Στον πολυδιάστατο και καθοριστικό ρόλο της βιομηχανίας και της μεταποίησης εστίασε ο Νίκος Βέττας, Γενικος Διευθυντής ΙΟΒΕ, καθηγητης ΟΠΑ, μιλώντας στην εκδήλωση «Ελληνική Βιομηχανία χθες, σήμερα, αύριο», που συνδιοργανώθηκε από την «Ελληνική Παραγωγή», το ΙΟΒΕ και το ΜΙΕΤ.
Εκεί, ο ίδιος ανέδειξε τα βασικά χαρακτηριστικά του κλάδου, τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η βιομηχανία στην παραγωγικότητα και τη σημασία της εξωστρέφειας.
Ανέβηκαν οι εξαγωγές, επιμένει η απόκλιση από Ευρώπη
Η βιομηχανία συνεισφέρει συνολικά το 13,1% του εγχώριου ΑΕΠ ενώ η μεταποίηση το 9,7%, απασχολώντας περίπου μισό εκατομμύριο εργαζόμενους, όπως ανέφερε ο Γενικός Διευθυντής του ΙΟΒΕ.
Το πιο ελπιδοφόρο στοιχείο των τελευταίων ετών είναι, κατά τον ίδιο, η εντυπωσιακή αύξηση των εξαγωγών σε βιομηχανικά προϊόντα, οι οποίες από 6,6% του ΑΕΠ το 2009 έφτασαν στο 17,7% το 2025 – παρά το γεγονός ότι αυτό μπορεί να μην το βλέπουμε στην καθημερινότητά μας, όπως πρόσθεσε.
Παρά τη θετική αυτή δυναμική, οι αποκλίσεις της Ελλάδας από την κατάσταση στην Ευρώπη συνεχίζονται, ενώ η τεχνολογική πρόοδος και οι διεθνείς συγκρούσεις δημιουργούν επιπλέον προκλήσεις.
«Κλειδί» για την παραγωγικότητα η βιομηχανία
Πιο ειδικά, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο κ. Βέττας, η χώρα παρουσιάζει συστηματικό έλλειμμα σε βιομηχανικές επενδύσεις, ενώ η παραγωγικότητα της εργασίας στη βιομηχανία, αν και υψηλότερη από τον μέσο όρο της ελληνικής οικονομίας, παραμένει επίσης αρκετά πιο χαμηλά από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όπως ανέφερε, «υπάρχει πολύς δρόμος για να πετύχεις την παραγωγικότητα της Ευρώπης. Εάν θέλεις να ανεβάσεις τη μέση παραγωγικότητα της χώρας, δύσκολα θα το κάνεις χωρίς ενίσχυση της βιομηχανίας».
Η «παραδοσιακή» αλυσίδα αξίας στη βιομηχανία… «ραγίζει»
Στη συνέχεια, ο Νίκος Βέττας μίλησε για τις επιπτώσεις των διεθνών και τεχνολογικών εξελίξεων. «Η γεωπολιτική έχει αλλάξει το πώς βλέπει κανείς τις αλυσίδες αξίας», ανέφερε.
Η Ευρώπη είχε κρατήσει το κομμάτι του σχεδιασμού και της εμπορίας των προϊόντων, ενώ είχε αναθέσει το ενδιάμεσο μέρος της αλυσίδας σε χώρες απομακρυσμένες, με πιο χαλαρούς περιβαλλοντικούς κανόνες. «Αυτό σιγά σιγά αλλάζει, γιατί δεν μπορείς να εμπιστευτείς κάποιον ο οποίος είναι πολύ μακριά», είπε. «Δεύτερον, γιατί πολλές από αυτές τις χώρες στις οποίες έχουμε εμπιστευτεί έχουν μερικές φορές ένα ασταθές θεσμικό πλαίσιο. Τρίτον, γιατί το κόστος εργασίας σε αυτές τις χώρες έχει ανέβει», πρόσθεσε ο κ Βέττας.
Το «φρένο» στις χρηματοδοτήσεις
Παράλληλα, το αυξημένο κόστος χρηματοδότησης καθιστά τις επενδυτικές επιλογές πιο απαιτητικές.
Όπως είπε ο ίδιος, μετά το 2008 οι κεντρικές τράπεζες εφοδίασαν «με σχεδόν άπειρη ρευστότητα» την παγκόσμια οικονομία. «Αυτό έχει τελειώσει», είπε χαρακτηριστικά ο ίδιος, προσθέτοντας: «Η χρηματοδότηση πλέον θα είναι πιο ακριβή κατά την επόμενη δεκαετία, άρα οι ιδιώτες και το δημόσιο πρέπει να είναι πιο επιλεκτικοί στο πού θα κατευθύνουν αυτά τα κεφάλαια».
Απαραίτητο ένα στρατηγικό πλαίσιο – Η σημασία της εξωστρέφειας
Κλείνοντας την ομιλία του, ο Νίκος Βέττας σκιαγράφησε ύστερα ένα στρατηγικό πλαίσιο για τα επόμενα χρόνια, το οποίο βασίζεται, εν πρώτοις, στην παραγωγή υψηλότερης αξίας, «είτε αυτό αφορά υπηρεσίες είτε την ίδια τη βιομηχανία», έπειτα στην προσέλκυση ξένων κεφαλαίων αλλά και ανθρώπινου δυναμικού, καθώς και στη συνεχή ενίσχυση της εξωστρέφειας.
«Η εξωστρέφεια δεν είναι μόνο ότι κλείνουμε λογιστικά το εξωτερικό ισοζύγιο. Όταν πουλάς στις εξωτερικές αγορές, όταν ανταγωνίζεσαι με τον υπόλοιπο κόσμο, θέλεις δεν θέλεις προσπαθείς να γίνεις καλύτερος. Προσπαθείς να είσαι όσο πιο ανταγωνιστικός, κάτι το οποίο δεν το κάνεις απαραίτητα όταν είσαι στη μικρή, ενίοτε και υπερβολικά ρυθμισμένη εσωτερική αγορά».
