Ολοένα και περισσότερο σε μη συμβατικές μορφές διαβίωσης στρέφονται οι κάτοικοι στο Λονδίνο καθώς η πόλη αντιμετωπίζει μια εκρηκτική αγορά ενοικίασης και μειωμένες ευκαιρίες για προσιτή στέγαση, αξιοποιώντας κενές παμπ, γραφεία, ακόμη και αστυνομικά τμήματα.
Αυτή η τάση, γνωστή ως κηδεμονία ακινήτων, έχει κερδίσει έδαφος καθώς η παραδοσιακή αγορά κατοικίας γίνεται λιγότερο προσβάσιμη για πολλά άτομα και οικογένειες, αναφέρουν οι New York Times.
Το μοντέλο κηδεμονίας ακινήτων επιτρέπει στα άτομα να ζουν σε κατά τα άλλα άδεια κτίρια με χαμηλότερο κόστος, παρέχοντας μια προσωρινή λύση για όσους αγωνίζονται με την αύξηση των ενοικίων.
Σύμφωνα με τους NYT, το μέσο ενοίκιο στο Λονδίνο ανέρχεται στις 2.200 λίρες τον μήνα, ενώ ο μέσος ετήσιος μισθός φτάνει στις 47.000 λίρες προ φόρων.
Αυτή η εναλλακτική λύση που κάποτε θεωρούνταν μια προκλητική επιλογή για νέους και περιπετειώδεις, έχει γίνει μια πρακτική αναγκαιότητα για έναν αυξανόμενο αριθμό Λονδρέζων που αντιμετωπίζουν οικονομικές πιέσεις. Το μέσο ενοίκιο στο Λονδίνο έχει αυξηθεί κατακόρυφα, με πολλές περιοχές να βλέπουν αυξήσεις άνω του 20% σε μόλις ένα χρόνο, ωθώντας περισσότερους ανθρώπους να αναζητήσουν δημιουργικές λύσεις στις στεγαστικές τους προκλήσεις.
Ο Γκράχαμ Σίβερς, πρόεδρος του Property Guardian Providers Association, δήλωσε στην NYT ότι το μοντέλο θα μπορούσε να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των ελλείψεων στέγασης στο Λονδίνο και σε παρόμοιες πόλεις. Υπάρχουν εκατομμύρια τετραγωνικά μέτρα κενών εμπορικών ακινήτων που θα μπορούσαν εύκολα και γρήγορα να μετατραπούν σε ασφαλή, κατοικήσιμα και οικονομικά προσιτά καταλύματα, τόνισε ο Σίβερς.
Πολλοί από αυτούς τους κενούς χώρους, οι οποίοι περιλαμβάνουν πρώην εμπορικά ακίνητα, έχουν παραμείνει άδειοι λόγω της αλλαγής στις εργασιακές συνήθειες που προκλήθηκε από την πανδημία COVID-19.
Στέγαση σε άδεια εμπορικά ακίνητα
Η άνοδος της τηλεργασίας έχει αφήσει πολλά κτίρια γραφείων υποαξιοποιημένα, ενώ ο τομέας της φιλοξενίας συνεχίζει να ανακάμπτει από τις επιπτώσεις των lockdown. Αυτή η κατάσταση έχει δημιουργήσει μια ευκαιρία για τους ιδιοκτήτες ακινήτων να γεμίσουν τους κενούς χώρους τους μέσω ρυθμίσεων επιτροπείας, οι οποίες προσφέρουν ασφάλεια για τα ακίνητα, παρέχοντας παράλληλα οικονομικά προσιτές επιλογές στέγασης.
Οι επιπτώσεις αυτής της τάσης εκτείνονται πέρα από το Λονδίνο. Παρόμοια μοτίβα εμφανίζονται και σε άλλα αστικά κέντρα σε όλο τον κόσμο, όπου οι τιμές των κατοικιών αυξάνονται και η διαθεσιμότητα οικονομικά προσιτής στέγασης μειώνεται. Σε πόλεις όπως η Νέα Υόρκη, το Σαν Φρανσίσκο και το Σίδνεϊ, η ιδέα της αξιοποίησης κενών εμπορικών ακινήτων για οικιστικούς σκοπούς κερδίζει την προσοχή ως πιθανή λύση για την έλλειψη στέγασης.
Οι επικριτές της επιτροπείας ακινήτων υποστηρίζουν ότι αυτή η ρύθμιση δεν αντιμετωπίζει τα υποκείμενα ζητήματα της ανισότητας στη στέγαση και της προσιτής τιμής.
Οι επίτροποι συχνά αντιμετωπίζουν έλλειψη ασφάλειας και δικαιωμάτων σε σύγκριση με τους παραδοσιακούς ενοικιαστές, καθώς οι συνθήκες διαβίωσής τους είναι συνήθως προσωρινές και μπορούν να τερματιστούν απότομα. Αυτή η επισφαλής φύση της επιτροπείας ακινήτων εγείρει ανησυχίες σχετικά με τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα τέτοιων ρυθμίσεων ως λύση στην κρίση στέγασης.
Καθώς η ζήτηση για οικονομικά προσιτή στέγαση συνεχίζει να αυξάνεται, οι τοπικές αυτοδιοικήσεις διερευνούν διάφορες στρατηγικές για την αύξηση της διαθεσιμότητας χώρων διαβίωσης.
Κίνητρα για να αυξηθεί η προσιτή στέγαση
Ορισμένοι δημοτικοί αξιωματούχοι έχουν προτείνει κίνητρα για τους ιδιοκτήτες ακινήτων να μετατρέψουν αχρησιμοποίητα κτίρια σε οικονομικά προσιτές μονάδες στέγασης ή να προσφέρουν πιο μόνιμες λύσεις για όσους ζουν επί του παρόντος σε προσωρινές ρυθμίσεις. Αυτές οι συζητήσεις υπογραμμίζουν την ανάγκη για ολοκληρωμένες προσεγγίσεις που να αντιμετωπίζουν τόσο τις άμεσες ανάγκες των κατοίκων όσο και τα ευρύτερα συστημικά ζητήματα που επηρεάζουν τις αγορές κατοικίας.
Η αυξανόμενη τάση της κηδεμονίας ακινήτων εφιστά επίσης την προσοχή στην αναγκαιότητα εξισορρόπησης των αναγκών των ιδιοκτητών ακινήτων και των δικαιωμάτων των κατοίκων. Καθώς όλο και περισσότερα άτομα στρέφονται σε αυτές τις μη συμβατικές ρυθμίσεις διαβίωσης, μένει να δούμε πώς οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα ανταποκριθούν στο μεταβαλλόμενο τοπίο της αστικής στέγασης.
Καθώς εξελίσσεται η κατάσταση, οι παρατηρητές δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στο πώς οι πόλεις σε όλο τον κόσμο θα προσαρμοστούν στην συνεχιζόμενη στεγαστική κρίση και ποια νέα μοντέλα διαβίωσης μπορεί να προκύψουν ως απάντηση στην αυξανόμενη ζήτηση για οικονομικά προσιτή στέγαση.
Η πορεία της κηδεμονίας ακινήτων και οι επιπτώσεις της στην αστική διαβίωση θα μπορούσαν να σηματοδοτήσουν μια σημαντική μετατόπιση στον τρόπο με τον οποίο οι πόλεις διαχειρίζονται τους στεγαστικούς τους πόρους και ανταποκρίνονται στις ανάγκες των κατοίκων τους.
