Για να δημιουργήσει έναν από τους μεγαλύτερους ομίλους μετάλλων στην Ευρώπη ο επενδυτής Μάικλ Φλακς ενδιαφέρεται να εξαγοράσει την British Steel και να τη συνδυάσει με ένα άλλο προβληματικό χαλυβουργείο στην Ιταλία.
Ο επιχειρηματίας που γεννήθηκε στο Μάντσεστερ, του οποίου ο όμιλος Flacks επικεντρώνεται στην αγορά προβληματικών εταιρειών, δήλωσε ότι ενδιαφέρεται «πολύ» να εξαγοράσει την British Steel και να επενδύσει στην ηλεκτροδότηση της παραγωγής της.
«Κάποιος πρέπει να αναλάβει τον έλεγχο της British Steel. Είναι ένα εργοστάσιο εθνικής σημασίας», δήλωσε στους Financial Times την περασμένη εβδομάδα. «Βλέπω μια καταπληκτική ευκαιρία εκεί που οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν παραβλέψει αυτόν τον τομέα. Είμαι ένας πολύ αισιόδοξος άνθρωπος».
Ο Φλακς δήλωσε ότι συνεργάζεται με επενδυτικούς τραπεζίτες για να προετοιμάσει μια προσφορά. Έχουν υπάρξει αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες την τελευταία δεκαετία για να μετατραπεί το χαλυβουργείο Scunthorpe σε μια βιώσιμη επιχείρηση.
Η πονεμένη ιστορία της British Steel
Ο όμιλος ιδιωτικών κεφαλαίων Greybull Capital αγόρασε την επιχείρηση από την ινδική Tata Steel το 2016 για μόλις 1 λίρα, μόνο και μόνο για να καταρρεύσει η εταιρεία το 2019. Τον Μάρτιο του 2020, η κινεζική χαλυβουργία Jingye έσωσε το εργοστάσιο από το κλείσιμο αγοράζοντας την British Steel από τον επίσημο εκκαθαριστή του Ηνωμένου Βασιλείου για περίπου 50 εκατομμύρια λίρες.
Ωστόσο, η κυβέρνηση ανέλαβε τον έλεγχο της διοίκησης της British Steel πέρυσι εν μέσω φόβων ότι η Jingye σχεδίαζε να αποχωρήσει από την επιχείρηση, η οποία έχανε 700.000 λίρες την ημέρα.
Η εξαγορά διατήρησε τις θέσεις εργασίας 3.500 εργαζομένων, αλλά άφησε τον φορολογούμενο να πληρώνει τον λογαριασμό για τη ζημιογόνο εταιρεία, με την κυβέρνηση να πληρώνει εκατοντάδες εκατομμύρια λίρες για να τη διατηρήσει σε λειτουργία.
Το ενδιαφέρον του Φλακς έρχεται μετά το δημοσίευμα των Financial Times τον Νοέμβριο ότι η βρετανική κυβέρνηση πραγματοποιούσε έρευνες σε τραπεζίτες σχετικά με μια πιθανή πώληση του χαλυβουργείου.
Η διαδικασία παραμένει σε πρώιμο στάδιο. Οποιαδήποτε εξαγορά της British Steel θα ήταν περίπλοκη και θα απαιτούσε κρατική υποστήριξη, ενώ η Jingye αναμένεται να απαιτήσει αποζημίωση που θα μπορούσε να ξεπεράσει το 1 δισεκατομμύριο λίρες, έχουν αναφέρει οι FT.
Η χαλυβουργία της Ευρώπης που αντιμετωπίζει δυσκολίες έχει πληγεί από τους δασμούς του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, το υψηλό κόστος ενέργειας και την παγκόσμια υπερπροσφορά του μετάλλου που έχει οδηγήσει σε πτώση των τιμών.
Ο Φλακς, του οποίου η καθαρή αξία είναι περίπου 1,7 δισεκατομμύρια λίρες, σύμφωνα με την Sunday Times Rich List, κλείνει επίσης μια συμφωνία για την ιταλική χαλυβουργία, γνωστή παλαιότερα ως Ilva.
Θέλει να συνδυάσει την ιταλική χαλυβουργία με την British Steel για να επωφεληθεί από αυτό που βλέπει ως μια μετατόπιση στην αγορά, με τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και εταιρείες να δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στους τοπικούς προμηθευτές.
Το όραμα του Μάικλ Φλακς για την ευρωπαϊκή χαλυβουργία
«Το όραμά μου είναι να κάνουμε μια αναδιάρθρωση των ευρωπαϊκών χαλυβουργικών δραστηριοτήτων», δήλωσε ο Φλακς. «Θα υπάρξει ανάπτυξη υποδομών. Οι άνθρωποι θα είναι πιο δεκτικοί στη συνεργασία με την British Steel επειδή δεν θα βρίσκεται σε κινεζικά χέρια».
Ο Φλακς δήλωσε ότι εργάζεται για να συγκεντρώσει 5 δισεκατομμύρια ευρώ δημόσιας και τραπεζικής χρηματοδότησης για τον καθαρισμό και την ανακαίνιση των ιταλικών χαλυβουργείων, τα οποία εδώ και καιρό μαστίζονται από σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα.
Ο όμιλος Flacks, με έδρα το Μαϊάμι, κατέχει βιομηχανικές επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένης της Pleuger, προμηθευτή της βιομηχανίας ύδρευσης, και της Aldrich, η οποία κατασκευάζει αντλίες που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή χάλυβα.
Ωστόσο, ο Φλακς είναι ίσως περισσότερο γνωστός στο Ηνωμένο Βασίλειο για την αποτυχημένη προσέγγισή του ύψους 20 εκατομμυρίων λιρών για την επιχείρηση επίπλωσης σπιτιού Laura Ashley το 2019. Είχε επίσης διερευνήσει την εξαγορά της αλυσίδας εκπτώσεων Poundworld, αλλά η συμφωνία δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Και οι δύο λιανοπωλητές υπέβαλαν στη συνέχεια αίτηση πτώχευσης.
Ο Φλακς έχει διερευνήσει συμφωνίες για άλλα βρετανικά περιουσιακά στοιχεία, όπως ένα μερίδιο στο διεθνές αεροδρόμιο Teesside της βορειοανατολικής Αγγλίας. Ενώ η συμφωνία αυτή δεν έχει προχωρήσει, ο Φλακς απέκτησε μια έκταση 500 στρεμμάτων δίπλα στο αεροδρόμιο με στόχο την ανάπτυξή του για παραγωγή ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και άλλες χρήσεις.
Οποιαδήποτε συμφωνία για την British Steel θα απαιτούσε κρατική υποστήριξη, είπε ο Φλακς, και ότι θα ήταν μακροπρόθεσμος ιδιοκτήτης των περιουσιακών στοιχείων. «Κάθε συμφωνία που κάνω είναι περίπλοκη», είπε. «Δεν είμαστε ιδιωτικά κεφάλαια, δεν είμαστε εισηγμένη εταιρεία, δεν έχουμε μετόχους στους οποίους να λογοδοτούμε. Σε ότι κάνουμε δεσμευόμαστε μακροπρόθεσμα», κατέληξε.
