Νορβηγικό Επενδυτικό Ταμείο: Ελέγχει τις επενδύσεις με τεχνητή νοημοσύνη

Την τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιεί το κρατικό επενδυτικό ταμείο της Νορβηγίας, το μεγαλύτερο στον κόσμο με αξία 2,2 τρισεκατομμύρια δολάρια, για να ελέγχει τις εταιρείες για κινδύνους όπως πιθανές συνδέσεις με καταναγκαστική εργασία και διαφθορά, και να βοηθά στην αποφυγή οικονομικών απωλειών.

Το ταμείο, ένας από τους μεγαλύτερους επενδυτές στον κόσμο, κατέχει μετοχές σε περίπου 7.200 εταιρείες παγκοσμίως, κατέχοντας περίπου το 1,5% όλων των εισηγμένων μετοχών. Συχνά έχει καθορίσει το ρυθμό σε θέματα περιβάλλοντος, κοινωνίας και διακυβέρνησης.

Οι επενδύσεις του ταμείου μετρώνται σε σχέση με έναν δείκτη αναφοράς που καθορίζεται από το υπουργείο Οικονομικών, ενώ οι μετοχές παρακολουθούνται σε σχέση με τον δείκτη FTSE Global All Cap.

Κάθε φορά που ο δείκτης περιλαμβάνει νέες εταιρείες, ο διαχειριστής του ταμείου, Norges Bank Investment Management (NBIM), πρέπει να τις ελέγχει πριν εισέλθουν στο χαρτοφυλάκιο.
Από το 2025, η NBIM χρησιμοποιεί μεγάλα γλωσσικά μοντέλα για να ελέγχει όλες τις εταιρείες την ημέρα που εισέρχονται στο χαρτοφυλάκιο μετοχών, αναζητώντας γρήγορα δημόσιες πληροφορίες που συνήθως δεν παρέχουν οι προμηθευτές δεδομένων.

Ο έλεγχος που κάνει το Νορβηγικό Επενδυτικό Ταμείο

«Εντός 24 ωρών από την επένδυσή μας, τα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης επισημαίνουν νέες εταιρείες στο χαρτοφυλάκιο μετοχών του αμοιβαίου κεφαλαίου που ενδέχεται να έχουν συνδέσεις, για παράδειγμα, με καταναγκαστική εργασία, διαφθορά ή απάτη», ανέφερε η NBIM στην ετήσια έκθεση υπεύθυνης επένδυσης που δημοσίευσε την Πέμπτη.

«Σε πολλές περιπτώσεις, εντοπίσαμε και πουλήσαμε αυτές τις επενδύσεις πριν η ευρύτερη αγορά αντιδράσει στους κινδύνους, αποφεύγοντας πιθανές απώλειες», τονίζεται στην έκθεση.

Η τεχνητή νοημοσύνη είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για την έρευνα μικρότερων εταιρειών σε αναδυόμενες αγορές, ανέφερε η NBIM, σημειώνοντας ότι οι πάροχοι δεδομένων συχνά προσφέρουν περιορισμένη κάλυψη και τα διεθνή μέσα ενημέρωσης ενδέχεται να μην αναφέρουν σχετικά νέα.

«Τα νέα ενδέχεται να περιορίζονται σε μικρά μέσα ενημέρωσης σε τοπικές γλώσσες, ενώ οι αντιπαραθέσεις που υποδηλώνουν συστημικές αδυναμίες στη διαχείριση κινδύνων ενδέχεται να μην αναφέρονται στα διεθνή μέσα ενημέρωσης», ανέφερε.