Έως και 100.000 δολάρια τον μήνα, συν μπόνους 50.000 δολαρίων για κάθε ταξίδι, προσφέρονται πλέον σε καπετάνιους πετρελαιοφόρων που είναι διατεθειμένοι να διασχίσουν τα επικίνδυνα νερά των Στενών του Ορμούζ, καθώς οι επιθέσεις εναντίον εμπορικών πλοίων συνεχίζονται και οι χώρες του Κόλπου προσπαθούν να διατηρήσουν τις εξαγωγές πετρελαίου.
Οι αμοιβές έχουν εκτοξευθεί καθώς οι πλοιοκτήτες προσπαθούν να πείσουν τα πληρώματα να παραμείνουν στα πλοία και να εκτελούν δρομολόγια σε μια περιοχή όπου ο κίνδυνος επίθεσης από πυραύλους και drones έχει γίνει μέρος της καθημερινότητας, αναφέρουν οι Financial Times.
Οι κανονικοί μισθοί των καπετάνιων ανέρχονται περίπου στα 15.000 δολάρια τον μήνα, ενώ για ορισμένους ναυτικούς ξεκινούν από μόλις 1.500 δολάρια. Όταν βρίσκονται στη νότια Ερυθρά Θάλασσα και στον Κόλπο του Ομάν, οι αποδοχές τους διπλασιάζονται. Για τη διέλευση του Ορμούζ, όμως, οι απλοί ναυτικοί μπορούν να λαμβάνουν τέσσερις έως έξι φορές τον κανονικό μισθό τους, ενώ οι καπετάνιοι αποζημιώνονται με πολύ υψηλότερα ποσά, σύμφωνα με τους FT.
Το γεγονός ότι πολλά πλοία εκτελούν πλέον επαναλαμβανόμενα «shuttle runs» σημαίνει ότι οι ναυτικοί μπορούν να εισπράττουν τα αυξημένα ποσά για μήνες, αναλαμβάνοντας παράλληλα έναν διαρκή κίνδυνο.
Ρεκόρ στα ναύλα για πέρασμα του Ορμούζ
Το κόστος δεν περιορίζεται στα πληρώματα. Τα ναύλα για τα πετρελαιοφόρα που διασχίζουν τον Ορμούζ έχουν φθάσει περίπου στα 1,3 εκατ. δολάρια την ημέρα, από μόλις 20.000-50.000 δολάρια ημερησίως πέρυσι. Ένα τυπικό ταξίδι προς τον Περσικό Κόλπο, η φόρτωση και η επιστροφή διαρκούν περίπου τέσσερις ημέρες.
Η νέα πραγματικότητα έχει οδηγήσει σε ένα σύστημα μεταφόρτωσης: ένα μικρό σχετικά αριθμό δεξαμενόπλοιων μπαίνει στον Κόλπο, παραλαμβάνει το πετρέλαιο και στη συνέχεια το μεταφέρει σε άλλα πλοία που περιμένουν έξω από το Ορμούζ, κοντά στη Φουτζέιρα, στον Κόλπο του Ομάν.
Ένα μεγάλο VLCC μπορεί να μεταφέρει περίπου 2 εκατ. βαρέλια πετρελαίου και να έχει πλήρωμα έως 35 ατόμων. Με τις σημερινές συνθήκες, κάθε τέτοιο ταξίδι έχει γίνει εξαιρετικά ακριβό.
Το ανθρώπινο κόστος
Από την έναρξη του πολέμου, τουλάχιστον 93 πλοία έχουν δεχθεί πλήγματα και 24 ναυτικοί έχουν σκοτωθεί, σύμφωνα με τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό. Μόνο από τις 20 Σεπτεμβρίου έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 14 επιθέσεις, σύμφωνα με τη ναυτιλιακή εταιρεία ασφαλείας Vanguard.
Πολλά πλοία περνούν πλέον από το στενό τη νύχτα και απενεργοποιούν τα συστήματα GPS, προκειμένου να περιορίσουν τον κίνδυνο εντοπισμού. Στις 4 Οκτωβρίου μόλις 13 πλοία πέρασαν από το Ορμούζ, έναντι 24 μία εβδομάδα νωρίτερα. Πριν από τον πόλεμο, περίπου 125-135 εμπορικά πλοία περνούσαν καθημερινά από το στενό, μεταφέροντας περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων ποσοτήτων πετρελαίου και LNG.
Οι περισσότεροι ναυτικοί προέρχονται από χώρες όπως οι Φιλιππίνες, η Ινδία και η Ινδονησία, όπου οι αμοιβές στη ναυτιλία είναι ήδη σημαντικά υψηλότερες από τους μισθούς που θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν στην πατρίδα τους. Τώρα όμως καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα σε πολύ υψηλότερο εισόδημα και έναν πραγματικό κίνδυνο για τη ζωή τους.
Ένα πανάκριβο ενεργειακό πέρασμα
Πέρα από τους μισθούς, οι πλοιοκτήτες πληρώνουν πολεμική ασφάλιση 6%-10% της αξίας του σκάφους, γεγονός που μπορεί να σημαίνει έως και 20 εκατ. δολάρια για ένα υπερδεξαμενόπλοιο. Παράλληλα, το ναυτιλιακό καύσιμο στη Φουτζέιρα έχει αυξηθεί στα 686 δολάρια ανά τόνο, 67% υψηλότερα από πέρυσι.
Και όμως, η οικονομία του πετρελαίου στον Κόλπο είναι τέτοια ώστε οι παραγωγοί εξακολουθούν να θεωρούν ότι αξίζει να πληρώσουν αυτό το τίμημα. Οι εξαγωγές της περιοχής ανέκαμψαν τον Σεπτέμβριο κοντά ή και πάνω από τα προπολεμικά επίπεδα, αλλά οι ροές μέσω του ίδιου του Ορμούζ παραμένουν χαμηλότερες, ενώ το κόστος μεταφοράς έχει εκτοξευθεί.
Έτσι, το Στενό του Ορμούζ δεν αποτελεί πλέον απλώς έναν κρίσιμο ενεργειακό διάδρομο. Έχει μετατραπεί σε μια από τις ακριβότερες και πιο επικίνδυνες ναυτιλιακές διαδρομές στον κόσμο, όπου η τιμή του πετρελαίου περιλαμβάνει πλέον όχι μόνο το κόστος του φορτίου, αλλά και το κόστος του κινδύνου που αναλαμβάνουν τα πλοία και οι άνθρωποι που τα μεταφέρουν
