Γαλλία: Θα πληρώσει τοκοχρεολύσια άνω των 100 δισ. ευρώ από το 2028

Η Γαλλία θα ξεπεράσει το συμβολικό όριο των 100 δισ. ευρώ σε πληρωμές τόκων νωρίτερα από το αναμενόμενο. Την ανησυχητική αυτή διαπίστωση έκανε ο γενικός εισηγητής του νέου Προϋπολογισμού στην Εθνοσυνέλευση, βουλευτής του Κόμματος των Ρεπουμπλικανών Φιλίπ Ζιβέν, διαψεύδοντας τον υπουργό Οικονομικών Ρολάν Λεσκίρ ο οποίος προ δύο εβδομάδων είχε προειδοποιήσει την Επιτροπή Οικονομικών της Γερουσίας ότι «οι τόκοι που πληρώνουμε για την αποπληρωμή του χρέους μας θα πρέπει να φτάσουν τα 91 δισ. ευρώ το 2027 και ίσως ξεπεράσουν τα 100 δισ. ευρώ πριν από το 2030».

Στην πραγματικότητα αυτό το ψυχολογικά επαχθές όριο θα ξεπεραστεί ήδη από το 2028. Και σύμφωνα με την έκθεση του Φιλιίπ Ζιβέν, θα είναι πολύ υψηλότερο από αυτό που προσδοκά ο υπουργός Οικονομικών Λεσκίρ.

Εξυπακούεται ότι με το κόστος του δημόσιου δανεισμού να έχει ξεπεράσει ήδη από χθες το επίσης «βαρύ» από ψυχολογικής απόψεως όριο 5% (στο 5,01% εκτινάχθηκε το επιτόκιο του 10ετούς ομολόγου της γαλλικής κυβέρνησης), η εξίσωση για την εξυπηρέτηση των δανειακών υποχρεώσεων της δεύτερης οικονομίας της Ευρωζώνης καθίσταται ακόμα δυσκολότερη για να λυθεί.

Αριθμοί που τρομάζουν

Ξεκινώντας από 79,2 δισεκατομμύρια ευρώ το 2026, το κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους της Γαλλίας, που συνολικά με βάση τα στοιχεία του επίσημου Ινστιτούτου στατιστικών μελετών της χώρας INSEE έχει φθάσει στα 3,6 τρισ. ευρώ και σε ποσοστό του ΑΕΠ έχει ξεπεράσει το 119%, προβλέπεται να φτάσει τα 91,2 δισ. ευρώ το 2027, τα 103,7 δισ. ευρώ το 2028, τα 114,8 δισ. ευρώ το 2029 και τα 125,8 δισ. ευρώ το 2030.

Το χρέος δηλαδή αν κάτι δεν αλλάξει δραματικά στη Γαλλία, θα αυξάνεται κατά 11 έως 12,5 δισ. ευρώ ετησίως την επόμενη τετραετία, έως τα τέλη της δεκαετίας που διανύουμε δηλαδή.

«Αυτά τα νέα στοιχεία βασίζονται στις εκτιμήσεις για το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ. Οι πληρωμές τόκων αντιπροσωπεύουν το 2,6% του ΑΕΠ το 2026 και αναμένεται να αυξηθούν στο 2,9% του ΑΕΠ το επόμενο έτος και στη συνέχεια, το 2030, να σκαρφαλώσουν στο 3,7% του ΑΕΠ», γράφει ο Στεφάν Λουανιόν στην εφημερίδα «Les Echos».

Εξυπακούεται ότι ο παρονομαστής στον κρίσιμο λόγο χρέους προς ΑΕΠ είναι απολύτως ρευστός. Με τη γεωπολιτική και οικονομική αβεβαιότητα που χαρακτηρίζει σήμερα τις διεθνείς εξελίξεις, ουδείς μπορεί να προβλέψει αν τα επόμενα χρόνια η γαλλική οικονομία, η οποία καρκινοβατεί με αύξηση του ΑΕΠ που εφέτος προβλέπεται από 0,4% έως 0,8% (η πρώτη εκτίμηση είναι της Κεντρικής Τράπεζας της Γαλλίας και η δεύτερη του ΔΝΤ), θα βιώσει τα αμέσως επόμενα χρόνια μια αναπτυξιακή άνθηση ή θα βυθιστεί στην ύφεση.

«Οικονομικός στραγγαλισμός»

Πόσω μάλλον που την επόμενη άνοιξη την πολιτική εξουσία στη χώρα πιθανότατα θα αναλάβει η άκρα Δεξιά της Λεπέν και του Μπαρντελά. Υπάρχει και το ενδεχόμενο να βυθιστεί η Γαλλίας σε ακυβερνησία, διότι δεν θα είναι εύκολη πολιτικά η σύμπραξη ούτε καν των κομμάτων της Δεξιάς (του γκωλικού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος) με την Εθνική Συσπείρωση του Μπαρντελά. Εξυπακούεται ότι το ασφάλιστρο κινδύνου που θα ζητεί η αγορά για να δανείσει τη Γαλλία, αν έχει φθάσει σήμερα στο 5%, το 2027 θα πάει στο… Θεό.

Γράφει ο Στεφάν Λουανιόν στη «Les Echos»: «Οι προβλέψεις του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών βασίζονται σε διάφορες υποθέσεις για τα δημόσια έσοδα το 2027, οι οποίες μπορεί να φαίνονται εύθραυστες. Κατ’ αρχάς το Υπουργείο υπολογίζει σε επιτόκια χαμηλότερα από το τρέχον επίπεδό τους. Προβλέπει επιτόκιο των δεκαετών ομολόγων 4,2% στο τέλος του 2026 και στη συνέχεια επιτόκιο 4,3% το 2027 και τα επόμενα χρόνια. Όμως, το επιτόκιο έχει ήδη ξεπεράσει το 5%».

Συνεχίζει ο Γάλλος αναλυτής: «Δεδομένου του υψηλού επιπέδου του γαλλικού χρέους (εκτιμάται στο 119,3% το 2026), τα αυξανόμενα επιτόκια έχουν τεράστιο αντίκτυπο στο κόστος του χρέους».

Ο Στεφάν Λουανιόν αναφέρεται σε μια συνέντευξη της πρώτης προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου Αμελί ντε Μοντσαλέν που δημοσίευσε την περασμένη Κυριακή η «La Tribune Dimanche», στην οποία η πρώην υπουργός Προϋπολογισμού εκτιμά ότι «μια αύξηση 100 μονάδων βάσης στα επιτόκια αντιπροσωπεύει ένα πρόσθετο ετήσιο κόστος 40 δισ. ευρώ σε ορίζοντα επταετίας για την κυβέρνηση της χώρας».

Η Μοντσαλέν, που πολιτεύεται με την Αναγέννηση του Εμανουέλ Μακρόν, έκανε λόγο για «κίνδυνο οικονομικού στραγγαλισμού» της Γαλλίας.

Μεγάλες προσδοκίες

Επιπλέον, το γαλλικό υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών βασίζει την πρόβλεψή του για τα τοκοχρεολύσια σε μια τροχιά ανάκαμψης που προβλέπει πτώση του δημοσιονομικού ελλείμματος σε ποσοστό κάτω από το 3% ήδη από το 2029 (στο 2,8% του ΑΕΠ), όπως έχει δεσμευτεί να πράξει η Γαλλία απέναντι στους Ευρωπαίους εταίρους της.

Ως γνωστόν το διαβόητο «Μάαστριχτ», μετονομασθέν σε Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, ανέχεται ελλείμματα έως 3% του ΑΕΠ για τις εθνικές οικονομίες της ΕΕ.

Μια τέτοια πρόβλεψη για το 2029 θα απαιτούσε από τον προϋπολογισμό του 2027 να πετύχει μείωση του ελλείμματος στο 5%, κάτι που φαίνεται ήδη αβέβαιο. Αλλά στη συνέχεια θα απαιτούσε από τους Προϋπολογισμούς του 2028 και του 2029 να μειώσουν το έλλειμμα κατά 1,1% του ΑΕΠ ο καθένας, παρά τη μαζική αύξηση του χρέους.

«Να σκεφτεί κανείς ότι ο Προϋπολογισμός του 2027 προβλέπει μόνο μια μέτρια μείωση του ελλείμματος κατά 0,4%, υπό την προϋπόθεση ότι θα εφαρμοστούν μέχρι κεραίας μέτρα λιτότητας 43 δισ. ευρώ», γράφει χαρακτηριστικά ο ρεπόρτερ της «Les Echos». Σημειωτέον ότι στο τέλος της μέρας (στο τέλος του έτους εν προκειμένω), τα ελλείμματα του προϋπολογισμού μετατρέπονται σε δημόσιο χρέος.

Καημένες συντάξεις

«Η Γαλλία χάνει τη δημοσιονομική της ελευθερία επειδή ο Προϋπολογισμός που εξετάζουμε βασίζεται σε έωλες οικονομικές υποθέσεις, είτε πρόκειται για τον πληθωρισμό, την ανάπτυξη, τα επιτόκια δανεισμού είτε για την τιμή του πετρελαίου», ομολογεί ο Φιλίπ Ζιβέν.

Ο ειδικός εισηγητής του Προϋπολογισμού προειδοποιεί για την απειλή να ξεφύγει εκτός ελέγχου το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης της χώρας. «Μετά από μια σειρά επαναλαμβανόμενων δημοσιονομικών απερισκεψιών, βρισκόμαστε τώρα στο έλεος εκείνων που συμφωνούν να μας δανείσουν και των επιτοκίων που απαιτούν. Είναι επείγον να σπάσουμε αυτή τη σπείρα μέσω τολμηρών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, ιδίως όσον αφορά τις συντάξεις», σημειώνει ο Ζιβέν στοχοθετώντας τον τομέα των συντάξεων.

Βέβαια μάλλον ο Γάλλος πολιτικός λογαριάζει αγνοώντας τις δημοσκοπήσεις που άναδεικνύουν απαξάπασες τη Λεπέν και το κόμμα του Ζορντάν Μπαρντελά μεγάλα φαβορί των εκλογών που θα διεξαχθούν σε μόλις ένα εξάμηνο από σήμερα. Διότι η υποψήφια πρόεδρος της Γαλλίας έχει υποσχεθεί όχι να παγώσει τις διαδικασίες σταδιακής αύξησης της ηλικίας συνταξιοδότησης των Γάλλων στα 67 έτη του βίου τους, που έχουν δρομολογήσει οι κυβερνήσεις της προεδρίας Μακρόν, αλλά να μειώσει την ηλικία συνταξιοδότησης των Γάλλων, επαναφέροντάς την στα 62 και υπό προϋποθέσεις στα 60 έτη!

Δεν βγαίνουν οι λογαριασμοί

Σύμφωνα με το ανεξάρτητο γαλλικό Ινστιτούτο μελετών Rexecode, το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους ως ποσοστό του γαλλικού ΑΕΠ θα μπορούσε να υποχωρήσει 3,4% το 2030, σε ένα πολύ ευνοϊκό σενάριο που προβλέπει υποχώρηση των αποδόσεων του 10ετούς κρατικού ομολόγου στο 3% και περιορισμό του πρωτογενούς ελλείμματος της κυβέρνησης στο 1,5% του ΑΕΠ.

Κατά τις εκτιμήσεις του ίδιου Ινστιτούτου, θα μπορούσε επίσης το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους να φθάσει στο 4,9% του ΑΕΠ, με ενίσχυση της απόδοσης του γαλλικού κρατικού ομολόγου στο 6% και διαμόρφωση του πρωτογενούς ελλείμματος της κυβέρνησης στο 4%.

Είναι προφανές ότι με την πορεία που ακολουθεί η δεύτερη, μετά τη γερμανική, οικονομία της Ευρωζώνης, οι λογαριασμοί που θα καθησύχαζαν τις αγορές και, κατ’ επέκταση, τους εταίρους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν βγαίνουν. Ο επικεφαλής οικονομολόγος της Rexecode Αντονί Μορλέ-Λαβινταλί κατά τη διάρκεια ακρόασης που είχε την Τετάρτη στη γαλλική Γερουσία προειδοποίησε: «Οδεύουμε προς πρωτοφανείς για τα χρόνια της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας πληρωμές τόκων».