Εμπόριο: Σε δοκιμασία αντοχής – 800 άνοιξαν, 320 έκλεισαν

Οι δείκτες ανάπτυξης δεν αποτυπώνουν πάντα τη δυναμική της πραγματικής οικονομίας. Εκεί, η εικόνα διαμορφώνεται από κάτι πιο απλό και πιο σκληρό: πόσες επιχειρήσεις αντέχουν να μείνουν στην αγορά. Και τα τελευταία στοιχεία  του ΕΒΕΠ δείχνουν ότι, πίσω από τις νέες εγγραφές, κρύβεται μια αυξανόμενη φθορά στο εμπόριο.

Όπως ανέφερε ο κ. Βασίλης Κορκίδης στην εκπομπή του Οικονομικού Ταχυδρόμου στο Meganews, πέρυσι καταγράφηκαν 1.840 νέες εγγραφές επιχειρήσεων και 470 διαγραφές. Το ισοζύγιο εμφανίζεται θετικό σε καθαρούς αριθμούς. Ωστόσο, αυτή η πρώτη ανάγνωση είναι παραπλανητική, αν δεν εξεταστεί η σύνθεση των διαγραφών και οι κλάδοι που πλήττονται περισσότερο.

Οι 320 διαγραφές εμπορικών επιχειρήσεων λειτουργούν ως σαφές προειδοποιητικό σήμα

Η πιο καθαρή εικόνα προκύπτει από το εμπόριο. Εκεί καταγράφηκαν 800 νέες εμπορικές επιχειρήσεις, αλλά και 320 διαγραφές. Δηλαδή, σχεδόν τέσσερις στις δέκα νέες εμπορικές επιχειρήσεις δεν κατάφεραν να παραμείνουν ενεργές. Το ποσοστό αυτό δεν παραπέμπει σε φυσιολογική ανανέωση της επιχειρηματικότητας, αλλά σε δομική αδυναμία επιβίωσης των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων.

Το πρόβλημα

Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη πρωτοβουλίας. Είναι η ανισότητα στον ανταγωνισμό. Οι μικρές εμπορικές επιχειρήσεις λειτουργούν σε ένα περιβάλλον όπου απέναντί τους βρίσκονται μεγάλες αλυσίδες και οργανωμένα επιχειρηματικά σχήματα με σαφές πλεονέκτημα κλίμακας. Διαπραγματεύονται καλύτερες τιμές προμηθειών, απορροφούν ευκολότερα το αυξημένο κόστος και επενδύουν συστηματικά σε τεχνολογία και προβολή.

Αντίθετα, η μικρή επιχείρηση καλείται να ανταποκριθεί σε υψηλά ενοίκια, αυξημένο ενεργειακό κόστος και περιορισμένη πρόσβαση σε χρηματοδότηση, χωρίς την πολυτέλεια να μετακυλίσει τις αυξήσεις στον καταναλωτή. Έτσι, πολλές επιχειρήσεις ανοίγουν, αλλά δεν προλαβαίνουν να σταθούν.

Όπως επισημαίνει ο Βασίλης Κορκίδης, η απάντηση σε αυτή τη φθορά δεν μπορεί να είναι αποσπασματική. Απαιτείται αλλαγή φιλοσοφίας και εργαλείων. Πρώτος άξονας είναι η δημιουργία clusters μικρών επιχειρήσεων, ώστε να ενισχυθεί η συλλογική διαπραγματευτική δύναμη, να μειωθούν κόστη και να αναπτυχθούν συνέργειες σε προμήθειες, logistics και προώθηση.

Δεύτερος κρίσιμος άξονας είναι η ουσιαστική ενσωμάτωση στο ηλεκτρονικό εμπόριο. Όχι ως συμπληρωματική δραστηριότητα, αλλά ως βασικό κανάλι πρόσβασης σε νέες αγορές και πελατειακές βάσεις. Για πολλές μικρές επιχειρήσεις, το e-commerce αποτελεί πλέον προϋπόθεση επιβίωσης και όχι αναπτυξιακή πολυτέλεια.

Οι 320 διαγραφές εμπορικών επιχειρήσεων λειτουργούν ως σαφές προειδοποιητικό σήμα. Η ελληνική οικονομία δεν χάνει επιχειρηματική διάθεση. Χάνει επιχειρήσεις που δεν μπορούν να ανταγωνιστούν με ίσους όρους σε μια αγορά που συγκεντρώνεται. Και όσο αυτό το χάσμα διευρύνεται, τόσο το πραγματικό ερώτημα μετατοπίζεται: όχι πόσες επιχειρήσεις ανοίγουν, αλλά πόσες μπορούν να μείνουν όρθιες