Ελληνικές τράπεζες: Ισχυρή κερδοφορία και δείκτες πάνω από την Ευρώπη – Πώς μπαίνουν στη νέα κρίση

Με τις καλύτερες δυνατές άμυνες εισέρχονται στη νέα περίοδο αναταραχής διεθνώς οι ελληνικές τράπεζες. Μετά από μία τετραετία υψηλών πτήσεων (2022 – 2025) σε επίπεδο κερδοφορίας, έχουν επιτύχει την πλήρη εξυγίανση των ισολογισμών τους, τη διαφοροποίηση των πηγών εισοδήματος μέσω εξαγορών και τη βελτιστοποίηση του επιχειρησιακού τους μοντέλου, στη βάση ενός συνεχούς ψηφιακού μετασχηματισμού.

Ελληνικές τράπεζες και επιστροφή στην κανονικότητα

Η ραγδαία σε αυτήν περίοδο βελτίωση των θεμελιωδών τους μεγεθών πιστοποιούν την επιστροφή στην κανονικότητα.

Μάλιστα, στην πλειονότητα των σχετικών χρηματοοικονομικών δεικτών οι εγχώριοι όμιλοι καταγράφουν καλύτερες επιδόσεις σε σχέση με το μέσο όρο των πιστωτικών ιδρυμάτων που εποπτεύει ο SSM.

Τα τελευταία στοιχεία που δημοσίευσε ο εποπτικός βραχίονας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), τα οποία αφορούν στο τελευταίο τρίμηνο του 2025, είναι δηλωτικά αυτής της εικόνας:

– Απόδοση ιδίων κεφαλαίων

Οι τέσσερις συστημικοί όμιλοι σημείωσαν το 2025 κέρδη ρεκόρ, πάνω από τα 4,6 δισ. ευρώ.

Ως αποτέλεσμα, η απόδοση επί των κεφαλαίων (Return on Equity) διαμορφώθηκε σε διψήφια ποσοστά, φτάνοντας σε ορισμένες τράπεζες ακόμη και το 16%.

Με βάση τα στοιχεία του SSM, ο μέσος δείκτης στην Ελλάδα διαμορφώθηκε σε 12% περίπου έναντι 9,5% κατά μέσο όρο στο σύνολο των οργανισμών που εποπτεύει στην Ευρώπη.

– Επιτοκιακό περιθώριο

Η επίτευξη ισχυρής κερδοφορίας δεν θα ήταν δυνατή εάν το επιτοκιακό περιθώριο δεν διαμορφώνονταν σε υψηλά επίπεδα.

Στην Ελλάδα ανήλθε στο τελευταίο τρίμηνο της περυσινής χρήσης σε 2,69%, αρκετά πιο πάνω από το μέσο όρο του 1,52% στην Ευρώπη.

Σημαντικό ρόλο για αυτήν την επίδοση έχει παίξει η διατήρηση του κόστους άντλησης ρευστότητας από την καταθετική βάση σε χαμηλά επίπεδα.

Πρόκειται για μία επίδοση που στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στο πολύ χαμηλό δείκτη δανείων προς καταθέσεις, ο οποίος στην Ελλάδα είναι κάτω του 63% όταν στην Ευρώπη ξεπερνά το 100% κατά μέσο όρο.

Επιπλέον, ο δείκτης κάλυψης ρευστότητας είναι υψηλότερος για τις ελληνικές τράπεζες, σχεδόν στο 200%, σε σχέση με τις ευρωπαϊκές (158,6% κατά μέσο όρο).

– Λειτουργικά έξοδα

Οι ελληνικές τράπεζες έχουν πετύχει τα τελευταία χρόνια σημαντική εξοικονόμηση πόρων, μέσω των προγραμμάτων εθελουσίας εξόδου για το προσωπικό τους και της αναδιάρθρωσης του δικτύου τους.

Οι κινήσεις αυτές σε συνδυασμό με τη μεγάλη αύξηση του εισοδήματός τους από βασικές εργασίες, έχει μειώσει σημαντικά το δείκτη κόστος προς έσοδα, που στο δ΄ τρίμηνο του 2025 βρισκόταν στο 37% έναντι 55% στην Ευρώπη.

– Κόστος για τον πιστωτικό κίνδυνο

Η σύγκλιση των δεικτών καθυστερήσεων με την υπόλοιπη Ευρώπη, μετά το μεγάλο κύμα αποενοποίησης κόκκινων δανείων των προηγούμενων ετών, έχει επιτρέψει τη σημαντική μείωση της επιβάρυνσης από τις προβλέψεις για τον πιστωτικό κίνδυνο.

Συγκεκριμένα, το κόστος για τις επισφάλειες έχει υποχωρήσει για τις ελληνικές τράπεζες στις 51 μονάδες βάσης, στα ίδια περίπου επίπεδα με το μέσο ευρωπαϊκό όρο (47 μονάδες βάσης).

– Δείκτης NPE

Επρόκειτο για χρόνια για τη μεγάλη πληγή του εγχώριου κλάδου, καθώς είχε φτάσει έως και το 50% στα μέσα της δεκαετίας του 2010.

Στο τέλος του 2025 βρισκόταν στο 2,47%, πολύ κοντά στο 1,89% του μέσου όρου των τραπεζών που εποπτεύει ο SSM.

– Κεφαλαιακή επάρκεια

Παρά το γεγονός ότι οι ελληνικές τράπεζες από το 2023 επιβραβεύουν τους μετόχους τους με μερίσματα και επαναγορές μετοχών, ενώ έχουν ήδη ολοκληρώσει πλήθος κινήσεων μη οργανικής μεγέθυνσης, οι δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας βρίσκονται πολύ κοντά στο μέσο ευρωπαϊκό όρο.

Ο δείκτης κύριων βασικών ιδίων κεφαλαίων (CET1) ανερχόταν στο τέλος του 2025 σε 15,46% έναντι 16,18% στην υπόλοιπη Ευρώπη κατά μέσο όρο.

Ο συνολικός δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας διαμορφωνόταν σε 19,95% και 20,32% αντίστοιχα.