Δεν πρόκειται για έναν διαρκή πόλεμο, ούτε για μια προσπάθεια να οικοδομηθεί ένα έθνος. Ο ίδιος ο πρόεδρος Τραμπ υποστήριξε αόριστα ότι ο πόλεμος «σχεδόν τελείωσε», πετυχαίνοντας να ρίξει θεαματικά τις τιμές του πετρελαίου στις διεθνείς αγορές (από τα 119 στα 87 δολάρια το βαρέλι!) και να καθησυχάσει τους ψηφοφόρους του με τα φορτηγάκια στις Μεσοδυτικές Πολιτείες που άρχισαν να αναρωτιούνται μπροστά στις αντλίες αν αξίζει να απολαμβάνουν μια «Μεγάλη Αμερική» με άδειες τσέπες.
Η κατάσταση στις διεθνείς αγορές πετρελαίου έδειχνε να ξεφεύγει κι αυτό δεν είναι προς το συμφέρον του Τραμπ και των Ρεπουμπλικανών καθώς εντός του έτους θα πρέπει να στήσουν κάλπες για τις λεγόμενες «ενδιάμεσες» εκλογές, για τη μερική ανανέωση των μελών του Κογκρέσου δύο χρόνια μετά τη διεξαγωγή των «γενικών» εκλογών. Με μια προεδρική δήλωση και με μια κουβέντα στο G7 για το ενδεχόμενο άντλησης στρατηγικών αποθεμάτων ήρκεσαν για να επαναφέρουν τις τιμές σε επίπεδο υψηλό μεν (ώστε να κερδίζουν και οι παραγωγοί σχιστολιθικού πετρελαίου), αλλά όχι τόσο που να αγανακτούν οι ψηφοφόροι.
Στο εσωτερικό μέτωπο τα πράγματα δείχνουν υπό έλεγχο, αλλά «επί του πεδίου» ακόμα όχι. Αυτή είναι η αλήθεια και γι’ αυτό οι ελπίδες για σύντομο τερματισμό του πολέμου είναι μάλλον φρούδες. Όπως μεταδίδει και η ανταποκρίτρια της γαλλικής «Les Echos» απο τη Νέα Υόρκη Σολβέιγκ Γκοντελίκ, ούτε το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης έχουν καταφέρει να ανατρέψουν ο Τραμπ με τους Ισραηλινούς, ούτε την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ κατάφεραν να αποκαταστήσουν. Τουναντίον, οι Ιρανοί φέρονται να ναρκοθετούν τα Στενά.
Πόλεμος φθοράς
«Η κοινή στρατιωτική επιχείρηση με το Ισραήλ συνιστά μια εξαιρετική επιτυχία», είπε παρ’ όλα αυτά ο πρόεδρος, επικαλούμενος την καταστροφή πολλών ιρανικών θέσεων παραγωγής και εκτόξευσης πυραύλων, καθώς και το γεγονός ότι έχει μειωθεί κατά περισσότερο από 80% ο αριθμός των drones που εκτοξεύουν πλέον οι Ιρανοί.
«Το μεγαλύτερο μέρος του κινδύνου εξαλείφθηκε κατά τις δύο πρώτες ημέρες», υποστήριξε ο Τραμπ. Πλέον οι Ιρανοί «δεν έχουν ναυτικό, αεροπορία, εξοπλισμό αναχαίτισης, ραντάρ, τηλεπικοινωνίες, κυβέρνηση…, όλα έχουν εξαλειφθεί».
Αλλά παρά την εντυπωσιακή ανάπτυξη και τις επιτυχίες των αμερικανικών και ισραηλινών στρατιωτικών δυνάμεων, ο πόλεμος δεν είναι τόσο εύκολο να τερματιστεί. «Το ισλαμικό καθεστώς είναι πολύ λιγότερο υποχωρητικό από τους διαδόχους του ανατραπέντος και συλληφθέντος δικτάτορα της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο», μεταδίδει από τη Νέα Υόρκη η ανταποκρίτρια της «Les Echos».
Ο Ντόναλντ Τραμπ δηλαδή δεν έχει βρει ακόμη την Ιρανή «Ντέλσι Ροντρίγκεζ». Δεν έχει βρει έναν υψηλόβαθμο αξιωματούχο του καθεστώτος της Τεχεράνης που θα κατέθετε τα όπλα και θα συμφωνούσε να συνεργαστεί με τις ΗΠΑ ιδίως στην ανάπτυξη της πετρελαϊκής βιομηχανίας, διότι εκεί βρίσκεται όλο το «ψωμί» των επιχειρήσεων τόσο στη Βενεζουέλα, όσο και στο Ιράν.
Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει δηλώσει ότι προτιμά «μια εσωτερική λύση» στο Ιράν, προκειμένου να αποφευχθεί η «αναταραχή». Συνεπώς δεν υποστηρίζει την επιστροφή του γιου του Σάχη, Ρεζά Παχλεβί. Ωστόσο, αρκετοί ηγέτες του ισλαμικού καθεστώτος, τους οποίους θα ήθελε ο Τραμπ να δει να διαδέχονται τον Αλί Χαμενεΐ, έχασαν τη ζωή τους στις βομβιστικές επιθέσεις.
Έτη φωτός μακριά
«Εγώ θα ορίσω τον ηγέτη της χώρας», είχε δηλώσει προ ημερών ο Ντόναλντ Τραμπ. Αλλά δυστυχώς «δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η ιρανική ιεραρχία θα συμφωνήσει ποτέ να τον συμβουλευτεί για την εκλογή του ανώτατου ηγέτη της», μεταδίδει η Σολβέιγκ Γκοντελίκ. Είναι προφανές ότι οι δύο πλευρές βρίσκονται έτη φωτός μακριά.
«Η πρόσφατη επιλογή του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ για να αντικαταστήσει τον πατέρα του αποτελεί πρόκληση, δεδομένου ότι ακόμη και ο δολοφονημένος αγιατολάχ δεν επιθυμούσε κληρονομική γραμμή διαδοχής», μεταδίδει η γαλλίδα ανταποκρίτρια. Επιπλέον, οι ηγέτες αυτού του θεοκρατικού καθεστώτος φαίνονται έτοιμοι να αποδεχτούν τον θάνατο παρά να κλίνουν το γόνυ ενώπιον του Αμερικανού «Μεγάλου Σατανά».
Εξάλλου «ο πόλεμος δεν θα τελειώσει απαραίτητα όταν ο Ντόναλντ Τραμπ διατάξει τον τερματισμό του». Ακόμα και λαβωμένο το ισλαμικό καθεστώς μπορεί να συνεχίσει τις εχθροπραξίες στηριζόμενο στους υποστηρικτές του εντός και εκτός συνόρων, σε «αδρανείς πυρήνες» και σε πολιτοφυλακές.
Αυτός είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά ή «σχεδόν κλειστά». Γι’ αυτό η παγκόσμια παραγωγή πετρελαίου έχει μειωθεί κατά 6%. Η Τεχεράνη απειλεί να πλήξει τα δεξαμενόπλοια και δεν χρειάζονται τίποτε «σοφιστικέ» όπλα για να μπλοκάρει κανείς τη ζωτική αυτή θαλάσσια οδό, μέσω της οποίας διεξάγεται το 20% του παγκόσμιου διαμετακομιστικού εμπορίου υδρογονανθράκων. Οι φιλοϊρανοί αντάρτες Χούθι της Υεμένης το έχουν αποδείξει αυτό στην άλλη πλευρά της Αραβικής Χερσονήσου, στην είσοδο της Ερυθράς Θάλασσας.
«Αυτό εξοργίζει τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έχει απειλήσει να χτυπήσει ‘είκοσι φορές πιο σκληρά’ αν το Ιράν κάνει ο,τιδήποτε για να διαταράξει τη ροή πετρελαίου μέσω των Στενών του Ορμούζ», παρατηρεί η «Les Echos». Αλλά η διατάραξη της ναυσιπλοΐας έχει ήδη συμβεί και μάλλον κλιμακώνεται, αν αληθεύουν οι πληροφορίες για ναρκοθέτηση των Στενών.
Αδιέξοδες καταστάσεις
Σε πείσμα της ρητορικής Τραμπ, τις τελευταίες ημέρες ο πόλεμος όχι μόνο έχει ενταθεί από την πλευρά του Ισραήλ και της Αμερικής αλλά έχει επίσης εξαπλωθεί με τις επιθέσεις της Τεχεράνης εναντίον αμερικανικών στόχων στις γύρω συμμαχικές των ΗΠΑ αραβικές χώρες της Μέσης Ανατολής. Η Τεχεράνη στοιχηματίζει στη μεγέθυνση της περιφερειακής ζημιάς, τη γεωγραφική διεύρυνση των εχθροπραξιών και εν γένει θέλει να μετατρέψει την περιοχή σε ένα τέλμα από το οποίο οι Αμερικανοί θα θελήσουν και πάλι να ξεφύγουν ασμένοντες όπως έφυγαν από το Ιράκ και το Αφγανιστάν, εγκαταλείποντας ουσιαστικά στη μέση τις «δουλειές» που είχαν προ δεκαετιών εκεί.
Η Σολβέιγκ Γκοντελίκ περιγράφει ως εξής την κατάσταση: «Δώδεκα χώρες έχουν γίνει στόχος ιρανικών πυραυλικών επιθέσεων. Περίπου είκοσι κράτη εμπλέκονται ήδη σε μια ολοένα και πιο σύνθετη και ανεξέλεγκτη σύγκρουση. Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες πιέζουν τη Σαουδική Αραβία να εισέλθει στον πόλεμο, αρκετές δυτικές χώρες έχουν σπεύσει να βοηθήσουν τους συμμάχους τους. Το αεροπλανοφόρο “Charles de Gaulle” έχει αγκυροβολήσει στην Κύπρο. Οι Βρετανοί και οι Αυστραλοί έχουν συμμετάσχει στην προσπάθεια. Οι Ουκρανοί βοηθούν τους Αμερικανούς να αναχαιτίσουν ιρανικούς πυραύλους. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν προσέφερε επίσης τη βοήθειά του στον Ντόναλντ Τραμπ τη Δευτέρα, αλλά ο Τραμπ απάντησε ότι το πρώτο βήμα που θα μπορούσε να κάνει η Μόσχα θα ήταν να σταματήσει τον πόλεμο στην Ουκρανία».
Μόσχα και Πεκίνο
Η Μόσχα όμως παίζει διπλό παιχνίδι παρέχοντας πληροφορίες στην Τεχεράνη, κατά τις πληροφορίες της γαλλίδας ανταποκρίτριας. Εξάλλου «οι Ρώσοι έχουν συμφέρον να συνεχιστεί ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, καθώς τους επιτρέπει να πουλήσουν ξανά πετρέλαιο στην Ινδία και μάλιστα σε υψηλότερη τιμή», παρατηρεί η Γκοντελίκ. Επιπλέον, «όσο συνεχίζεται ο πόλεμος στο Ιράν, οι Ουκρανοί κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς αμερικανικά πυρομαχικά».
Το Πεκίνο θα έκανε ανάλογους υπολογισμούς και τα συμφέροντά του θα ταυτίζονταν απόλυτα με εκείνα της Μόσχας αν η Κίνα δεν εξαρτώνταν κατά 40% από τα Στενά του Ορμούζ για τον εφοδιασμό της με πετρέλαιο. Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει δηλώσει ότι περιμένει από τον Σι Τζινπίνγκ να αναγνωρίσει το ρόλο των ΗΠΑ στην προσπάθεια να μείνουν ανοικτά τα Στενά, όταν θα συναντηθεί με τον Κινέζο ηγέτη στο Πεκίνο κατά το επίσημο ταξίδι που θα πραγματοποιήσει εκεί από τις 31 Μαρτίου έως τις 2 Απριλίου.
Ωστόσο, σύμφωνα με το CNN, το Πεκίνο εξετάζει το ενδεχόμενο να παράσχει βοήθεια στην Τεχεράνη με τη χορήγηση πιστώσεων και επίσης με πωλήσεις πυραυλικών εξαρτημάτων.
