Ζητείται δικαίωση 3 χρόνια μετά

Τρία χρόνια συμπληρώνονται από το έγκλημα των Τεμπών με τις 57 χαμένες ζωές, με την πλειοψηφία των θυμάτων νέα παιδιά, και οι δρόμοι και οι πλατείες σε όλη την Ελλάδα, σήμερα Σάββατο, τόπο συγκέντρωσης και μαζικής απαίτησης για δικαιοσύνη, τιμωρία των φυσικών και ηθικών αυτουργών που προκάλεσαν τη φονική σύγκρουση των δύο τρένων, κόντρα σε λογικές μπαζώματος και εμπαιγμού των συγγενών.

Η 28η Φεβρουαρίου τα τελευταία χρόνια αποτελεί μια ιδιαίτερη ημέρα για  τον ελληνικό λαό και ιδιαίτερα τις νεότερες ηλικίες με  αποκορύφωμα την περσινή επέτειο, όπου όλη η χώρα βίωσε έναν πραγματικό κοινωνικό σεισμό με την μεγάλη απεργία και τις τεράστιες συγκεντρώσεις στην Αθήνα και σε εκατοντάδες άλλες πόλεις σε όλη τη χώρα και στο εξωτερικό. Ακολούθησε η πολυήμερη απεργίας πείνας του Πάνου Ρούτσι τον Οκτώβρη του 2025 που έληξε με νίκη όσον αφορά στα αιτήματα που είχε διατυπώσει, στηριζόμενος σε ένα πρωτοφανές κίνημα αλληλεγγύης.

Τρία χρόνια μετά, ωστόσο, λίγα πράγματα έχουν αλλάξει στον «τόπο του εγκλήματος», τον ελληνικό σιδηρόδρομο καθώς συνεχίζεται η απαξίωση στο πλαίσιο της πολυδιάσπασης υπηρεσιών, αρμοδιοτήτων, και υπευθύνων. Η εικόνα στα ελληνικά τρένα συντίθεται από τις καταργήσεις γραμμών, τις καθυστερήσεις και ματαιώσεις δρομολογίων, την αντικατάσταση συρμών με συχνά παλαιά μισθωμένα λεωφορεία, τις αλλεπάλληλες βλάβες και ατυχήματα, τις τραγικές ελλείψεις προσωπικού και ένα διαρκές μπαλάκι ευθυνών μεταξύ της Hellenic Train και του ΟΣΕ για το ποιος φταίει κάθε φορά σε κάθε συγκεκριμένο πρόβλημα που προκύπτει.

Αρκεί και μόνο να σημειωθεί πως το 1995 η χώρα μας είχε περίπου 2.850 χιλιόμετρα σιδηροδρομικής κάλυψης, και σήμερα ουσιαστικά έχει απομείνει ο άξονας Αθήνας – Θεσσαλονίκης όπου κι εκεί πλέον εκτελούνται μόλις δύο δρομολόγια ημερησίως, καθώς και στις προαστιακές γραμμές Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Πατρών που επίσης παραπαίουν. Ολόκληρες περιφέρειες  όπως η Δυτική Μακεδονία, η Ανατολική Μακεδονία – Θράκη (πλην Έβρου) και η Πελοπόννησος (πλην τμήματος Κόρινθος – Αίγιο και Κατάκολο– Πύργος – Ολυμπία) παραμένουν χωρίς τρένο παρότι υπάρχει δίκτυο. Στη Θεσσαλία, τα τμήματα Βόλος – Λάρισα και Παλαιοφάρσαλος – Καλαμπάκα ακόμα βιώνουν τις επιπτώσεις από τις καταστροφές στο δίκτυο λόγω της κακοκαιρίας «Daniel» που έπληξε την περιοχή τον Σεπτέμβριο του 2023.

Μέσα στον Φεβρουάριο, η Hellenic Train που λαμβάνει ετησίως τουλάχιστον 50 εκατ. ευρώ για ένα συγκοινωνιακό έργο που διαρκώς συρρικνώνει, προχώρησε σε νέες περικοπές δρομολογίων στη γραμμή Κατάκολο-Πύργος-Ολυμπία, στη γραμμή Θεσσαλονίκης-Σερρών για πάνω από έναν μήνα αλλά και στον δημοφιλή Οδοντωτό στα Καλάβρυτα όπου είναι θέμα… τύχης να φτάσει στον προορισμό του ένα δρομολόγιο. Από την άλλη, πολλά δρομολόγια στον βασικό άξονα Αθήνας Θεσσαλονίκης -και όχι μόνο-  παρουσιάζουν προβλήματα, με ατυχήματα δσε αφύλακτες διαβάσεις, δέντρα να πέφτουν στις γραμμές (πρόσφατα είχαμε τραυματισμό μηχανοδηγού στη γραμμή Κατάκολου-Ολυμπίας), βλάβες σε μηχανές και ό,τι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση όσον αφορά το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, έρχονται να προστεθούν και άλλα ανάλογα εγκλήματα όπως η πρόσφατη έκρηξη στο εργοστάσιο της Βιολάντα με θύματα πέντε εργάτριες, σε ένα εργοστάσιο που ήταν θέμα χρόνου να τιναχθεί στον αέρα με τραγικές τις ευθύνες της εργοδοσίας αλλά και την απουσία αποτελεσματικών προληπτικών ελέγχων. Ενισχύοντας έτσι το θρυλικό “πάμε κι όπου βγει”!

Για όλους αυτούς τους λόγους η φετινή 28η Φλεβάρη είναι μια αφορμή να ταρακουνηθούν οι αρμόδιοι – όσο ψηλά κι αν βρίσκονται- και να λάβουν την προειδοποίηση ότι αυτός ο λαός δεν είναι διατεθειμένος να ξεχάσει και να κάτσει στον καναπέ του, αλλά ότι θα απαιτήσει οι νεκροί να βρουν την πραγματική τους δικαίωση και όλα τα στραβά στον ελληνικό σιδηρόδρομο και όχι μόνο να μπουν σε άλλες «ράγες», με κριτήριο όχι το μέγιστο κέρδος ή το χαμηλότερο κόστος αλλά την μέγιστη ασφάλεια των ανθρώπινων ζωών, την προσφορά ποιοτικών και προσιτών οικονομικά υπηρεσιών, τον σεβασμό εν τέλει των πολιτών και των δικαιωμάτων τους σε αυτή τη χώρα.