Βενεζουέλα: Ουρές δεξαμενόπλοιων λόγω απαρχαιωμένων υποδομών

Αντιμέτωπη με ένα παράδοξο βρίσκεται η Βενεζουέλα: η παραγωγή πετρελαίου της ανακάμπτει, η διεθνής ζήτηση είναι ισχυρή και οι αμερικανικές κυρώσεις χαλαρώνουν, όμως η χώρα αδυνατεί να αυξήσει αντίστοιχα τις εξαγωγές της. Ο λόγος βρίσκεται στα γερασμένα πετρελαϊκά λιμάνια, τα οποία έχουν μετατραπεί σε ένα άτυπο «ταβάνι» για τις εξαγωγές αργού.

Σύμφωνα με στοιχεία ναυτιλιακών εταιρειών, έγγραφα και πηγές που επικαλείται το Reuters, δεξαμενόπλοια αναγκάζονται πλέον να περιμένουν έως και 30 ημέρες για να φορτώσουν πετρέλαιο. Βλάβες στον εξοπλισμό, διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος, προβλήματα στην ποιότητα του αργού και ανεπαρκείς υποδομές μεταφοράς από τις δεξαμενές στα πλοία δημιουργούν μια ολοένα μεγαλύτερη ουρά στα λιμάνια της χώρας.

Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η Ουάσινγκτον επιδιώκει να αυξήσει γρήγορα τις εξαγωγές της Βενεζουέλας, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης προσπάθειας επανεκκίνησης της πετρελαϊκής βιομηχανίας της χώρας. Η συμφωνία με μεγάλους διεθνείς traders έχει ήδη οδηγήσει σε σημαντική αύξηση των φορτίων. Ωστόσο, η παραγωγή και η διακίνηση πετρελαίου δεν μπορούν να αυξηθούν επ’ αόριστον όταν τα λιμάνια παραμένουν το βασικό σημείο συμφόρησης.

Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι οι εξαγωγές έχουν δυσκολευτεί να ξεπεράσουν τα 1,25 εκατ. βαρέλια ημερησίως, ακόμη και ενώ η παραγωγή αυξάνεται, τα αποθέματα μειώνονται και η παγκόσμια ζήτηση παραμένει υψηλή. Η εικόνα είναι εντυπωσιακή αν συγκριθεί με το παρελθόν: όταν η παραγωγή της Βενεζουέλας ξεπερνούσε τα 3 εκατ. βαρέλια ημερησίως, πριν από περισσότερες από δύο δεκαετίες, τα λιμάνια της μπορούσαν να διαχειριστούν περισσότερα από 2,5 εκατ. βαρέλια εξαγωγών την ημέρα. Τότε, ένα δεξαμενόπλοιο μπορούσε να εισέλθει και να αποχωρήσει από τα νερά της χώρας σε λιγότερο από μία εβδομάδα.

Οι δυσκολίες να επανακάμψει η παραγωγή στη Βενεζουέλα

Σήμερα, το σημαντικότερο πρόβλημα εντοπίζεται στο λιμάνι Χοσέ, στη βορειοανατολική ακτή της χώρας, από όπου περνά περίπου το 70% των συνολικών εξαγωγών πετρελαίου. Δεκάδες δεξαμενόπλοια συγκεντρώνονται στα αγκυροβόλια περιμένοντας να φορτώσουν. Οι καθυστερήσεις έχουν ήδη οδηγήσει σε διαμάχες για αποζημιώσεις καθυστέρησης, την ποιότητα του αργού και ακόμη και τη μόλυνση πλοίων.

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται όμως στο Χοσέ. Στο γειτονικό λιμάνι Γκουαραγκουάο, στο Πουέρτο Λα Κρους, μόλις δύο από τις επτά προβλήτες ήταν πλήρως λειτουργικές στα μέσα Αυγούστου. Παράλληλα, παλιά δεξαμενόπλοια που είχαν χρησιμοποιηθεί κατά την περίοδο των αυστηρών αμερικανικών κυρώσεων εξακολουθούν να καταλαμβάνουν πολύτιμο χώρο στις εγκαταστάσεις.

Η κατάσταση αναγκάζει ορισμένους πετρελαϊκούς ομίλους να αναζητούν εναλλακτικές. Ακόμη και η Chevron, η οποία διαθέτει προνομιακή θέση χάρη στη μακρόχρονη συνεργασία της με την κρατική πετρελαϊκή εταιρεία PDVSA, εξετάζει τρόπους βελτίωσης της διαδικασίας φόρτωσης, μεταξύ άλλων ζητώντας πρόσβαση σε λιμάνια που μέχρι σήμερα εξυπηρετούν κυρίως την εσωτερική αγορά.

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο σύνθετο λόγω των νέων συμβάσεων που τέθηκαν σε ισχύ στα τέλη Ιουλίου, στο πλαίσιο της μεγάλης ενεργειακής μεταρρύθμισης της Βενεζουέλας. Πολλοί εταίροι της PDVSA αναμένεται πλέον να αποκτήσουν μεγαλύτερη αυτονομία και να εμπορεύονται ανεξάρτητα το μερίδιό τους στην παραγωγή. Αυτό σημαίνει ότι περισσότεροι παίκτες θα διεκδικούν πρόσβαση στις ίδιες περιορισμένες λιμενικές υποδομές.

Παράλληλα, η Ουάσινγκτον προωθεί ένα σχέδιο ενεργειακής ανασυγκρότησης ύψους 100 δισ. δολαρίων, με βασικό στόχο την αύξηση της παραγωγής πετρελαίου. Το πρόβλημα είναι ότι μέχρι στιγμής το βάρος έχει πέσει περισσότερο στην παραγωγή και λιγότερο στις υποδομές που χρειάζονται για να μεταφερθεί και να εξαχθεί το πετρέλαιο. Λιμάνια, αγωγοί και διυλιστήρια παραμένουν σε μεγάλο βαθμό παραμελημένα.