Ουκρανία: Πώς θα υπερασπιστεί τον εαυτό της μετά τον πόλεμο

Η Ουκρανία φοβάται ότι δεν μπορεί να βασιστεί στις εγγυήσεις ασφάλειας των συμμάχων της σε οποιαδήποτε πιθανή ειρηνευτική συμφωνία και, ως εκ τούτου, πρέπει να είναι έτοιμη να σταθεί μόνη της ως «ατσάλινος σκαντζόχοιρος», αναφέρει το Politico . Οπως σημειώνει χαρακτηριστικά έτσι θα μπορεί «να διασφαλίσει ότι ο Ρώσος δικτάτορας Βλαντιμίρ Πούτιν δεν θα επιστρέψει για άλλη μια επίθεση».

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, προέτρεψε πέρυσι το Κίεβο να μετατρέψει τη χώρα «σε ατσάλινο σκαντζόχοιρο, δυσπεψία για τους παρόντες και μελλοντικούς επιτιθέμενους».

Αυτό σημαίνει μόνιμο τεράστιο στρατό, μεγάλες επενδύσεις στην τελευταία τεχνολογία drone και πυραύλων, καθώς και εγχώρια παραγωγή όπλων.

«Η Ουκρανία έχει υποστεί μια θεμελιώδη επανεξέταση του τι σημαίνουν οι εγγυήσεις ασφαλείας και σε τι πρέπει να βασίζονται», δήλωσε στο POLITICO η Αλιόνα Γκέτμαντσουκ , επικεφαλής της αποστολής της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ.

«Προηγουμένως, το όραμα επικεντρώθηκε κυρίως στις δεσμεύσεις προστασίας που παρέχονται από τους εταίρους. Σήμερα, ωστόσο, υπάρχει σαφής κατανόηση ότι ο πυρήνας οποιωνδήποτε εγγυήσεων ασφαλείας πρέπει να είναι ο στρατός της Ουκρανίας και οι αμυντικές της βιομηχανίες».

Ενας ανθεκτικός αμυντικός τομέας

Αλλά για να συμβεί αυτό, η Ουκρανία πρέπει να δημιουργήσει έναν βιώσιμο αμυντικό τομέα, να μεταρρυθμίσει τα συστήματα προμηθειών της, να ανανεώσει τις προσλήψεις της, να συνεχίσει να βελτιώνει την τεχνολογία των μη επανδρωμένων αεροσκαφών της, να κατασκευάσει πυραύλους μακράς δράσης, να εξοπλίσει τις δυνάμεις της με σύγχρονα άρματα μάχης, πυροβολικό και αεριωθούμενα αεροσκάφη (το Κίεβο έχει σκιαγραφήσει μια συμφωνία για την απόκτηση έως και 150 μαχητικών Saab JAS-39E Gripen σουηδικής παραγωγής) και να λάβει δισεκατομμύρια σε βοήθεια για την κατασκευή ενός στρατού που η Ρωσία θα φοβόταν να επιτεθεί ξανά.

Η μελλοντική ασφάλεια της Ουκρανίας «έχει να κάνει πρώτα και κύρια με την ανθεκτικότητα της παραγωγής», δήλωσε ο Ihor Fedirko, Διευθύνων Σύμβουλος του Ουκρανικού Συμβουλίου Αμυντικής Βιομηχανίας. «Όχι μεμονωμένα συστήματα όπλων και όχι μεμονωμένες τεχνολογικές ανακαλύψεις, αλλά η ικανότητα της αμυντικής βιομηχανίας να λειτουργεί με την πάροδο του χρόνου, υπό πίεση, με προβλέψιμη απόδοση.

Οι υποσχέσεις Τραμπ

Ο πυρήνας των ανησυχιών της Ουκρανίας αφορά την αξιοπιστία των υποσχέσεων του Τραμπ, χάρη στις απότομες αλλαγές πολιτικής του – από την επιθυμία να προσαρτήσει τη Γροιλανδία στην αμφισβήτηση της αξίας των συμμάχων του ΝΑΤΟ και στη σφυρηλάτηση θερμών δεσμών με τον Ρώσο Βλαντιμίρ Πούτιν.

«Θα πήγαινε ο Τραμπ σε πόλεμο με τη Ρωσία για την Ουκρανία; Απολύτως όχι. Θα επέβαλλε ο Τραμπ κυρώσεις στη Ρωσία για παραβίαση οποιασδήποτε εκεχειρίας; Πολύ απίθανο», έγραψε ο Τίμοθι Ας, αναλυτής που μελετά τη Ρωσία και την Ουκρανία.

Με οποιεσδήποτε εγγυήσεις ασφαλείας να φαίνονται ξεπερασμένες, το Σχέδιο Β της Ουκρανίας είναι να βασιστεί στον εαυτό της.

«Όσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος, τόσο περισσότερο πείθονται οι Ουκρανοί ότι πρέπει να βασίζονται πρώτα και κύρια στον εαυτό τους», δήλωσε ο Γκετμάντσουκ. «Αυτό αντανακλά τόσο την απογοήτευση με τις προηγούμενες δεσμεύσεις ασφαλείας που αναλήφθηκαν στην Ουκρανία όσο και τον σκεπτικισμό σχετικά με τις προοπτικές ένταξης στο ΝΑΤΟ, καθώς και την αυξανόμενη εμπιστοσύνη στην ικανότητα της Ουκρανίας να αντισταθεί στον εχθρό».

Κατασκευή αμυντικών δυνάμεων

Ένα βασικό στοιχείο μιας μελλοντικής αποτρεπτικής δύναμης είναι ένας μεγάλος στρατός.

Κατά τη διάρκεια των ειρηνευτικών συνομιλιών, η Ουκρανία επέμεινε στη διατήρηση ενός στρατού 800.000 στρατιωτών.

Με τον πόλεμο να βρίσκεται σε εξέλιξη, 2 εκατομμύρια Ουκρανοί αναζητούνται αυτή τη στιγμή επειδή απέφυγαν την στράτευση, ενώ 200.000 στρατιώτες έχουν φύγει από τη στρατιωτική θητεία, δήλωσε τον περασμένο μήνα ο Ουκρανός υπουργός Άμυνας Μιχαήλ Φεντόροφ. Εάν επιτευχθεί εκεχειρία, πολλοί από τους στρατιώτες που υπηρετούν τώρα θα θέλουν να αποστρατευτούν.

Αυτό σημαίνει μια τεράστια και δαπανηρή προσπάθεια για τη δημιουργία και τη διατήρηση ενός μεγάλου στρατού σε καιρό ειρήνης, ο οποίος θα πρέπει να οργανωθεί και να πληρωθεί σωστά. Για να συμβεί αυτό, η Ουκρανία πρέπει να βελτιώσει τη στρατιωτική εκπαίδευση σε όλα τα επίπεδα, καθώς και να μεταμορφώσει την οργανωτική και επιτελική της δομή, δήλωσε ο Τάρας Τσμούτ, Ουκρανός στρατιωτικός αναλυτής και επικεφαλής του στρατιωτικού εθελοντικού ταμείου Come Back Alive.

Ο Φεντόροφ ορκίστηκε ότι έρχονται σημαντικές ψηφιοποιήσεις και άλλες μεταρρυθμίσεις. «Στόχος μας είναι να μεταμορφώσουμε το σύστημα: να πραγματοποιήσουμε στρατιωτική μεταρρύθμιση, να βελτιώσουμε τις υποδομές της πρώτης γραμμής, να εξαλείψουμε τα ψέματα και τη διαφθορά και να καλλιεργήσουμε μια νέα κουλτούρα ηγεσίας και εμπιστοσύνης, έτσι ώστε όσοι επιτυγχάνουν πραγματικά αποτελέσματα να ανταμείβονται και να τους δίνονται ευκαιρίες να αναπτυχθούν».

Παραγωγή πυραύλων

Η Ουκρανία αναπτύσσει επίσης τους δικούς της πυραύλους. Εάν διαθέτει αρκετούς, θα μπορούσε να απειλήσει τα διυλιστήρια, τις υποδομές και τους στρατιωτικούς στόχους της Ρωσίας με καταστροφικές επιθέσεις, σε περίπτωση που η Μόσχα επιτεθεί ξανά.

Οι προηγούμενες υποσχέσεις της ουκρανικής εταιρείας άμυνας Fire Point — να παράγει περίπου 200 πυραύλους Flamingo FP-5 το μήνα, ο καθένας με κεφαλή 1.150 κιλών και εμβέλεια 3.000 χιλιομέτρων — δεν έχουν υλοποιηθεί, αν και ορισμένοι έχουν χρησιμοποιηθεί για να χτυπήσουν ρωσικούς στόχους.

Ωστόσο, η Ουκρανία διαθέτει άλλους πυραύλους κρουζ και drones μακράς εμβέλειας που θα μπορούσαν να χτυπήσουν στόχους βαθιά μέσα στη Ρωσία. Επίσης, συνεργάζεται με το Ηνωμένο Βασίλειο για την κατασκευή ενός τακτικού βαλλιστικού πυραύλου με εμβέλεια 500 χλμ. και κεφαλή 200 κιλών.

Όλα αυτά απαιτούν μια ισχυρή αμυντική βιομηχανία και υγιή δημόσια οικονομικά, σχολιάζει το Politico.

Πέρυσι, οι ουκρανικές αμυντικές εταιρείες είχαν την ικανότητα να παράγουν εξοπλισμό αξίας περίπου 35 δισεκατομμυρίων δολαρίων, αλλά η κυβέρνηση του Κιέβου, που αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες, μπόρεσε να συνάψει συμβάσεις μόνο για περίπου 12 δισεκατομμύρια δολάρια.