Εκδόσεις με κινητήρες ντίζελ επαναφέρει σε κάποια μοντέλα στα οποία τους είχε καταργήσει ο ευρωαμερικανικός όμιλος Stellantis, που προέκυψε το 2021 με τη συγχώνευση του ιταλο-αμερικανικού ομίλου Fiat-Chrysler και του γαλλικού PSA Peugeut Citroën. Την είδηση αποκαλύπτει το πρακτορείο Reuters, το οποίο ανέλυσε ιστότοπους αντιπροσώπων και δελτία τύπου της εταιρείας και διαπίστωσε ότι η Stellantis θα προσφέρει εκδόσεις με πετρελαιοκινητήρες σε επτά μοντέλα της, όπως τα Peugeot 308, τα DS4 και ορισμένα οχήματα για επαγγελματίες.
Πρόκειται για μια «στρατηγική μετατόπιση για την Stellantis», που βλέπει αφενός ότι οι πωλήσεις ηλεκτρικών οχημάτων «δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες» και αφετέρου ότι «η Ευρώπη χαλαρώνει τους στόχους της για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, επιτρέποντας στους κινητήρες εσωτερικής καύσης να παραμείνουν στην αγορά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα», όπως γράφει χαρακτηριστικά στον «Figaro» ο Εμανουέλ Εγκλόφ.
Η χαλάρωση των στόχων για τον περιορισμό των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα με την αναθεώρηση της αρχικής απόφασης των «27» για πλήρη απαγόρευση της κυκλοφορίας νέων οχημάτων με κινητήρα εσωτερικής καύσης μετά το 2035 στην Ευρώπη δεν είναι βέβαια γαλλική απαίτηση αλλά γερμανική. Στη Γερμανία και συγκεκριμένα στα χέρια της Volkswagen έσκασε η βόμβα του dieselgate και έκτοτε η εμβληματική γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία παραμένει κλονισμένη.
Ωστόσο διατηρούν την επιδραστικότητά τους στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή οι Γερμανοί κατασκευαστές και δύνανται να επιβάλλουν κατευθύνσεις με τις οποίες ευθυγραμμίζονται και οι άλλοι Ευρωπαίοι κατασκευαστές. Οι Γάλλοι εξάλλου βρίσκονται εδώ και μια τουλάχιστον 15ετία σε κρίση, κάτι που επιβεβαιώνει πρόσφατη έρευνα του Insee που έδειξε ότι το διάστημα 2010-2023 οι απασχολούμενοι στον κλάδο αυτοκινήτου στη Γαλλία έχουν μειωθεί κατά το ένα τρίτο.
«Λαϊκή απαίτηση»
«Στην Stellantis θέλουμε να δημιουργήσουμε ανάπτυξη, γι’ αυτό και εστιάζουμε στην κάλυψη της ζήτησης των πελατών. Αποφασίσαμε να διατηρήσουμε τους κινητήρες ντίζελ στη γκάμα των προϊόντων μας και σε ορισμένες περιπτώσεις να την επεκτείνουμε», απάντησε στο Reuters η Stellantis. Εξαιρετική λογική, θα μπορούσαν να την υιοθετήσουν και οι καπνοβιομηχανίες που βρίσκονται παγκοσμίως υπό διωγμόν παρά τη θέληση των πελατών τους, των καπνιστών.
Σύμφωνα με στοιχεία της Ένωσης Ευρωπαίων Κατασκευαστών Αυτοκινήτων (ACEA), τα πετρελαιοκίνητα οχήματα αντιπροσώπευαν μόνο το 7,7% των πωλήσεων νέων αυτοκινήτων στην Ευρώπη το 2025, ενώ οι πωλήσεις των αμιγώς ηλεκτρικών αντιπροσώπευαν το 19,5%. Πολλοί κατασκευαστές έχουν εγκαταλείψει εντελώς τα πετρελαιοκίνητα οχήματα και η Stellantis προσφέρει πλέον μόνο ελάχιστα μοντέλα, ενώ μόλις πριν από πέντε χρόνια είχε στην γκάμα της αρκετές δεκάδες.
Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2015, την χρονιά δηλαδή που ξέσπασε το dieselgate (μιλάμε για την χρησιμοποίηση λογισμικού για παραποίηση των στοιχείων εκπομπών ρύπων από τα αυτοκίνητα με ντιζελοκινητήρες της Volkswagen αλλά και πολλών άλλων καταστευαστών, Ευρωπαίων και μη, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια), τα πετρελαιοκίνητα οχήματα κατείχαν μερίδιο μεγαλύτερο του 50% στην ευρωπαϊκή αγορά αυτοκινήτου.
Λουκέτα και μετεγκαταστάσεις
Είναι μια συγκυρία δύσκολη για την ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία. Και οι συνέργειες, όπως η υπερατλαντική του ομίλου Fiat με την Chrysler και στη συνέχεια η συγχώνευση με τις γαλλικές Peugeot Citroën, δεν φαίνεται να αποτελούν πανάκεια. Η εικόνα που σκιαγράφησε για τον κλάδο αυτοκινήτου στη Γαλλία την περασμένη Παρασκευή η επίσημη στατιστική υπηρεσία της χώρας Insee, είναι ζοφερή.
Το εργατικό δυναμικό στον ευρύτερο κλάδο (κατασκευαστές οχημάτων, κατασκευαστές εξοπλισμού και προμηθευτές) κατέρρευσε κατά 33% την περίοδο από το 2010 έως το 2023 συμπιεζόμενο από την κάμψη των πωλήσεων, από το κλείσιμο εργοστασίων στη μητρόπολη και τη μετεγκατάσταση της παραγωγής σε τρίτες χώρες με φθηνότερο εργατικό δυναμικό και λιγότερες λειτουργικές δαπάνες.
Συγκεκριμένα, ενώ το 2010 στη Γαλλία απασχολούνταν 425.500 εργαζόμενοι στον ευρύτερο κλάδο παραγωγής οχημάτων, το 2023 ο αριθμός είχε συρρικνωθεί στις 286.800. Χάθηκαν σχεδόν 139.000 θέσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης σε μια περίοδο 13 ετών κατά την οποία ο αριθμός των εργαζομένων συνολικά στη Γαλλία μειώθηκε οριακά (-1%).
«Οι κύριοι παράγοντες αυτής της κάθετης πτώσης είναι οι κατασκευαστές, οι οποίοι μείωσαν το εργατικό δυναμικό τους στη Γαλλία κατά 35%, από 131.400 σε 85.400, πράγμα που σημαίνει ότι 46.000 θέσεις εργασίας καταργήθηκαν», σημειώνει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP).
Το Πρακτορείο αναφέρεται στις στρατηγικές αποφάσεις που πήραν οι μεγάλες γαλλικές φίρμες Renault, Peugeot και Citroën, οι οποίες προτίμησαν να μετεγκαταστήσουν μονάδες παραγωγής σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες (Ρουμανία, Σλοβενία, Ισπανία, Πορτογαλία, Σλοβακία), αλλά και στο Μαρόκο και στην Τουρκία για να μειώσουν τα κόστη παραγωγής.
Ανάλογη τάση μείωσης του προσωπικού που απασχολούν παρατηρείται και μεταξύ των προμηθευτών των γαλλικών αυτοκινητοβιομηχανιών, οι οποίοι μείωσαν το εργατικό δυναμικό τους στη χώρα κατά 31,5% το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα της έρευνας (από 294.100 σε 201.400 εργαζόμενους, δηλαδή κατά 92.700 θέσεις εργασίας).
Εδώ η αιτία δεν είναι τόσο οι μετεγκαταστάσεις παραγωγής, όσο η κάμψη των πωλήσεων των γαλλικών αυτοκινητοβιομηχανιών. Οι προμηθευτές εξοπλισμού το διάστημα 2010-2023 κατέγραψαν μια συγκριτικά περιορισμένη – αλλά αντικειμενικά αξιοσημείωτη – πτώση του εργατικού δυναμικού κατά 17%, περιορίζοντας τις θέσεις εργασίας από τις 78.000 στις 64.800.
«Οι προμηθευτές σπάνια μετεγκαθίστανται σε τρίτες χώρες, καθώς προτιμούν να εξάγουν τον εξοπλισμό τους στις χώρες που φιλοξενούν τα νέα εργοστάσια των Γάλλων κατασκευαστών», εξηγεί το INSEE. Παρά ταύτα από το 2023 πληθαίνουν τα λουκέτα στις μονάδες παραγωγής ανταλλακτικών και εξοπλισμού αυτοκινήτων, σύμφωνα με την έρευνα.
Δεν φταίνε τα ηλεκτρικά
«Η Michelin, η Valeo, η Forvia, η Bosch και ακόμη και οι Lisi και Dumarey κλείνουν εργοστάσια στη Γαλλία», αναφέρει η έρευνα, που παρατηρεί ότι συνολικά το μερίδιο του κλάδου της αυτοκινητοβιομηχανίας στη βιομηχανική απασχόληση στη χώρα μειώθηκε στο 9,2% το 2023. Τουλάχιστον μέχρι το έτος 2023 το Insee δεν βλέπει καμία υπαιτιότητα της ηλεκτρικής μετάβασης για την καταγεγραμμένη κάθετη πτώση της απασχόλησης στον κλάδο αυτοκινήτου στη χώρα.
Τρεις στους τέσσερις προμηθευτές εξαρτημάτων των αυτοκινητοπαραγωγών παράγουν ήδη εξαρτήματα που προορίζονται για ηλεκτρικά οχήματα, σε σύγκριση με μόλις 15% του συνόλου των προμηθευτών που παράγουν εξαρτήματα και ανταλλακτικά μόνο για θερμικά οχήματα. Με βάση τα στοιχεία αυτά μοιάζει μάλλον παράταιρη η αναβίωση των ντιζελοκινητήρων από τη Stellantis.
Βέβαια, το ντίζελ είναι «ένας τομέας παραγωγής που έχει γλιτώσει από τον ανταγωνισμό των εισαγόμενων κινεζικών αυτοκινήτων, που είναι όλα ηλεκτρικά ή υβριδικά», όπως γράφει ο Εμανουέλ Εγκλόφ του «Figaro». Χώρια που το «ντίζελ το θέλει ο λαός». Και vox populi suprema lex esto, όπως έλεγαν οι Ρωμαίοι.
