ΗΠΑ: Η Αμερική του Τραμπ μέσα από τα μάτια των ψηφοφόρων: Ακρίβεια, θυμός και αμφιβολίες

«Θα ήθελα να είχε καταλάβει πώς να κρατά το στόμα του κλειστό». Με αυτή την αιχμηρή φράση, ο Τζιμ, παραδοσιακός ψηφοφόρος των Ρεπουμπλικανών, περιγράφει την απογοήτευσή του από τον Ντόναλντ Τραμπ. Η Ρομπέρτα, Δημοκρατική ψηφοφόρος, λέει ότι δεν έχει αισθανθεί ποτέ τόσο έντονο θυμό και δυστυχία στην κοινωνία. Η Ρόμπιν, η οποία εξακολουθεί να στηρίζει τους Ρεπουμπλικανούς, δηλώνει απογοητευμένη από τις επιδόσεις του προέδρου των ΗΠΑ: «Όλα κοστίζουν πολύ περισσότερο σε όλους μας».

Οι τοποθετήσεις αυτές καταγράφηκαν σε συζήτηση που διοργάνωσαν οι Financial Times με 14 ψηφοφόρους στη Βηθλεέμ της Πενσιλβάνια. Η πρώην βιομηχανική πόλη, γνωστή για τη χαλυβουργία της, βρίσκεται σε εκλογική περιφέρεια-βαρόμετρο, σε μια πολιτεία που έχει ψηφίσει τον νικητή των προεδρικών εκλογών σε κάθε αναμέτρηση από το 2008.

Τέσσερις εβδομάδες πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, η συζήτηση ανέδειξε μια εικόνα γενικευμένης δυσαρέσκειας για την πορεία των ΗΠΑ κατά τη δεύτερη θητεία Τραμπ. Η ακρίβεια, ο πόλεμος με το Ιράν και η πολιτική πόλωση κυριάρχησαν, ενώ η κριτική προς τον πρόεδρο συνυπήρχε με την υποστήριξη ορισμένων πολιτικών του.

Βηθλεέμ, Πενσυλβάνια

Ακρίβεια που δοκιμάζει ακόμη και τους υποστηρικτές του

Το κόστος ζωής ήταν το ζήτημα που απασχόλησε περισσότερο τους συμμετέχοντες. Οι τιμές των καυσίμων, των τροφίμων, της στέγασης και της υγειονομικής περίθαλψης πιέζουν τα νοικοκυριά, ενώ η άνοδος του κόστους των πρώτων υλών επιβαρύνει και τις επιχειρήσεις.

Η Τζανέλ, 50χρονη κομμώτρια και Δημοκρατική ψηφοφόρος, περιγράφει πώς οι πελάτες της αραιώνουν τα ραντεβού τους, καθώς αναγκάζονται να επιλέξουν ανάμεσα στο κούρεμα, τα τρόφιμα και τη δόση του στεγαστικού τους δανείου. Παράλληλα, ο σύζυγός της, που εργάζεται ως συγκολλητής μετάλλων, βλέπει την εταιρεία του να πληρώνει περισσότερο για χάλυβα και άλλα αγαθά.

«Είμαστε και οι δύο σκληρά εργαζόμενοι και είμαστε 50 ετών. Πρέπει τώρα να δουλεύουμε ακόμη περισσότερο; Αυτή θα έπρεπε να είναι η περίοδος που θα απολαμβάναμε λίγο τη ζωή μας», λέει.

Ο Μάικ, Ρεπουμπλικανός εκπαιδευτικός και προπονητής, εκτιμά ότι ο ίδιος και η οικογένειά του είναι οικονομικά ασφαλείς χάρη στις αποταμιεύσεις τους. Ανησυχεί, όμως, για τις νεότερες γενιές. «Όταν κοιτάζω τους ανθρώπους γύρω μου και τα παιδιά μας, αισθάνομαι ότι χωρίς τη βοήθειά μας σχεδόν δεν έχουν ελπίδα».

Παρότι αναγνωρίζει ότι οι δασμοί του Τραμπ αποσκοπούν στην αναζωογόνηση της αμερικανικής μεταποίησης, αμφιβάλλει αν μπορούν να αποδώσουν γρήγορα. Η δημιουργία ενός εργοστασίου χάλυβα, επισημαίνει, απαιτεί χρόνια και όχι εβδομάδες.

Τα παλιά χυτήρια στη Βηθλεέμ

Ο πόλεμος με το Ιράν και το κόστος στην καθημερινότητα των ΗΠΑ

Για τους περισσότερους συμμετέχοντες, η στρατιωτική σύγκρουση με το Ιράν αποτελεί στρατηγικό λάθος που επιβαρύνει περαιτέρω την οικονομία μέσω των τιμών της ενέργειας.

Ο Κάιλ, ανεξάρτητος ψηφοφόρος περίπου 30 ετών, αμφισβητεί ότι υπάρχει σαφής στόχος για την αμερικανική εμπλοκή. «Δεν φαίνεται να υπάρχει τελικό σχέδιο», λέει, προσθέτοντας ότι, όσο κι αν μπορεί να ακούγεται εγωιστικό, θα αξιολογήσει την προεδρία με βάση το πόσο ακριβότερη γίνεται η ζωή του.

Διαφορετική είναι η στάση του Μπάρι, Ρεπουμπλικανού στα 60 του, ο οποίος θεωρεί δικαιολογημένη την πίεση προς την Τεχεράνη. Ωστόσο, η άποψή του αποτελεί εξαίρεση μέσα στην ομάδα.

Μια κοινωνία που δυσκολεύεται να ακούσει

Η δυσαρέσκεια δεν περιορίζεται στην οικονομία. Η Ρομπέρτα φοβάται ότι υπονομεύονται οι θεσμικές δικλίδες ασφαλείας της αμερικανικής δημοκρατίας. Ο Μπάρι, από την πλευρά του, ανησυχεί ότι οι πολίτες χάνουν την προθυμία να ακούσουν ανθρώπους με διαφορετικές απόψεις, καθώς η δημόσια συζήτηση μεταφέρεται όλο και περισσότερο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ο Μάικ διαπιστώνει γενικευμένη δυσπιστία προς την κυβέρνηση σε όλα τα επίπεδα, ενώ ο Τζάστιν, Δημοκρατικός εργαζόμενος στον χρηματοοικονομικό τομέα, επικρίνει τη στάση του Τραμπ απέναντι στη Ρωσία και την Ουκρανία.

Ανάμεικτες είναι οι αντιδράσεις και για άλλες πολιτικές του προέδρου. Ο Μάικ εγκρίνει τους περιορισμούς στα σύνορα, αλλά θεωρεί ότι οι επιχειρήσεις κατά μεταναστών σε αμερικανικές πόλεις ξεπέρασαν ορισμένα όρια. Η Νελ, αντίθετα, λέει ότι η προσπάθεια περικοπής των κρατικών δαπανών, με πρωταγωνιστή τον Έλον Μασκ, προκάλεσε αναστάτωση στις δημόσιες υπηρεσίες χωρίς να προσφέρει τα αναμενόμενα οφέλη.

Δυσαρέσκεια χωρίς απαραίτητα εκλογική μεταστροφή

Παρά τις επιφυλάξεις, οι περισσότεροι συμμετέχοντες δεν σκοπεύουν να αλλάξουν στρατόπεδο στις εκλογές. Η Ρόμπιν θα εξακολουθήσει να ψηφίζει Ρεπουμπλικανούς, ενώ η Κέιτ, παρότι χαρακτηρίζει τη δεύτερη θητεία Τραμπ περίοδο «σοβαρής απογοήτευσης και παρακμής», λέει ότι θα στηρίξει υποψηφίους του κόμματος εφόσον τους θεωρεί αξιόλογους.

Αντίθετα, ο Τόμι, υποστηρικτής των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών των ΗΠΑ, δηλώνει ότι θα ψηφίσει Δημοκρατικούς ως μια μορφή «περιορισμού της ζημιάς».

Το βασικό συμπέρασμα της συζήτησης είναι ότι η δυσαρέσκεια δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε αλλαγή ψήφου. Όπως εκτιμά ο πολιτικός επιστήμονας Κρίστοφερ Μπόρικ, οι Δημοκρατικοί εμφανίζονται ιδιαίτερα κινητοποιημένοι, ενώ οι Ρεπουμπλικανοί δύσκολα θα εγκαταλείψουν το κόμμα τους, παρά τον περιορισμένο ενθουσιασμό τους. Σε μια κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση, η ακρίβεια και η απογοήτευση από την πολιτική ηγεσία μπορεί να αποδειχθούν καθοριστικές — αλλά το αν θα ανατρέψουν τις κομματικές ισορροπίες παραμένει ανοιχτό ερώτημα.