Οι αρχικές επισημάνσεις της επιστολής των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής και μελών της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής Παύλου Γερουλάνου, Δημήτρη Μπιάγκη, Μιλένας Αποστολάκη, Μιχάλη Κατρίνη, Πάρι Κουκουλόπουλου, Κατερίνας Σπυριδάκη και Χριστίνας Σταρακά προς τον πρόεδρο της παραπάνω Επιτροπής Αθανάσιο Καββαδά με αίτημα την κλήση της διοίκησης της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας (ΕΕΣΥΠ), ευρύτερα γνωστής ως «Υπερταμείου» για «να ασκηθεί ουσιαστικός κοινοβουλευτικός έλεγχος για τον ρόλο, τις επιλογές και τις προτεραιότητές του», με πλημμύρισαν από αισιοδοξία ότι, επιτέλους, ένα κόμμα με παρόμοια «αμαρτήματα» στο παρελθόν ως κυβέρνηση να μαθαίνει από τα λάθη του.
Όμως, η αισιοδοξία αυτή ότι με την παραπάνω επιστολή του των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ- Κινήματος – Αλλαγής θα προσέφερε μέγιστες υπηρεσίες στο έθνος, στη χώρα και θα εξαγνιζόταν από παρόμοια δικά του «αμαρτήματα» στο παρελθόν, με τα οποία ενίσχυσε τον τοξικό κρατισμό που κληρονόμησε από τη σοσιαλμανή Νέα Δημοκρατία μετά το 1975, δυστυχώς στέρεψε γρήγορα.
Τότε, το 1981 το ΠΑΣΟΚ παρέλαβε από τη Νέα Δημοκρατίας πάνω από 120 δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς, τις οποίες αύξησε με την κρατικοποίηση άλλων δεκάδων προβληματικών ιδιωτικών επιχειρήσεων με την ίδρυση του δίκην «Υπερταμείου» Οργανισμού Ανασυγκρότησης τάχα Επιχειρήσεων» (ΟΑΕ), τον οποίο πλήρωσαν οι φορολογούμενοι (στοιχεία 1990 στη Βουλή) με ένα τρισεκατομμύριο δραχμές (3 περίπου δις. ευρώ) με τις περισσότερες να εξελιχθούν σε κουφάρια.
Επίσης, στις 3 Σεπτεμβρίου 1985 (το έτος με την σκληρότερο έως τότε πακέτων μέτρω!) κρατικοποίησε τα ζημιογόνα Ελληνικά Ναυπηγεία (Ναυπηγεία Σκαραμαγκά), που ονομάστηκαν «Ναυπηγεία του Λαού», αφού όμως ο ελληνικός λαός κατέβαλε στον Νιάρχο 14 εκατ. δολάρια (πολλές αυτές, όπως προκύπτει από σελίδες που αφιερώνουν οι κρατικοί προϋπολογισμοί κάθε χρόνο στο τέλος) ανήκουν ακόμα στο Μετοχολόγιο του Ελληνικού Δημοσίού ή έχουν απορροφηθεί από νέους δημόσιους οργανισμούς ή τελούν υπό … εκκαθάριση επί … δεκαετίες!!!
Παρόλα αυτά, «πολλοῦ δέω χάριν ἔχειν τῷ κατηγόρῳ», όπως έλεγε ο Λυσίας στον «Υπέρ αδυνάτου λόγον του, ΠΑΣΟΚ κατά του Υπερταμείου «ὅτι μοι παρεσκεύασε τὸν ἀγῶνα τουτονί», με προκάλεσε να ανοίξω τον πλούσιο σε εφιαλτικά στοιχεία και φαιδρές διαπιστώσεις φάκελο (αρχείο μου). Εκφράζω, λοιπόν, την ευγνωμοσύνη μου, όπως ο Λυσίας, προς τον στον κατήγορο ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, που με παρώθησε να υπενθυμίσω τα γνωστά, επί δεκαετίες, ευρήματα ελέγχων του Ελεγκτικού Συνεδρίου δεκάδων δημόσιων οργανισμών και την περιπέτεια, από τον αδυσώπητο «πόλεμο» μεταξύ «κρατιστών», «προοδευτικών», «φιλελευθέρων» και «νεοφιλελεύθερων» στον ελληνικό δημόσιο τομέα επί δεκαετίες, όλων των (δεκάδων) Νόμων «για τον οργανωτικό και λειτουργικό εκσυγχρονισμό των δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών» και «για την αξιοποίηση και τις αποκρατικοποιήσεις» τους, που είχαν χαρακτηριστεί μάλιστα «ως μαχαίρι στο κόκαλο».
Πρόκειται για τον αδυσώπητο «πόλεμο» μεταξύ «κρατιστών», «προοδευτικών», «φιλελευθέρων» και «νεοφιλελεύθερων» στον ελληνικό δημόσιο τομέα επί δεκαετίες.
Πρόκειται για έναν κομματικό ανταγωνισμό με έναν προκλητικό αλληθωρισμό προς την πραγματικότητα, που είναι η αναποτελεσματικότητα, η χαμηλή ποιότητα της προσφοράς υπηρεσιών προς τον πολίτη, η σπατάλη, η μηδενική λογοδοσία και διαφάνεια και το βόλεμα ημετέρων. Αυτοί οι νόμοι, όπως και όλοι οι επόμενοι, τους οποίους επικαλούνταν το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και φοβέριζε τάχα με ανακοινώσεις για «εξονυχιστικούς», τάχα, ελέγχους σε επιχορηγούμενους δημόσιους φορείς για να διαπιστωθεί κατά πόσον έχουν κάνει προσλήψεις και έχουν δικαιολογήσει τις δαπάνες τους, παρατείνονταν συνεχώς και, τελικά, καταργούνταν μερικοί με … προεδρικά διατάγματα!
Όλα αυτά τα φαιδρά και ευτράπελα συνεχίστηκαν και κατά την περίοδο των σκληρών και ατέλειωτων Μνημονίων και σήμερα βεβαίως, βεβαίως. Θυμάμαι ότι, σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, το 2015 βρέθηκαν εκτός στόχων 31 από τους 55 φορείς της γενικής κυβέρνησης, με προϋπολογισμό άνω των 10 εκατ. ευρώ. Αυτά έβλεπαν τότε και οι σκληροί δανειστές, οι οποίοι κατά την τρίτη αξιολόγηση πρότειναν μεταξύ άλλων και τον «απογαλακτισμό των δημόσιων επιχειρήσεων από την εκάστοτε κυβέρνηση και τον εκάστοτε αρμόδιο ή αρμόδιους υπουργούς, με τη σύσταση οι δημόσιες εταιρείες, οι διοικήσεις τους, οι αποφάσεις τους, η υλοποίηση των business plan αλλά και η στρατηγική τοποθέτηση στην αγορά, όπως και η ευρύτερη στελέχωσή τους θα παρακολουθούνται από την ίδρυση «Υπερταμείων» με την τοποθέτηση και ξένων παρατηρητές από τους πιστωτές που επιπλέον θα διαθέτουν βέτο.
Όταν διάβαζα τότε όλα αυτά γέμισα πάλι από αισιοδοξία, διότι όπως έλεγαν τώρα «δεν θα μπορεί ο εκάστοτε υπουργός ή η εκάστοτε κυβέρνηση να τις χρησιμοποιεί για ίδιον πολιτικό όφελος, όπως η τακτοποίηση ημετέρων στη διοίκησή τους, αλλά και πελατειακές προσλήψεις γενικώς».
Αμ δε! Διότι από τότε, το 2011 ο φάκελός μου υπερχείλισε από πολλές ιστορίες οικονομικής τρέλας, κομματικής αναξιοπιστίας και κοροϊδίας του ελληνικού λαού καθώς και εικόνες φαιδρότητας που κυριάρχησαν στα γνωστά «προοδευτικο-σοσιαλιστικο-φιλελεύθερο-νεοφιλελεύθερα κρατίδια εν κράτει». Πριν από τις ιστορίες -παραμύθια για «καταγραφή της δημόσιας περιουσίας (η μισή είναι καταπατημένη) «για αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας», «για μείωση του χρέους με τα έσοδα αποκρατικοποιήσεων (έγινε το αντίθετο, όπως προκύπτει από στοιχεία που θα παρουσιάσω σε επόμενο άρθρο από το 1998 έως σήμερα!), για ίδρυση «αποτελεσματικών εξειδικευμένων δημόσιων οργανισμών», «για … ιδιωτικά Υπερταμεία» και πολλά άλλα, σήμερα θα παρουσιάσω μερικές «ιστορίες» για αλληθωρισμούς, υποκρισίες και αναξιοπιστία:
1.Καταπέλτης οι διαπιστώσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου για τη δημόσια περιουσία: Στην υπ΄ αριθμόν 11 Έκθεση υπό τον τίτλο «Προστατεύονται δεόντως τα πάγια περιουσιακά στοιχεία των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου μέσω του Μητρώου Παγίων;», η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα το 2021, όταν δηλαδή λειτουργούσαν «για το καλό μας» ΤΑΙΠΕΔ, ΕΕΣΥΠ, ΚΕΔ, ΕΤΑΔ, ΜΑΠ, ΕΤΑ, ΟΤΑ, ΔΕΑ, ΕΕΑΑ, ΕΓΑΑ (κι άλλοι τέτοιοι «εξειδικευμένοι οργανισμοί που κοσμούν τους κρατικούς προϋπολογισμούς σαν να είναι αρχαίες ελληνικές επιγραφές με κεφαλαία γράμματα!) το Ελεγκτικό Συνέδριο διαπιστώνει ότι «οι δημόσιοι φορείς» (μεταξύ των οποίων μερικοί ανήκουν στην ΕΕΣΥΠ και μάλιστα ως … «θυγατρικές»!) «δεν διασφαλίζουν την πλήρη καταγραφή των παγίων τους», με συγκεκριμένα μάλιστα παραδείγματα – ευρήματα που δίνουν την εικόνα μιας δημόσιας περιουσίας ως …«ξέφραγου αμπελιού» προς πλήρη επιβεβαίωση των επίσημων στοιχείων ότι η δημόσια περιουσία της χώρας, παρά την πλήθουσα από «σωτήριους» οργανισμούς χώρα, είναι κατά το ήμισυ καταπατημένη!
Επίσης, με τις γνωστές επί δεκαετίες εκθέσεις του το Ελεγκτικό Συνέδριο καταγγέλλει για πλήρη αδιαφάνεια και μηδενική θεσμική λογοδοσία στη Βουλή και μέσω αυτής και του Τύπου προς τους πολίτες όλο σχεδόν τον «γαλαξία» εκατοντάδων δημόσιων επιχειρήσεων, οργανισμών, υπηρεσιών και «ανεξάρτητων» διοικητικών «μορφωμάτων» (ο χαρακτηρισμός αυτός δεν είναι της ταπεινότητάς μου, καθώς αντήχησε στη Βουλή το 2001 κατά τη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος). Συγκεκριμένα, το Ελεγκτικό Συνέδριο καταγγέλλει, ύστερα από ελέγχους που πραγματοποιεί στον απέραντο δημόσιο τομέα ότι, μολονότι «σε ένα κράτος δικαίου η λογοδοσία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση και τη δράση εν γένει των δημοσίων φορέων», εκείνοι, υπό οποιαδήποτε κυβέρνηση και υπό οποιαδήποτε θεσμική μορφή δεν διαχειρίζονται με διαφάνεια τους πόρους που διαθέτουν για την εκπλήρωση της δημόσιας αποστολής τους και δεν λογοδοτούν για τη διαχείριση αυτή!
Το βασικό συμπέρασμα που προκύπτει από τις εκθέσεις του ανώτατου ελεγκτικού δικαστηρίου είναι ότι μόνο το 1/3 των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου που υπάγονται στον έλεγχό του υποβάλλουν εμπρόθεσμα σε αυτό τους ετήσιους λογαριασμούς τους (απολογισμό και ισολογισμό), ότι παρατηρούνται μεγάλες καθυστερήσεις πολλών στην κατάρτιση του ισολογισμού, ότι παρατηρείται παντελής έλλειψη λογοδοσίας, μολονότι μόνο έτσι διασφαλίζεται η διαφάνεια και αξιοπιστία κατά τη διαχείριση των δημοσίων πόρων.
Αβάσταχτη ελαφρότητα κομματικής αναξιοπιστίας
Και τα τρία κόμματα, το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, που κυβέρνησαν, και η Νέα Δημοκρατία, που κυβερνά και καταγγέλλεται τώρα από το ΠΑΣΟΚ για το «Υπερταμείο» εμφανίζονται αναξιόπιστα ως την ίδρυσή του.
1.Το ΠΑΣΟΚ δεν απέρριψε το αίτημα των δανειστών το 2010 για ίδρυση «Υπερταμείου»:
Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στην παραπάνω επιστολή τους αναφέρουν ότι το 2010 ως κυβέρνηση απέρριψε το αίτημα – πρόταση- απαίτηση των δανειστών για ίδρυση «Υπερταμείου». Αυτό όμως δεν είναι αληθές. Διότι, αμέσως μετά την κατάρτιση και έγκριση του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής των ετών 2012-2015 θεσπίσθηκαν οι διατάξεις του Νόμου 3986/2011 «Επείγοντα Μέτρα Εφαρμογής Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής», με το πρώτο άρθρο του οποίου συνεστήθη η ανώνυμη εταιρία «Ταμείο Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του ∆ημοσίου ΑΕ» (ΤΑΙΠΕΔ), που είναι το πρώτο «Υπερταμείο», του οποίου το μετοχικό κεφάλαιο καλυπτόταν στο σύνολό του από το ελληνικό Δημόσιο.
Μάλιστα, όπως επισημαίνεται στον παραπάνω Νόμο, το προϊόν της αξιοποίησης θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την αποπληρωμή του χρέους. Ακόμα υπενθυμίζω ότι με το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, το οποίο περιελάμβανε συναλλαγές σε περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου σε βασικούς τομείς δραστηριότητας: (τραπεζικό τομέα, ενέργεια, τυχερά παιχνίδια, τηλεπικοινωνίες, λιμάνια, αεροδρόμια, αυτοκινητόδρομοι, σιδηροδρομικές μεταφορές, ορυχεία, διαχείριση υδάτων και αποβλήτων, άμυνα και ακίνητη περιουσία»), η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε αναλάβει τη δέσμευση για τη συγκέντρωση εσόδων από αποκρατικοποιήσεις ύψους 5 δισ. ευρώ το 2011, καθώς και σωρευτικά 15 δισ. ευρώ έως το 2012 και 50 δισ. ευρώ έως το 2015, για να μειώσουν το χρέος μέχρι 20 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, συμβάλλοντας έτσι όχι μόνο στη βιωσιμότητά του αλλά και στη σημαντική μείωση της επιβάρυνσης από τόκους!
Η αλήθεια είναι ότι στη συνέχεια το 2016 ως αντιπολίτευση καταψήφισε το νομοσχέδιο της ίδρυσής της ΕΕΣΥΠ, του δεύτερου «Υπερταμείου», το 2018, πάλι ως αντιπολίτευση, με την από 13/11/2018 Πρόταση Νόμου με θέμα «Πρώτη δέσμη μέτρων οικονομικής ανάκαμψης και κοινωνικής δικαιοσύνης» κατέθεσε, μεταξύ άλλων μέτρων, συγκεκριμένη πρόταση για ανάκτηση από την Ελληνική Δημοκρατία του ελέγχου της Δημόσιας Περιουσίας, με στόχο τη μέγιστη δυνατή δημοκρατική νομιμοποίηση των προσώπων που την διαχειρίζονται και στις 28 Μαϊου 2024 με νέα ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων στη Βουλή με τις ίδιες καταγγελίες για τα έργα και τις ημέρες του «Υπεραταμείου» ,ύστερα «από πέντε ολόκληρα χρόνια κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας» πρότεινε το κλείσιμο του.
Τώρα προτείνει «την αντικατάστασή του από ένα νέο, πραγματικό ‘Ταμείο Εθνικού Πλούτου’» αντί να προτείνει το κλείσιμο δεκάδων άλλων που ιδρύονται, απορροφούνται ή διατηρούνται παραλλήλως με λειτουργούντες με ίδια οργανογράμματα και ίδιες δραστηριότητες με απίστευτης έμπνευσης σκοπούς, χαρακτηρισμούς, καπελώνοντας ή επικαλύπτοντας προκλητικά υπουργεία, γενικές γραμματείες και δημόσιες επιχειρήσεις που έχουν διοικήσεις για να κάνουν όλα αυτά που τάχα θα αξιοποιήσει καλύτερα το «Υπερταμείο» ή «Υπεραμειβείο» για τη δημόσια περιουσία, όπως το ίδιο καταγγέλλει την κυβέρνηση για «επέκταση του πεδίου δράσης του, μετατρέποντάς το σε θύλακα golden boys του κυβερνώντος κόμματος».
2.Ο ΣΥΡΙΖΑ πρότεινε το 2013 την κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ, του πρώτου «Υπερταμείου»:
Στις 2 Απριλίου του 2013, ο τότε πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας κατέθεσε επίκαιρη ερώτηση στον πρωθυπουργό, ζητώντας να ενημερωθεί η Βουλή με ποια μέθοδο έγινε η αποτίμηση της δημόσιας περιουσίας σε μόλις 9,4 δισ. και για το αν η κυβέρνηση θα επιμείνει στην εκχώρηση στρατηγικών τομέων της οικονομίας σε επιχειρηματικά συμφέροντα και «αν θα συνεχίσει να καλύπτει την έκνομη λειτουργία του ΤΑΙΠΕΔ».
Επίσης, ο Τσίπρας κατήγγελλε ότι «το ΤΑΙΠΕΔ αποτελεί φορέα υλοποίησης του πιο ακραίου προγράμματος ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας» και ότι «λειτουργεί με αδιαφανείς διαδικασίες παρακάμπτοντας ακόμη και τον ιδρυτικό νόμο και καταστατικό του». «Ο αρχικός στόχος δημιουργίας του ΤΑΙΠΕΔ ήταν η συγκέντρωση χρημάτων για την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους, που πλέον όμως πανθομολογείται ότι δεν είναι βιώσιμο και ούτε πρόκειται να γίνει χωρίς γενναίο κούρεμα, ανεξαρτήτως της εκποίησης δημόσιας περιουσίας», τόνιζε τότε ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, προσθέτοντας τα εξής: «Η αποτίμηση της δημόσιας περιουσίας δεν έχει καμία σχέση με τα αρχικώς εκτιμημένα μεγέθη, αφού σύμφωνα με την αποτίμηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων 2013-2016 είναι μόλις 9,6 δισ. ευρώ, τη στιγμή που το αρχικό πρόγραμμα του πρώτου μνημονίου υπολόγιζε την είσπραξη 50 δισ., ενώ πριν το 2010 η περιουσία αυτή αποτιμούνταν σε τουλάχιστον 285 δις ευρώ». Ακόμα, με την επίκαιρη ερώτησή του, ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατήγγελλε ότι «από τη μέχρι τώρα λειτουργία του ταμείου προκύπτει σειρά παραβιάσεων του Συντάγματος και των νόμων» διότι «ο διορισμός του -υπόδικου πλέον- κ. Αθανασόπουλου με παράνομο τρόπο, αποτελεί πρωτοφανή παράκαμψη του Συντάγματος», με δεδομένο και το ότι «η παράλειψη του ΔΣ να αναρτά στο διαδίκτυο τις τριμηνιαίες εκθέσεις που κατά νόμο υποχρεούται, η αποκάλυψη εμπιστευτικών πληροφοριών των υπό πώληση δημοσίων επιχειρήσεων, αλλά και η αλλαγή των όρων του διαγωνισμού για τη ΔΕΠΑ, αφού είχαν ανοίξει οι φάκελοι των ενδεικτικών προσφορών, αποτελούν προφανείς και σκόπιμες παραβάσεις της νόμιμης διαδικασίας».
Τέλος, κατήγγελλε τα ίδια με αυτά σήμερα του ΠΑΣΟΚ, δηλαδή «την πρωτοφανή μεθόδευση της «άρνησης να έχουν πρόσβαση τα κόμματα της Βουλής στα πρακτικά των συνεδριάσεων του ΔΣ του Ταμείου, αλλά και την εκπαραθύρωση μέλους του ΔΣ, επειδή διαφωνούσε με τις αποφάσεις και είχε την αξίωση η διαφωνία να καταγράφεται στα πρακτικά». Και ως γνωστόν, ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση, πειθόμενος τοις των δανειστών ρήμασι που κατήγγελλε, ίδρυσε το 2016 με τον Νόμο 4389/2016 την Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας (ΕΕΣΥΠ), το δεύτερο δηλαδή «Υπερταμείο» διάδοχο του ΤΑΙΠΕΔ, για το οποίο πάλι το 2013 ο Γιάννης Δραγασάκης πρότεινε την κατάργησή του!
3. Όταν η Νέα Δημοκρατία κατήγγελλε την ίδρυση του «Υπερταμείου» του ΣΥΡΙΖΑ ως «απώλεια εθνικής κυριαρχίας»!
Αυτό το «Υπερταμείο» είχε καταγγείλει στις 20 Μαϊου 2016 με δηλώσεις του ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης: «Η δημιουργία της Εταιρίας Δημοσίων Συμμετοχών, όπως δρομολογείται από το υπό ψήφιση Νομοσχέδιο, συνιστά μία άνευ προηγουμένου απώλεια εθνικής κυριαρχίας… Η δημιουργία μιας εταιρίας με ζωή 99 έτη, που δεν θα λογοδοτεί στο εθνικό Κοινοβούλιο, που θα ελέγχεται ουσιαστικά από ευρωπαϊκούς θεσμούς, και η οποία θα διαχειρίζεται τη συνολική περιουσία του ελληνικού Δημοσίου δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνει αποδεκτή».
Γίνεται, γίνεται και μάλιστα παραγίνεται με τον «εμπλουτισμό» της και με άλλος παραοργανισμούς με διάφορες δικαιολογίες, όπως «εν όψει Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας» κλπ!
Απώλεια εθνικής κυριαρχίας με το ΤΑΙΠΕΔ και την ΕΕΣΥΠ!
Από στοιχεία του αρχείου μου προκύπτει ότι δεν ήταν υπερβολικές οι καταγγελίες και των τριών παραπάνω κομμάτων ως αντιπολίτευσης (μόνο βεβαίως, βεβαίως!) για «απώλεια εθνικής κυριαρχίας» με βάση τη λειτουργία του επταμελούς Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων, το οποίο έπαιξε επί ΤΑΙΠΕΔ (του ΠΑΣΟΚ) και της ΕΕΣΥΠ (επί ΣΥΡΙΖΑ και τώρα επί ΝΔ) σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της αξιοποίησης των περιουσιακών στοιχείων. Αλλά, για το θέμα αυτό κι άλλες ιστορίες σχετικά με τη δημόσια περιουσία σε επόμενα άρθρα
