Η τοποθέτηση του Κυριάκου Πιερρακάκη στο Eurogroup δεν ήταν μια τυπική δήλωση προσερχόμενου υπουργού-προέδρου του Eurogroup. Ήταν μια σαφής πολιτική τοποθέτηση σε μια περίοδο όπου η οικονομία και η γεωπολιτική συγκλίνουν.
Ως Πρόεδρος του Eurogroup, έθεσε στο επίκεντρο δύο ζητήματα: τον διεθνή ρόλο του ευρώ και τις παγκόσμιες μακροοικονομικές ανισορροπίες. Πίσω όμως από αυτές τις διατυπώσεις, υπάρχει μια λέξηκλειδί που διαπερνά όλη τη συζήτηση και δεν είναι άλλη από την ανταγωνιστικότητα.
Η Ευρώπη βρίσκεται σε καμπή. Οι ΗΠΑ εφαρμόζουν επιθετική βιομηχανική πολιτική, η Κίνα διατηρεί εξαγωγική υπεροχή, ενώ το διεθνές νομισματικό σύστημα εργαλειοποιείται όλο και συχνότερα. Σε αυτό το περιβάλλον, η προστασία του ρόλου του ευρώ υπό την ευθύνη των θεσμών δεν είναι τεχνικό θέμα. Είναι ζήτημα στρατηγικής αυτονομίας.
Όμως το ευρώ, από μόνο του, δεν αρκεί.Η ισχύς ενός νομίσματος εδράζεται στην ισχύ της οικονομίας που το στηρίζει. Και εκεί ακριβώς βρίσκεται το κρίσιμο ερώτημα για την Ελλάδα.Η χώρα έχει πετύχει δημοσιονομική σταθερότητα, έχει ανακτήσει επενδυτική βαθμίδα, έχει ενισχύσει την εικόνα αξιοπιστίας της.
Όμως η ανταγωνιστικότητα δεν μετριέται μόνο από τα spreads των ομολόγων. Μετριέται από την παραγωγικότητα της εργασίας, τη σύνθεση των εξαγωγών, την ικανότητα μετατροπής της αποταμίευσης σε παραγωγική επένδυση.
Η ελληνική οικονομία εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από υψηλή εξάρτηση από την κατανάλωση και τον τουρισμό, χαμηλή εγχώρια αποταμίευση και περιορισμένη βιομηχανική βάση. Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών παραμένει ευαίσθητο στις διεθνείς διακυμάνσεις.
Σε ένα περιβάλλον παγκόσμιων ανισορροπιών όπως αυτές που περιέγραψε ο Κυριάκος Πιερρακάκης στις δηλώσεις του προσερχόμενος στο Eurogroup , οι αδυναμίες αυτές δεν μπορούν να αγνοηθούν.
Αν η Ευρώπη θέλει να ενισχύσει τη θέση της, χρειάζεται βαθύτερη κεφαλαιαγορά, επενδύσεις σε καινοτομία, κοινή ενεργειακή στρατηγική. Αν η Ελλάδα θέλει να συμμετέχει ουσιαστικά σε αυτή τη νέα φάση, οφείλει να επιταχύνει τον δικό της μετασχηματισμό.
Ανταγωνιστικότητα σημαίνει τρία πράγματα: σταθερό θεσμικό περιβάλλον, παραγωγικό ανθρώπινο κεφάλαιο, πρόσβαση σε ανταγωνιστικό κόστος ενέργειας και χρηματοδότησης. Σημαίνει λιγότερη γραφειοκρατία, ταχύτερη Δικαιοσύνη, περισσότερο χώρο για επενδύσεις υψηλής προστιθέμενης αξίας.Η συζήτηση στο Eurogroup δεν αφορά μόνο τους υπουργούς Οικονομικών. Αφορά το μοντέλο ανάπτυξης που θα επιλέξει κάθε χώρα και συνάμα κάθε ευρωπαίο πολίτη.
Για την Ελλάδα, το διακύβευμα είναι σαφές.Θα πρέπει να μετατρέπει η σταθερότητα σε δυναμική. Η χώρα θα πρέπει να περάσει πλέον από την ανάκαμψη στην ανθεκτικότητα. Από την κατανάλωση στην παραγωγή.Σε έναν κόσμο όπου οι οικονομικές ισορροπίες μεταβάλλονται με ταχύτητα, η ανταγωνιστικότητα δεν είναι τεχνικός όρος θα πρέπει να γίνει Ε εθνική στρατηγική.
