρίδι για τις ευρωπαϊκές εξαγωγικές βιομηχανίες και επιχειρήσεις περιγράφει την άνοδο του ευρώ, ο πρόεδρος και CEO της Metlen, Ευάγγελος Μυτιληναίος σε ανάρτηση του στο Linkedin.
O κ. Μυτιληναίος επισημαίνει ότι η ενίσχυση του ενιαίου νομίσματος προστίθεται στο διαρθρωτικό μειονέκτημα της Ευρώπης που αφορά το κόστος της ενέργειας καθιστώντας τα ευρωπαϊκά προϊόντα λιγότερα ανταγωνιστικά στις παγκόσμιες αγορές που οι εμπορικές σχέσεις λειτουργούν κυρίως με το δολάριο.
«Για πολλούς τομείς – από τη βιομηχανική παραγωγή έως τη μεταποίηση με υψηλή κατανάλωση ενέργειας – αυτό δημιουργεί πρόσθετη πίεση σε μια εποχή ήδη στενών περιθωρίων κέρδους και έντονου παγκόσμιου ανταγωνισμού» υπογραμμίζει.
Εξηγεί ότι η ανατίμηση του ευρώ υπενθυμίζει στην Ευρώπη ότι πρέπει να σπεύσει να υλοποιήσει πολιτικές που «υποστηρίζουν τη βιομηχανική ανθεκτικότητα, τη στρατηγική αυτονομία και τον δίκαιο ανταγωνισμό στην παγκόσμια σκηνή.
»Η μείωση της εξάρτησης, η ενίσχυση της εσωτερικής μας αγοράς και η προώθηση εργαλείων θα μπορούσαν να αποτελέσουν μέρος αυτής της μακροπρόθεσμης λύσης, πέραν φυσικά του διαρκούς προβλήματος του κόστους της ενέργειας.»
Καταλήγει ότι υπάρχει ανάγκη ενός πλαισίου «που θα επιτρέπει στις βιομηχανίες μας να ανταγωνίζονται – και να κερδίζουν – σε παγκόσμιο επίπεδο.»
Η ανάρτηση του κ.Μυτιληναίου
Η άνοδος του ευρώ προσθέτει μια νέα πρόκληση για την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα
Τις τελευταίες ημέρες, αρκετοί Ευρωπαίοι ηγέτες και βιομηχανικές ενώσεις έχουν εκφράσει την αυξανόμενη ανησυχία τους για την απότομη ανατίμηση του ευρώ.
Το μήνυμά τους είναι σαφές: το ισχυρό ευρώ δεν είναι σίγουρα ένδειξη μιας ισχυρής ευρωπαϊκής οικονομίας, αλλά μάλλον των ασταθών και ασυνεπών πολιτικών και των γεωπολιτικών εντάσεων. Ωστόσο, επιβαρύνει σημαντικά τις εξαγωγικές βιομηχανίες και επιχειρήσεις.
Με άλλα λόγια, σαν να μην αρκούσε το διαρθρωτικό μειονέκτημα της Ευρώπης όσον αφορά το κόστος της ενέργειας για να υπονομεύσει τη διεθνή ανταγωνιστικότητά μας, η ενίσχυση του ευρώ καθιστά πλέον τα ευρωπαϊκά προϊόντα όλο και λιγότερο ανταγωνιστικά στις παγκόσμιες αγορές, οι οποίες λειτουργούν κυρίως με το δολάριο.
Για πολλούς τομείς – από τη βιομηχανική παραγωγή έως τη μεταποίηση με υψηλή κατανάλωση ενέργειας – αυτό δημιουργεί πρόσθετη πίεση σε μια εποχή ήδη στενών περιθωρίων κέρδους και έντονου παγκόσμιου ανταγωνισμού.
Αυτό που παρατηρούμε δεν είναι απλώς μια διακύμανση του νομίσματος. Είναι μια ακόμη υπενθύμιση ότι η Ευρώπη πρέπει να επιταχύνει επειγόντως τις πολιτικές που υποστηρίζουν τη βιομηχανική ανθεκτικότητα, τη στρατηγική αυτονομία και τον δίκαιο ανταγωνισμό στην παγκόσμια σκηνή.
Η μείωση της εξάρτησης, η ενίσχυση της εσωτερικής μας αγοράς και η προώθηση εργαλείων θα μπορούσαν να αποτελέσουν μέρος αυτής της μακροπρόθεσμης λύσης, πέραν φυσικά του διαρκούς προβλήματος του κόστους της ενέργειας.
Η Ευρώπη έχει τις δυνατότητες και το ταλέντο. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένα πλαίσιο που θα επιτρέπει στις βιομηχανίες μας να ανταγωνίζονται – και να κερδίζουν – σε παγκόσμιο επίπεδο.
