Το άρθρο 19 του ν. 5313/2026 (ΦΕΚ Α’ 102/25-06-2026) όπως τροποποιήθηκε με την παράγραφο 1 του άρθρου 35 του ν. 5354/2026 (ΦΕΚ Α’ 184/09-11-2026), εισάγει μια ευρύτερη ρύθμιση τμηματικής καταβολής φορολογικών ληξιπρόθεσμων οφειλών, επιτρέποντας την εξόφλησή τους σε έως 120 μηνιαίες δόσεις.
Η ρύθμιση αφορά βεβαιωμένες οφειλές που κατέστησαν ληξιπρόθεσμες έως την 31η Δεκεμβρίου 2024 και αντικαθιστά, ως προς το εύρος και τη διάρκεια, το προηγούμενο καθεστώς των έως 72 δόσεων που αφορούσε οφειλές ληξιπρόθεσμες έως την 31η Δεκεμβρίου 2023.
Το προηγούμενο καθεστώς
Το προηγούμενο καθεστώς, προέβλεπε ρύθμιση έως 72 μηνιαίες δόσεις για οφειλές που κατέστησαν ληξιπρόθεσμες έως την 31η Δεκεμβρίου 2023. Η διάρκεια αποπληρωμής ήταν επομένως έως έξι έτη, με ελάχιστη μηνιαία δόση 30 ευρώ.
Το καθεστώς αυτό είχε ως στόχο τη διευκόλυνση οφειλετών που είχαν συσσωρεύσει χρέη κατά την περίοδο της πανδημίας και της ενεργειακής κρίσης, χωρίς όμως να καλύπτει οφειλές που προέκυψαν ή κατέστησαν ληξιπρόθεσμες το 2024. Έτσι, ένα σημαντικό τμήμα οφειλετών παρέμενε εκτός του ευνοϊκού πλαισίου, παρά το γεγονός ότι οι οφειλές τους είχαν ήδη βεβαιωθεί και ήταν σε καθεστώς ληξιπρόθεσμης καταβολής.
Η νέα ρύθμιση των 120 δόσεων
Η νέα ρύθμιση επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής, καλύπτοντας οφειλές που κατέστησαν ληξιπρόθεσμες έως την 31η Δεκεμβρίου 2024. Επιπλέον, αυξάνει τη μέγιστη διάρκεια αποπληρωμής από 72 σε 120 μήνες, δηλαδή από έξι σε δέκα έτη.
Η αλλαγή αυτή έχει άμεση επίπτωση στο μηνιαίο βάρος των οφειλετών. Για παράδειγμα, οφειλή 72.000 ευρώ που σε 72 δόσεις απαιτούσε μηνιαία καταβολή 1.000 ευρώ, στη νέα ρύθμιση μπορεί να κατανεμηθεί σε 120 δόσεις των 600 ευρώ, πριν από την προσθήκη τόκων. Η μείωση του μηνιαίου ποσού κατά 400 ευρώ μπορεί να είναι καθοριστική για επιχειρήσεις με περιορισμένη ρευστότητα ή για ιδιώτες με χαμηλά διαθέσιμα εισοδήματα.
Βέβαια παραμένει το πρόβλημα ότι για τα ληξιπρόθεσμα χρέη του 2025 και του 2026, πρέπει να μπουν σε πάγια ρύθμιση ώστε να δοθεί η δυνατότητα στους φορολογούμενους να ενταχθούν στην νέα ρύθμιση για τα χρέη έως 31.12.2024.
Δηλαδή ο φορολογούμενος θα πρέπει αν εξοφλεί την δόση της ρύθμισης, την δόση της πάγιας ρύθμισης και τις τρέχουσες οφειλές, κάτι που δεν είναι ελκυστικό προς τους φορολογούμενους.
Πεδίο εφαρμογής και προϋποθέσεις
Και στις δύο ρυθμίσεις, η υπαγωγή απαιτεί την ύπαρξη βεβαιωμένων οφειλών που δεν τελούν σε αναστολή πληρωμής κατά την ημερομηνία αναφοράς. Στη νέα ρύθμιση, η ημερομηνία αυτή ορίζεται ως η 30ή Σεπτεμβρίου 2026, ενώ στο προηγούμενο καθεστώς ήταν η 21η Απριλίου 2026.
Οι προϋποθέσεις υπαγωγής παραμένουν ουσιαστικά ίδιες. Ο οφειλέτης δεν πρέπει να έχει άλλες ληξιπρόθεσμες οφειλές ή πρέπει να τις τακτοποιήσει με νόμιμο τρόπο, να έχει υποβάλει όλες τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος των τελευταίων πέντε ετών για τις οποίες έχει λήξει η προθεσμία έως την 31η Δεκεμβρίου 2025 και να μην έχει καταδικαστεί αμετάκλητα για φοροδιαφυγή ή λαθρεμπορία.
Η υποχρεωτική υπαγωγή του συνόλου των επιλέξιμων οφειλών παραμένει επίσης ίδια. Ο οφειλέτης δεν μπορεί να επιλέξει αυθαίρετα ορισμένες οφειλές και να αφήσει άλλες εκτός ρύθμισης, εφόσον δεν τελούν σε αναστολή πληρωμής.
Προθεσμίες υποβολής
Στο προηγούμενο καθεστώς, η προθεσμία υποβολής αίτησης ήταν η 31η Δεκεμβρίου 2026. Στη νέα ρύθμιση, η προθεσμία παρατείνεται έως την 30ή Ιουνίου 2027.
Η παράταση αυτή δίνει επιπλέον χρόνο στους οφειλέτες να αξιολογήσουν την οικονομική τους θέση και να αποφασίσουν αν θα ενταχθούν στη ρύθμιση. Ταυτόχρονα, δίνει στο Δημόσιο μεγαλύτερο χρονικό περιθώριο για την οργάνωση της διαδικασίας και την προετοιμασία των συστημάτων υποβολής και παρακολούθησης.
Ποιοι έχουν δικαίωμα «Μετάβασης»;
Η νέα πλατφόρμα των 120 δόσεων, η οποία ανοίγει σταδιακά εντός του Νοεμβρίου, δίνει δικαίωμα ένταξης σε δύο βασικές δεξαμενές οφειλετών:
- Νέοι Οφειλέτες: Όσοι έχουν αρρύθμιστα ληξιπρόθεσμα χρέη που δημιουργήθηκαν έως τις 31/12/2024 και δεν ήταν ενεργοί σε άλλη ρύθμιση στα τέλη Σεπτεμβρίου.
- Οφειλέτες των 72 δόσεων: Όσοι είχαν ήδη ενταχθεί στο σχήμα των 72 δόσεων ή πρόλαβαν να αιτηθούν έως το τέλος Οκτωβρίου, έχουν το δικαίωμα να μεταπηδήσουν στις 120 δόσεις. Με τη μετάβαση, το εναπομείναν κεφάλαιο επανυπολογίζεται και μοιράζεται στον νέο, επιμηκυμένο χρονικό ορίζοντα, μειώνοντας άμεσα τη μηνιαία υποχρέωση.
Ελάχιστη δόση και διάρκεια
Και στις δύο ρυθμίσεις, το ελάχιστο ποσό μηνιαίας δόσης ορίζεται στα 30 ευρώ. Ωστόσο, η αύξηση της μέγιστης διάρκειας από 72 σε 120 μήνες επιτρέπει την κατανομή μεγαλύτερων οφειλών σε μεγαλύτερο χρονικό ορίζοντα.
Αυτό σημαίνει ότι οφειλές που στο προηγούμενο καθεστώς απαιτούσαν υψηλές μηνιαίες καταβολές, μπορεί τώρα να κατανεμηθούν σε χαμηλότερο μηνιαίο ποσό. Η αλλαγή αυτή βελτιώνει τη διαχειρισιμότητα του χρέους για οφειλέτες με περιορισμένη ρευστότητα, χωρίς όμως να μηδενίζει το συνολικό κόστος εξυπηρέτησης.
Τόκοι και προσαυξήσεις
Και στις δύο ρυθμίσεις, η βασική οφειλή επιβαρύνεται από την ημερομηνία υπαγωγής με ειδικό τόκο, αντί για τους γενικούς τόκους και προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής που προβλέπονται από τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων και τον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.
Ο τόκος υπολογίζεται με βάση το επιτόκιο της υποπαραγράφου Α2 του νόμου 4152/2013 και παραμένει σταθερός καθ’ όλη τη διάρκεια της ρύθμισης. Το επιτόκιο δεν μπορεί να υπερβαίνει τα επιτόκια που προβλέπονται από τον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων. (5,84%)
Για οφειλές από δασμούς, ο τόκος υπολογίζεται με βάση το επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησης, προσαυξημένο κατά μία ποσοστιαία μονάδα.
Τα Μαθηματικά της Ρύθμισης
Το βασικό δίλημμα είναι: Χαμηλότερη δόση ή λιγότεροι τόκοι; Όσο περισσότερο επιμηκύνεται μια ρύθμιση, τόσο αυξάνεται το συνολικό ποσό που θα επιστραφεί στο κράτος λόγω του ανατοκισμού.
Ας δούμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για μια συνολική οφειλή 16.800 ευρώ με μέσο επιτόκιο 5,84%.
Παράδειγμα Οφειλής 16.800 € (Επιτόκιο ~5,84%)
| Σενάριο Αποπληρωμής | Μηνιαία Δόση | Συνολικοί Τόκοι | Συνολικό Κόστος Αποπληρωμής |
| 72 Δόσεις | 277 € | 3.161 € | 19.961 € |
| 120 Δόσεις | 185 € | 5.430 € | 22.230 € |
| Διαφορά | -92 € / μήνα | +2.269 € | +2.269 € |
Ανάλυση Παραδείγματος:
- Αν ο επαγγελματίας επιλέξει τις 120 δόσεις, κερδίζει 92 ευρώ το μήνα σε ρευστότητα, μειώνοντας τη δόση του στα 185 ευρώ.
- Το τίμημα είναι ότι σε βάθος δεκαετίας θα πληρώσει 2.269 ευρώ περισσότερα σε τόκους σε σχέση με το εξαετές πρόγραμμα.
Καταβολή δόσεων
Και στις δύο ρυθμίσεις, η υπαγωγή συντελείται με την καταβολή της πρώτης δόσης, η οποία πρέπει να καταβληθεί εντός τριών εργάσιμων ημερών από την υποβολή της αίτησης. Οι επόμενες δόσεις καταβάλλονται έως την τελευταία εργάσιμη ημέρα των επόμενων μηνών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.
Σε περίπτωση καθυστέρησης καταβολής δόσης, αυτή επιβαρύνεται με προσαύξηση σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις. Έτσι, η ρύθμιση δεν επιτρέπει αυθαίρετη καθυστέρηση και απαιτεί συνεχή τήρηση του χρονοδιαγράμματος αποπληρωμής.
Ευεργετήματα της ρύθμισης
Και στις δύο ρυθμίσεις, κατά τη διάρκεια της ρύθμισης και εφόσον ο οφειλέτης τηρεί τους όρους της, χορηγείται αποδεικτικό ενημερότητας σύμφωνα με το άρθρο 12 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας. Επιπλέον, αναστέλλεται η ποινική δίωξη για το αδίκημα του άρθρου 25 του νόμου 1882/1990 για όσο διαρκεί η ρύθμιση.
Αναστέλλονται επίσης η λήψη αναγκαστικών μέτρων και η συνέχιση της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης επί απαιτήσεων, κινητών και ακινήτων. Οι κατασχέσεις που έχουν επιβληθεί εις χείρας τρίτων δεν καταλαμβάνουν μελλοντικές απαιτήσεις του οφειλέτη, εφόσον η κατάσχεση αφορά αποκλειστικά χρέη που έχουν ρυθμιστεί και έχει γνωστοποιηθεί η απόφαση αποδέσμευσης στον τρίτο.
Ο χρόνος παραγραφής των ρυθμιζόμενων οφειλών αναστέλλεται καθ’ όλη τη διάρκεια της ρύθμισης και δεν συμπληρώνεται πριν από την πάροδο ενός έτους από τη λήξη της αναστολής.
Απώλεια της ρύθμισης
Και στις δύο ρυθμίσεις, η απώλεια επέρχεται αν ο οφειλέτης δεν καταβάλλει δύο συνεχόμενες μηνιαίες δόσεις ή καθυστερήσει την καταβολή των δύο τελευταίων δόσεων για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των δύο μηνών.
Η απώλεια μπορεί επίσης να επέλθει αν, μετά την πάροδο ενός μηνός από την υπαγωγή, ο οφειλέτης δεν έχει εξοφλήσει ή τακτοποιήσει τις λοιπές ληξιπρόθεσμες οφειλές του. Επιπλέον, η ρύθμιση απόλλυται αν ο οφειλέτης δεν εξοφλήσει ή δεν τακτοποιήσει κατά νόμιμο τρόπο τις οφειλές του εντός τριμήνου από τη λήξη της προθεσμίας καταβολής τους.
Δικαιώματα του Δημοσίου
Και στις δύο ρυθμίσεις, το Δημόσιο διατηρεί ορισμένα δικαιώματα. Μπορεί να εγγράφει υποθήκες σε περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη, των συνυπόχρεων προσώπων ή των εγγυητών, εφόσον η οφειλή δεν είναι ασφαλισμένη.
Μπορεί επίσης να μην χορηγεί αποδεικτικό ενημερότητας για μεταβίβαση ακινήτου ή σύσταση εμπράγματου δικαιώματος, εφόσον η οφειλή δεν είναι διασφαλισμένη. Επιπλέον, μπορεί να προβαίνει σε συμψηφισμό χρηματικών απαιτήσεων του οφειλέτη κατά του Δημοσίου, έως το ύψος των οφειλών του.
Συγκριτική αξιολόγηση
Η νέα ρύθμιση των 120 δόσεων αποτελεί ουσιαστική επέκταση του προηγούμενου καθεστώτος των 72 δόσεων. Η κύρια διαφορά έγκειται στη διάρκεια αποπληρωμής και στο πεδίο εφαρμογής, καθώς η νέα ρύθμιση καλύπτει οφειλές που κατέστησαν ληξιπρόθεσμες έως το 2024, ενώ το προηγούμενο καθεστώς κάλυπτε οφειλές έως το 2023.
| Στοιχείο | Προηγούμενο καθεστώς (72 δόσεις – ν. 5313/2026) | Νέα ρύθμιση (120 δόσεις – ν. 5313/2026) |
| Διάρκεια | Έως 72 μήνες (6 έτη) | Έως 120 μήνες (10 έτη) |
| Πεδίο εφαρμογής | Οφειλές ληξιπρόθεσμες έως 31.12.2023 | Οφειλές ληξιπρόθεσμες έως 31.12.2024 |
| Ελάχιστη δόση | 30 ευρώ | 30 ευρώ |
| Προθεσμία υποβολής | 31.12.2026 | 30.6.2027 |
| Τόκος | Ειδικός τόκος βάσει ν. 4152/2013 | Ειδικός τόκος βάσει ν. 4152/2013 |
| Ευεργετήματα | Αποδεικτικό ενημερότητας, αναστολή ποινικής δίωξης, αναστολή αναγκαστικών μέτρων | Ίδια ευεργετήματα |
| Απώλεια ρύθμισης | Δύο συνεχόμενες δόσεις ή καθυστέρηση δύο τελευταίων δόσεων άνω των δύο μηνών | Ίδιοι όροι |
| Δικαιώματα Δημοσίου | Υποθήκες, άρνηση αποδεικτικού, συμψηφισμός | Ίδια δικαιώματα |
Η οικονομική αξιολόγηση της νέας ρύθμισης δείχνει ότι βελτιώνει τη διαχειρισιμότητα του χρέους για οφειλέτες με μεγάλα ποσά ή περιορισμένη ρευστότητα.
Βέβαια, όπως γράψαμε και παραπάνω, παραμένει το πρόβλημα ότι ο φορολογούμενος έχει να αντιμετωπίσει την μηνιαία εξόφληση της ρύθμισης, την εξόφληση της πάγιας ρύθμισης για τα ληξιπρόθεσμα των φορολογικών ετών 2025 και 2026 και βέβαια την εξυπηρέτηση των τρεχουσών υποχρεώσεων.
Ένα ακόμη αρνητικό της διάταξης είναι ότι δεν προβλέπει μείωση των προσαυξήσεων, όπως προέβλεπαν οι παλιότερες ρυθμίσεις που είχαν νομοθετηθεί.
Τέλος η επέκταση της διάρκειας αποπληρωμής αυξάνει το συνολικό κόστος εξυπηρέτησης λόγω των τόκων, αλλά μειώνει το άμεσο μηνιαίο βάρος.
Ο Απόστολος Αλωνιάτης είναι οικονομολόγος – φοροτεχνικός, Α’ Αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών & Φορολογικών Μελετών (Ι.Ο.ΦΟ.Μ), Σύμβουλος Διοίκησης της ENTERSOFTONE και συγγραφέας.








































