Το «δώρο» των τραπεζών στους ξένους, το «πλασάρισμα» της ΕΥΔΑΠ, oι μάχες των διυλιστηρίων, το «δεν ξέρω» της CERAWeek, τα ραντεβού του 1 τρισ., το μάθημα του Obradović

Σε άλλες περιπτώσεις πολλοί συμμετέχοντες στο χρηματιστήριο Αθηνών θα είχαν «στεναχωρηθεί» που είχαμε αργία χτες, την ώρα που οι διεθνείς αγορές έκαναν πάρτι!

Ημέρα έντονης ανάκαμψης χτες παγκοσμίως, αλλά… Κάθε ημέρα είναι διαφορετική ημέρα, έχουμε πει, με την κατάσταση στη Μέση Ανατολή να έχουν κάνει τις αγορές… «μονοθεματικές».

Δηλαδή υπό έναν και μόνο καταλύτη, επισκιάζοντας όλους τους κανόνες της αγοράς.

Δεν τους αναιρούν όμως…

Επιστροφή (;) των ξένων σε… καλύτερες τιμές

Τα σήματα μάλιστα που φτάνουν στη στήλη από το εξωτερικό μόνο αρνητικά δεν τα λες για την ελληνική αγορά, παρά τη μεγάλη διόρθωση.

Κάθε άλλο, μάλιστα. Όπως μου εξηγούσαν Έλληνες διαχειριστές στο Λονδίνο, αρκετά passive funds επαναξιολογούν ενεργά την ελληνική αγορά, βλέποντας πλέον αξία εκεί που πριν από λίγους μήνες έβλεπαν… «ακριβές» αποτιμήσεις.

Η διόρθωση του Φεβρουαρίου και του Μαρτίου φαίνεται ότι λειτούργησε καταλυτικά.

Οι τιμές υποχώρησαν αισθητά και δημιούργησαν νέα σημεία εισόδου, ειδικά στον τραπεζικό κλάδο.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι απώλειες από τις αρχές Φεβρουαρίου ξεπερνούν το 19% για την Εθνική, κινούνται κοντά στο 22% για τη Eurobank, φτάνουν περίπου το 19% για την Πειραιώς και ξεπερνούν το 25% για την Alpha Bank.

Και όπως μου σχολιάζουν με νόημα, το ερώτημα είναι μάλλον ρητορικό… ποιος δεν θα ήθελε να τοποθετηθεί σε επίπεδα κατά 20% χαμηλότερα;

——–

Το όριο του 1 δισ. και οι επόμενες «κινήσεις»

Σε αυτό το περιβάλλον, οι τραπεζικές μετοχές βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο, καθώς θεωρούνται από τις βασικές υποψήφιες για ένταξη στον δείκτη Standard Greece του MSCI.

Θυμίζω ότι έχει κλείσει η διαβούλευση και μέχρι την προσεχή Τρίτη θα έχουμε την ετυμηγορία για την επαναταξινόμηση του ελληνικού χρηματιστηρίου στις ανεπτυγμένες αγορές.

Και όλοι στην αγορά δεν βλέπουν το λόγο να μην γίνει. Άρα θα δούμε να ενεργοποιούνται ισχυρές ροές από τους ξένους, προς και τις δύο κατευθύνσεις.

——–

Το «πλασάρισμα» της ΕΥΔΑΠ

Να σας θυμίσω εδώ ότι πέραν από τους τίτλους που θα μπουν στον MSCI Standard Greece, ιδιαίτερη σημασία αποκτά και το όριο του 1 δισ. ευρώ στην κεφαλαιοποίηση, καθώς παραμένει το βασικό «διαβατήριο» για τα ξένα θεσμικά χαρτοφυλάκια.

Στον FTSE 25, πλέον, μόνο ο Σαράντης βρίσκεται κάτω από αυτό το επίπεδο, ενώ η ΕΥΔΑΠ, μετά και την είσοδο της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ στο μετοχικό της κεφάλαιο, έχει φτάσει ακριβώς στο όριο.

Η εξέλιξη αυτή δεν περνά απαρατήρητη, καθώς στην αγορά θεωρούν δεδομένο ότι η ομάδα Γ. Περιστέρη έχει σαφή στρατηγική για την επόμενη ημέρα της εταιρείας, με στόχο την αναβάθμιση του ρόλου και της αποτίμησής της.

——–

Τα σχέδια της Motor Oil

Όπως σαφή στρατηγική έχει και η Motor Oil για τις θυγατρικές της, κάτι που φάνηκε και στην πρόσφατη τοποθέτηση του αναπληρωτή Διευθύνοντος Συμβούλου του ομίλου, Πέτρου Τζανετάκη προς τους αναλυτές.

Ο ίδιος ανέδειξε τη διεύρυνση της βάσης κερδοφορίας πέρα από τη διύλιση.

Θυμίζω εδώ ότι τα ενοποιημένα EBITDA του 2025 ανήλθαν σε 1,059 δισ. ευρώ, έναντι 966,6 εκατ. το 2024, με κρίσιμη συμβολή από δραστηριότητες όπως η λιανική καυσίμων, η ενέργεια και, όλο και περισσότερο, η κυκλική οικονομία.

Οι επιδόσεις των θυγατρικών στους επιμέρους τομείς δείχνουν ξεκάθαρα ότι ο όμιλος «χτίζει» εναλλακτικούς πυλώνες ανάπτυξης.

Οι μάχες στα διυλιστήρια

Δεν χρειάζεται να σας τονίσω εδώ τη σημασία αυτών που είπε ο κ. Τζανετάκης, την ώρα που η εικόνα στην αγορά καυσίμων παραμένει εξαιρετικά τεταμένη.

Τα διυλιστήρια δίνουν πραγματική μάχη για να εξασφαλίσουν φορτία, με την αγορά spot να κινείται σε συνθήκες έντονης πίεσης λόγω Μέσης Ανατολής και Στενού του Ορμούζ.

Άλλωστε και ο ίδιος ο αναπληρωτής CEO της Motor Oil παραδέχτηκε ότι «ο ένας χρόνος μετά τον άλλον είναι γεμάτος προκλήσεις. Εύχομαι ειρήνη».

Ομοίως και η στήλη…

Ωστόσο, έχω να σας πω εδώ ότι οι αναλυτές της Morgan Stanley ανέβασαν τον πήχη για τον ευρωπαϊκό ενεργειακό κλάδο, θεωρώντας ότι έχει περιθώρια να διευρύνει την υπεραπόδοσή του έναντι της ευρύτερης αγοράς, καθώς οι επενδυτές μόλις αρχίζουν να αποτιμούν μια βαθύτερη, δομική μεταβολή στους κινδύνους προσφοράς που προκαλεί ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή.

——-

Πίεση κόστους και άσκηση ισορροπίας

Σε καθεστώς αυξημένης εγρήγορσης βέβαια βρίσκονται και οι εταιρείες ηλεκτρικής ενέργειας.

Και όλων το βλέμμα είναι στον Απρίλιο, ο οποίος θεωρείται κρίσιμος μήνας, καθώς τότε θα φανεί με μεγαλύτερη σαφήνεια πώς μεταφέρεται το κόστος του φυσικού αερίου στην παραγωγή.

Όπως μαθαίνω τα επιτελεία έχουν ήδη περάσει στη φάση της προσαρμογής.

Με «μολύβι και χαρτί» αναζητούν τρόπους να περιορίσουν δαπάνες, ώστε να απορροφήσουν μέρος των πιέσεων και να συγκρατήσουν τις τελικές αυξήσεις για τους καταναλωτές μέσω εκπτώσεων.

——-

Το στοίχημα των ΑΠΕ

Και ενόσω συμβαίνουν όλα αυτά, αν υπάρχει ένα μήνυμα που επαναλαμβάνεται με ένταση από την αγορά των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, αυτό είναι ένα… «μην καθυστερούμε».

Με τον πιο εμφατικό τρόπο το περιέγραψε σε ανάρτησή του στο LinkedIn ο Γεώργιος Ρόκας, CEO της R Energy 1 Holdings, θίγοντας τα διαχρονικά εμπόδια που παραμένουν.

Ο ίδιος ανέτρεξε στις αρχές της πορείας του, πριν από 35 χρόνια, σε μια εποχή που «κανείς δεν ήξερε» τι σημαίνουν Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, αλλά επένδυαν έτσι κι αλλιώς, και έφτασε στο σήμερα για να επισημάνει το αυτονόητο.

Οι ΑΠΕ προσφέρουν φθηνή και σταθερή ενέργεια, την ώρα που το φυσικό αέριο παραμένει ευάλωτο σε γεωπολιτικά παιχνίδια και έντονες διακυμάνσεις.

Επιτάχυνση

Το ζητούμενο, όπως είπε, δεν είναι πια να πειστεί η αγορά για τη σημασία τους, αλλά να τρέξουν πιο γρήγορα τα έργα που τις στηρίζουν.

Δίκτυα και αποθήκευση είναι το «κλειδί» για να μειωθούν οι απώλειες και να αυξηθεί η συμμετοχή τους, με τελικό κερδισμένο, όπως είπε, τον καταναλωτή και την οικονομία συνολικά.

———

Το «δεν ξέρω» της CERAWeek…

Σας ανέφερα την τοποθέτηση του κ. Ρόκα για να το αντιπαραβάλλετε με το… «δεν ξέρω» που άκουσε ο Υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Νίκος Τσάφος από «μερικούς από τους πιο έξυπνους ανθρώπους στον χώρο της ενέργειας».

Αναφέρομαι στο βασικό συμπέρασμα που μετέφερε ο ίδιος από το CERAWeek στις ΗΠΑ, που δεν ήταν άλλο από την «αβεβαιότητα».

Όπως ανέφερε ο ίδιος «πολλές από τις συζητήσεις στις οποίες συμμετείχε κατέληγαν με κάποιο τρόπο στο ‘δεν ξέρω’».

Για τον ίδιο πάντως οι λύσεις είναι η Ελλάδα να επενδύσει στο ισχυρό δυναμικό της, ήλιο και άνεμο δηλαδή, στην αποθήκευση, στο φυσικό αέριο και στα ανθεκτικά δίκτυα και η Ευρώπη χρειάζεται περισσότερο πραγματισμό και λιγότερη κανονιστική αυστηρότητα.

Τα ραντεβού του 1 τρισεκατομμυρίου…

Πάντως, αν κάτι κατέγραψε η φετινή παρουσία της Ελλάδας στη CERAWeek, είναι ότι η χώρα δεν αρκείται πλέον στον ρόλο του παρατηρητή. Τα προηγούμενα χρόνια η ελληνική συμμετοχή περιοριζόταν σε επίπεδο παρουσίας υπουργών· φέτος όμως το αποτύπωμα ήταν σαφώς πιο ισχυρό, με τον Υπουργό Παπασταύρου και τον Υφυπουργό Τσάφο να συμμετέχουν ως ομιλητές σε πάνελ συζητήσεων, διαμορφώνοντας –και όχι απλώς παρακολουθώντας– την ατζέντα.

Στο παρασκήνιο, οι επαφές είχαν ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Ο Σταύρος Παπασταύρου πραγματοποίησε συναντήσεις με κορυφαίους ενεργειακούς ομίλους, των οποίων η συνολική αποτίμηση ξεπερνά το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια – μια ένδειξη του βάρους που αποκτά πλέον η Ελλάδα στους διεθνείς ενεργειακούς σχεδιασμούς.

Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι σαφές: το επενδυτικό ενδιαφέρον για τη χώρα παραμένει αμείωτο, την ώρα που η Ελλάδα εδραιώνεται σταθερά ως γεωπολιτικός κόμβος ενέργειας στην ευρύτερη περιοχή. Και, όπως φαίνεται, αυτή τη φορά δεν κάθεται απλώς στο τραπέζι αλλά παίζει το ενεργειακό «παιχνίδι».

——–

Η κρίση που έρχεται σιωπηλά

Μέσα σε αυτή τώρα την ενεργειακή καταιγίδα που απειλεί την Ευρώπη, έχει αρχίσει δειλά δειλά να συζητείται στην αγορά και ένα νέο μέτωπο.

Αυτό των λιπασμάτων. Και αυτό διότι το ένα τρίτο του παγκόσμιου εμπορίου διέρχεται από το Στενό του Ορμούζ, το οποίο έχει ουσιαστικά παραλύσει λόγω των συγκρούσεων.

Οι επιπτώσεις έχουν ήδη αρχίσει να αποτυπώνονται στις τιμές.

Η ουρία, βασικού αζωτούχου λιπάσματος, στην Αίγυπτο έχει εκτιναχθεί στα 700 δολάρια ανά τόνο, όταν πριν από την κρίση κινούνταν μεταξύ 400 και 490 δολαρίων.

Καταλαβαίνετε τι έρχεται λοιπόν αν η κατάσταση συνεχιστεί ειδικά τώρα την άνοιξη… όταν δηλαδή «ρίχνονται» τα λιπάσματα.

——–

Το «δόγμα» του Βελιγραδίου

Δεν ήταν ένα ακόμα τυπικό εταιρικό συνέδριο. Στο Βελιγράδι, η ηγετική ομάδα της Coca-Cola HBC, υπό τον Goran Bogdanovic, επιχείρησε να χαράξει τις γραμμές της επόμενης ημέρας σε ένα περιβάλλον που μόνο «ανέφελο» δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.

Το κεντρικό μήνυμα του φετινού συνεδρίου όπως πληροφορούμε από σχετική ανάρτηση στο LinkedIn: «Unlocking Potential, Winning Together»: ξεκλειδώνοντας δυνατότητες, κερδίζοντας μαζί.

Την προσοχή κέντρισε και το «μείγμα» των ομιλητών που επελέγησαν, στέλνοντας σαφή μηνύματα για τις προτεραιότητες του ομίλου.

Από τη μία, η υψηλή τεχνολογία και το AI με την υπογραφή του Abel Sanchez (MIT) και από την άλλη, η διαχείριση ομάδων υπό συνθήκες ακραίας πίεσης, με τον προπονητή μπάσκετ Željko Obradović να παραδίδει μαθήματα ηγεσίας.