Τη στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα καταδικάζει κατηγορηματικά ο πρώην πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, επισημαίνοντας με έμφαση πως η πραγματική επιδίωξη των Ηνωμένων Πολιτειών δεν είναι η ποιότητα της δημοκρατίας στη χώρα της Λατινικής Αμερικής αλλά ο έλεγχος των πετρελαϊκών κοιτασμάτων που διαθέτει.
Ο Αλέξης Τσίπρας υπογραμμίζει σε δήλωσή του πως «έχει εξάλλου αποδειχτεί ξανά και ξανά ότι η δημοκρατία -σε οποιαδήποτε χώρα δοκιμάζεται, όπως και στη Βενεζουέλα- δεν εξασφαλίζεται ούτε με στρατιωτικές επεμβάσεις ούτε με βομβαρδισμούς αλλά με τους αγώνες και τις κατακτήσεις των λαών».
Ταυτόχρονα, ο πρώην πρωθυπουργός, θέτει προ των ευθυνών του τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την, όπως τη χαρακτήρισε, «απαράδεκτη φράση» που χρησιμοποίησε για τον μη σχολιασμό της «νομιμότητας των ενεργειών» των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα.
«Η δε Ελλάδα μόνο κινδύνους διατρέχει όσο η σημερινή της κυβέρνηση εγκαταλείπει οριστικά την ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και επιμένει σε αυτήν του πρόθυμου για όλα συμμάχου που δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα αναζητώντας μάταια λίγη εύνοια από τους ‘προστάτες’», αναφέρει και προσθέτει πως «για να το κατανοήσουμε καλύτερα, ας αναρωτηθούμε μόνο τι θα σήμαινε για τη πατρίδα μας, αν μια μέρα άλλες χώρες επαναλάβουν, εις βάρος της Ελλάδας ή της Κύπρου, την απαράδεκτη φράση που χρησιμοποίησε χθες ο Έλληνας πρωθυπουργός: ‘Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών…΄».
Όσα επισημαίνει ο Αλέξης Τσίπρας:
«Το 2026 ξεκινάει με μια πρωτόγνωρη ωμή παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και τη σκληρή υπενθύμιση ότι έχει πια ολοκληρωτικά αντικατασταθεί από το Δίκαιο του ισχυρού.
Η στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και η απαγωγή ενός επικεφαλής κυρίαρχου κράτους αποτελεί επικίνδυνο προηγούμενο που ανοίγει τον ασκό του Αιόλου σε κάθε αναθεωρητική δύναμη προκειμένου με την ισχύ να επιτυγχάνει τις επιδιώξεις της.
Άλλωστε, ας μη γελιόμαστε, η πραγματική επιδίωξη των ΗΠΑ δεν είναι η ποιότητα της δημοκρατίας στη Βενεζουέλα αλλά ο έλεγχος των πετρελαϊκών κοιτασμάτων.
Έχει εξάλλου αποδειχτεί ξανά και ξανά ότι η δημοκρατία -σε οποιαδήποτε χώρα δοκιμάζεται, όπως και στη Βενεζουέλα- δεν εξασφαλίζεται ούτε με στρατιωτικές επεμβάσεις ούτε με βομβαρδισμούς αλλά με τους αγώνες και τις κατακτήσεις των λαών.
Μπροστά στις τελευταίες εξελίξεις η Ευρώπη μοιάζει πλέον ανήμπορη να διαδραματίσει ουσιαστικό διεθνή ρόλο. Και δεν θα ανακτήσει την αξιοπιστία της όσο δε διεκδικεί την στρατηγική της αυτονομία υπερασπιζόμενη με ρεαλισμό και διπλωματία το διεθνές δίκαιο έναντι του κυνισμού της ισχύος.
Η δε Ελλάδα μόνο κινδύνους διατρέχει όσο η σημερινή της κυβέρνηση εγκαταλείπει οριστικά την ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και επιμένει σε αυτήν του πρόθυμου για όλα συμμάχου που δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα αναζητώντας μάταια λίγη εύνοια από τους ‘προστάτες’.
Και για να το κατανοήσουμε καλύτερα, ας αναρωτηθούμε μόνο τι θα σήμαινε για τη πατρίδα μας, αν μια μέρα άλλες χώρες επαναλάβουν, εις βάρος της Ελλάδας ή της Κύπρου, την απαράδεκτη φράση που χρησιμοποίησε χθες ο Έλληνας πρωθυπουργός: ‘Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών…΄».
