Την ανησυχία του ότι ο λαϊκισμός αποτελεί σοβαρή πρόκληση για τις κεντρικές τράπεζες, εξέφρασε ο διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας.
Καθώς το ακροδεξιό Reform UK του Νάιτζελ Φάρατζ (Nigel Farage) συγκεντρώθηκε για το ετήσιο συνέδριό του στο Μπέρμιγχαμ, ο Άντριου Μπέιλι (Andrew Bailey) δήλωσε ότι οι κεντρικοί τραπεζίτες πρέπει να είναι προετοιμασμένοι να εξηγήσουν τις αποφάσεις τους στο κοινό ή να διακινδυνεύσουν να δεχθούν επίθεση ως «μη αντιπροσωπευτική ελίτ».
Ο Μπέιλι μίλησε σε συνέδριο στο London School of Economics.
Σε μια ομιλία γεμάτη ιστορικές αναφορές, από τον Alexander Hamilton μέχρι τον Thomas Hobbes, είπε ότι οι κεντρικές τράπεζες δεν πρέπει να θεωρούν τη «νομιμότητά» τους δεδομένη.
Εκτιμά, ότι η προσπάθεια των λαϊκιστικών κομμάτων για εξουσία «συχνά βασίζεται στον ισχυρισμό ότι ένα συγκεκριμένο πολιτικό κίνημα αντιπροσωπεύει από μόνο του την αυθεντική βούληση του λαού.
Οποιοσδήποτε θεσμός που θεωρείται ότι μπαίνει εμπόδιο γίνεται μια μη αντιπροσωπευτική ελίτ που στέκεται ανάμεσα στον λαό και τη θέλησή του, και ως εκ τούτου ένα εμπόδιο στη λαϊκή κυριαρχία».
«Αυτή είναι μια σοβαρή πρόκληση. Έχουμε αναπτύξει συστήματα διακυβέρνησης (με την ευρύτερη έννοια αυτού του όρου) στα οποία η νομιμότητα έγκειται στην πολλαπλότητα της κοινωνίας, όχι στις προτιμήσεις οποιασδήποτε μεμονωμένης ομάδας μέσα σε αυτήν».
Ακροδεξιά πίεση
Τα λαϊκιστικά κόμματα, ειδικά της δεξιάς, έχουν ανέβει και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού τα τελευταία χρόνια. Η επίθεση σε παραδοσιακούς θεσμούς -συμπεριλαμβανομένων των κεντρικών τραπεζών- συχνά αποτελεί μέρος της πλατφόρμας τους.
Ο Φάρατζ έχει προηγουμένως υπονοήσει ότι θα ήθελε να αντικαταστήσει τον Μπέιλι εάν αναλάβει την εξουσία.
Στις ΗΠΑ, ο Ντόναλντ Τραμπ εξαπέλυσε επανειλημμένα επιθέσεις κατά του πρώην προέδρου της Ομοσπονδιακής Τράπεζας, Τζερόμ Πάουελ, για την αποτυχία της Fed να μειώσει τα επιτόκια.
Ο Μπέιλι ήταν μεταξύ των κεντρικών τραπεζιτών που υπέγραψαν κοινή δήλωση υπερασπιζόμενη τον Πάουελ από την κριτική του Τραμπ και τονίζοντας τη σημασία της ανεξαρτησίας.
Η Τράπεζα της Αγγλίας ανεξαρτητοποιήθηκε από την κυβέρνηση των Εργατικών το 1997, αναθέτοντας τις αποφάσεις για τα επιτόκια από τον υπουργό Οικονομικών σε μια εννεαμελή επιτροπή νομισματικής πολιτικής (MPC) υπό την προεδρία του διοικητή.
Μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, η οποία οδήγησε στην κρατικοποίηση ενός σημαντικού μέρους του τραπεζικού τομέα του Ηνωμένου Βασιλείου με έξοδα των φορολογουμένων, η Τράπεζα της Αγγλίας ανέλαβε πρόσθετες ευθύνες για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα.
Ο Μπέιλι δήλωσε την Παρασκευή ότι η απομόνωση της Τράπεζας από την πολιτική την έκανε να είναι σε θέση να εκπληρώσει καλύτερα τον ρόλο της στη διατήρηση «των νομισματικών και χρηματοοικονομικών συνθηκών που καθιστούν δυνατή τη βιώσιμη ευημερία».
«Τα ιδρύματα που ασκούν σημαντική εξουσία θα πρέπει να αναμένουν έλεγχο. Αυτός ο έλεγχος είναι σημάδι δημοκρατικής υγείας. Αλλά θα πρέπει επίσης να αναγνωρίσουμε τι διακυβεύεται» δήλωσε.
Η MPC (Επιτροπή Νομισματικής Πολιτικής) είναι διχασμένη σχετικά με το πώς να αντιδράσει στον αυξανόμενο πληθωρισμό ως αποτέλεσμα του πολέμου στο Ιράν.
Ο Μπέιλι έχει τονίσει ότι σε μια αδύναμη αγορά εργασίας, δεν βλέπει ακόμη σημάδια των «δευτερογενών επιπτώσεων» που μπορούν να ενσωματωθούν στον πληθωρισμό σε όλη την οικονομία, καθώς οι εργαζόμενοι ζητούν να αυξήσουν τους μισθούς τους για να συμβαδίσουν.
Η MPC ψήφισε να διατηρήσει τα επιτόκια αμετάβλητα στο 3,75% στην τελευταία της συνεδρίαση τον Ιούλιο.
Ωστόσο, τρία μέλη ψήφισαν υπέρ της αύξησης των επιτοκίων, συμπεριλαμβανομένου του επικεφαλής οικονομολόγου της Τράπεζας, Huw Pill, ο οποίος σε ομιλία του την Πέμπτη επανέλαβε ότι, ενόψει του αυξανόμενου πληθωρισμού, η Threadneedle Street θα πρέπει να ενεργήσει «σαφώς, άμεσα και αποφασιστικά».
Η κριτική
Στην επόμενη συνεδρίαση στις 17 Σεπτεμβρίου, η Τράπεζα αναμένεται να ανακοινώσει εάν θα προχωρήσει με την αμφιλεγόμενη πολιτική της ποσοτικής σύσφιξης.
Η Τράπεζα έχει πουλήσει προοδευτικά τα ομόλογα που απέκτησε μέσω της πολιτικής έκτακτης ανάγκης της ποσοτικής χαλάρωσης, δημιουργώντας χρήματα για να βοηθήσει στην αποτροπή της ύφεσης.
Οι επικριτές, από το Reform μέχρι τα αριστερά think tanks, έχουν υποστηρίξει ότι αυτές οι πωλήσεις τείνουν να αυξάνουν την απόδοση, ή το επιτόκιο, των κρατικών ομολόγων, τα οποία κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση από τις τιμές.
Αυτό καθιστά πιο ακριβό για την κυβέρνηση να δανειστεί, ένα πιεστικό ζήτημα σε μια εποχή πυρετωδών αγορών ομολόγων.
Ο Μπέιλι θα εμφανιστεί ενώπιον βουλευτών της διακομματικής επιτροπής επιλογής του Υπουργείου Οικονομικών την επόμενη εβδομάδα για να εξηγήσει τον τρόπο σκέψης του.
