Το μέγεθος της επιχείρησης αναδεικνύεται στον απόλυτο ρυθμιστή για την επιβίωση, την ανάπτυξη, την εξωστρέφεια και την πρόσβαση σε χρηματοδότηση, δημιουργώντας μια αγορά «δύο ταχυτήτων», σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν σε εκδήλωση του Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης (ΕΒΕΘ) και του Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΔΠΜΣ) στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (MBA) του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
Η έρευνα του ΕΒΕΘ
Στο πλαίσιο της εκδήλωσης παρουσιάστηκαν από τον Πασχάλη Αλέξανδρο Τεμεκενίδη, διευθυντή ερευνών της Palmos Analysis, τα ευρήματα έρευνας του ΕΒΕΘ, τα οποία αποτυπώνουν το χάσμα μεταξύ πολύ μικρών και μεγαλύτερων επιχειρήσεων.
Ειδκότερα, τα σημαντικότερα ευρήματα είναι τα ακόλουθα:
Το παράδοξο του 90/20: Ενώ 9 στις 10 επιχειρήσεις (91%) απασχολούν από 0 έως 4 άτομα, ο αθροιστικός τους τζίρος δεν ξεπερνά το 20% του συνολικού κύκλου εργασιών της χώρας (προσφέροντας το 29% των θέσεων εργασίας).
Χάσμα αισιοδοξίας: Οι πολύ μικρές επιχειρήσεις (έως 100.000€ τζίρος) βλέπουν το μέλλον απαισιόδοξα (το 61% αναμένει δυσμενέστερη κατάσταση). Αντίθετα, οι επιχειρήσεις με τζίρο άνω του 1.000.000€ είναι συντριπτικά πιο αισιόδοξες.
Διαφορετικά προβλήματα: Για τους «μικρούς» (έως 10 άτομα) το υπ’ αριθμόν 1 πρόβλημα είναι η υψηλή φορολογία (48%). Για τους «μεγάλους» (50+ άτομα), το πρόβλημα μετατοπίζεται στο υψηλό κόστος ενέργειας/καυσίμων (51%) και πρώτων υλών.
Απασχόληση & Εξαγωγές: Οι επιχειρήσεις με πάνω από 21 εργαζομένους δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας (57%), ενώ έχουν και το μονοπώλιο της εξωστρέφειας, καθώς το 92% των πολύ μικρών επιχειρήσεων δεν έχει καμία εξαγωγική δραστηριότητα.
Τράπεζες & Επενδύσεις: Το 53% των μικρών δηλώνουν μη ικανοποιημένες από τις τράπεζες και σχεδόν οι μισές (48%) δεν έκαναν καμία απολύτως επένδυση τα τελευταία 2 χρόνια. Αντίθετα, οι μεγάλες επιχειρήσεις επενδύουν μαζικά σε εξοπλισμό, λογισμικό και νέα προϊόντα, έχοντας εξαιρετικές τραπεζικές σχέσεις (74% ικανοποίηση).
Συνέργειες, δίκτυα και Τεχνητή Νοημοσύνη
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης που έλαβε χώρα στο πλαίσιο της συζήτησης αναλύθηκαν οι στρατηγικές διεξόδους για τις ελληνικές ΜμΕ. Ο Ανδρέας Γεωργίου καθηγητής του Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας ( ΠΑΜΑΚ) εστίασε στο δομικό έλλειμμα που προκαλεί το μικρό μέγεθος (περιορισμένη πρόσβαση σε πληροφορίες, αγορές και κεφάλαια) και πρότεινε ως αντίδοτο τη δημιουργία δικτύων συνεργασίας (clusters) και κοινοπραξιών (joint ventures) για την κοινή χρήση πόρων, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την ανάγκη εξωτερικής ανάθεσης (outsourcing) της εκπαίδευσης του προσωπικού σε Πανεπιστήμια και επιμελητήρια.
Από την πλευρά του, ο Δρ. Απόστολος Αιγυπτιάδης, πρόεδρος της Εταιρείας Διοίκησης Επιχειρήσεων Βόρειας Ελλάδας (ΕΔΕΒΕ), έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την παγίδα της «ικανοποιημένης μετριότητας» (satisfied mediocrity), όπου κερδοφόρες επιχειρήσεις αρνούνται να μεγαλώσουν, υπομένοντας ένα σημαντικό έλλειμμα διοίκησης. Τόνισε, επίσης, την ανάγκη για επαναπροσδιορισμό δεξιοτήτων (reskilling) των στελεχών.
Στις πρακτικές λύσεις συνένωσης δυνάμεων αναφέρθηκε ο κ. Δημήτρης Παπαχρυσάνθου, Διευθυντής τομέα χονδρικής της Διαμαντής Μασούτης ΑΕ, παρουσιάζοντας το μοντέλο της συνεργασίας των μεγάλων λιανεμπορικών αλυσίδων με τη μικρή λιανική. Όπως εξήγησε, μέσα από τέτοιες συνεργασίες (win-win), ο μικρός επιχειρηματίας αποκτά άμεση πρόσβαση σε αναγνωρίσιμο brand, κεντρικές συμφωνίες, μηχανογράφηση και marketing, αντέχοντας τον σκληρό ανταγωνισμό.
Τέλος, η κυρία Διονυσία Αργυροπούλου, MX B2B Key Account Manager της Samsung, ανέλυσε τον κρίσιμο ρόλο του τεχνολογικού μετασχηματισμού. Μιλώντας για τον «εκδημοκρατισμό» της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI), επισήμανε ότι πλέον εργαλεία όπως η ζωντανή μετάφραση ή η σύνοψη κειμένων ενσωματώνονται σε φορητές συσκευές (π.χ. Galaxy AI), καθιστώντας την τεχνολογία αιχμής προσιτή στις ΜμΕ χωρίς τεράστια budgets.
