Σημαντική κρίση εξωτερικής πολιτικής προκάλεσε η στρατιωτική επέμβαση Τραμπ κατά της Βενεζουέλας και η απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο, την ίδια στιγμή που οι Αμερικανοί ψηφοφόροι παραμένουν συντριπτικά επικεντρωμένοι σε εγχώριες οικονομικές ανησυχίες, ιδιαίτερα στις υψηλές τιμές και στην αυξανόμενη οικονομική ανασφάλεια.
Ενώ ο Λευκός Οίκος παρουσιάζει την απομάκρυνση του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο ως υπόδειγμα αποφασιστικής ηγεσίας, πολλοί ψηφοφόροι, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που υποστήριξαν τον Τραμπ το 2024, δεν είναι καθόλου ικανοποιημένοι βλέποντας ότι η κυβέρνηση απομακρύνεται από την αντιμετώπιση του πληθωρισμού και των οικονομικών πιέσεων στο εσωτερικό.
Η κίνηση του Τραμπ κατά της Βενεζουέλας έρχεται καθώς ο πληθωρισμός εμμένει πεισματικά, η ανεργία έχει σκαρφαλώσει σε υψηλό τετραετίας και το καταναλωτικό κλίμα είναι βαθιά αρνητικό.
Οι αριθμοί ευημερούν, οι Αμερικανοί όχι
Παρόλο που η οικονομική ανάπτυξη έχει διατηρηθεί, οι δασμοί που υποστηρίζει ο Τραμπ έχουν αυξήσει τις τιμές, καθώς οι επιχειρήσεις μετακυλούν το κόστος. Ένα διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ των πιο εύπορων Αμερικανών και εκείνων που δε επωφελήθηκαν από τα κέρδη των κατοικιών και των χρηματιστηριακών αγορών έχει εντείνει τις αντιλήψεις ότι η οικονομία απογοητεύει τη μεσαία τάξη.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι περισσότεροι ψηφοφόροι αποδοκιμάζουν την οικονομική πολιτική Τραμπ, καθώς αυτή είναι το κυρίαρχο ζήτημα που διαμορφώνει το μεσοπρόθεσμο τοπίο.
Οι Ρεπουμπλικάνοι στρατηγικοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι η επιχείρηση στη Βενεζουέλα θα μπορούσε να βοηθήσει τον Τραμπ πολιτικά εάν παραμείνει περιορισμένη και παράγει απτά οφέλη, όπως ο περιορισμός της διακίνησης ναρκωτικών ή η ενίσχυση της προμήθειας πετρελαίου.
Ο Τραμπ εξελέγη για να σώσει την οικονομία
Ωστόσο, ακόμη και σύμμαχοι αναγνωρίζουν τους κινδύνους. Πρώην αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ ανέφεραν στην WSJ ότι ο Τραμπ επανεξελέγη κυρίως για να καταστήσει ασφαλή τα σύνορα και να μειώσει το κόστος, και ότι ενώ έχει σημειώσει πρόοδο στον έλεγχο της μετανάστευσης, οι εμπορικές και δασμολογικές πολιτικές του βγάζουν εκτός τροχιάς τον πληθωρισμό. Αλλοι προειδοποιούν ότι μια παρατεταμένη ή άτακτη εμπλοκή στη Βενεζουέλα θα μπορούσε γρήγορα να γίνει πολιτικό βαρίδι.
Οι Δημοκρατικοί έχουν εκμεταλλευτεί την αγωνία των ψηφοφόρων για την οικονομική προσιτότητα, καταδικάζοντας την επίθεση στη Βενεζουέλα ως μη εξουσιοδοτημένη και χαρακτηριστική των λανθασμένων προτεραιοτήτων. Οι σύμβουλοι των Δημοκρατικών υποστηρίζουν ότι οι ψηφοφόροι ενδιαφέρονται λιγότερο για τις νομικές αποχρώσεις της ξένης παρέμβασης και περισσότερο για το γιατί η κυβέρνηση επικεντρώνεται στο εξωτερικό, ενώ τα είδη παντοπωλείου, η στέγαση και η ασφάλιση υγείας παραμένουν μη προσιτά. Αυτό το μήνυμα έχει ήδη βοηθήσει τους Δημοκρατικούς να σημειώσουν νίκες σε πρόσφατες μεμονωμένες εκλογικές αναμετρήσεις, παρά τα δικά τους χαμηλά ποσοστά αποδοχής.
Οι ίδιοι οι ψηφοφόροι είναι διχασμένοι. Ορισμένοι υποστηρικτές του Τραμπ βλέπουν πιθανά οφέλη στην επέμβαση στη Βενεζουέλα για την αντιμετώπιση των ναρκωτικών, της μετανάστευσης ή του εφοδιασμού με πετρέλαιο. Άλλοι είναι βαθιά επιφυλακτικοί, θεωρώντας την επέμβαση ως πετρελαϊκή ή φοβούμενοι μια επανάληψη προηγούμενων αποτυχιών αλλαγής καθεστώτος των ΗΠΑ. Για πολλούς, ο οικονομικός πόνος στο εσωτερικό επισκιάζει οποιαδήποτε γεωπολιτική λογική.
Τελικά, οι αναλυτές συμφωνούν ότι η πολιτική μοίρα του Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές θα εξαρτηθεί λιγότερο από τη Βενεζουέλα και περισσότερο από το αν οι ψηφοφόροι αισθάνονται πραγματική ανακούφιση στα καθημερινά οικονομικά τους – μια δοκιμασία που η κυβέρνηση δεν έχει ακόμη περάσει.
