Η ιστορία του Κένεθ Γουντ δεν είναι απλώς η ιστορία ενός επιτυχημένου επιχειρηματία που έδωσε το όνομά του σε μια κουζινομηχανή. Είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που διέκρινε μια μεγάλη αλλαγή στην καθημερινή ζωή των νοικοκυριών της μεταπολεμικής Βρετανίας και κατάφερε να τη μετατρέψει σε επιχειρηματική ευκαιρία. Με όχημα την Kenwood Chef, μια συσκευή που συνδύασε την τεχνολογική καινοτομία με τον προσεγμένο σχεδιασμό, ο Γουντ συνέβαλε στη διαμόρφωση μιας νέας αγοράς οικιακών ηλεκτρικών συσκευών, δημιούργησε θέσεις εργασίας και ανέδειξε μια βρετανική εταιρεία σε διεθνή κατασκευαστή.
Ο Κένεθ Μέιναρντ Γουντ γεννήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1916 στο Λούισαμ του Λονδίνου. Η επαγγελματική του διαδρομή δεν ακολούθησε την τυπική πορεία ενός βιομηχάνου της εποχής. Όπως μας πληροφορεί το βρετανικό Science Museum, σε ηλικία μόλις 14 ετών εγκατέλειψε το σχολείο και μπάρκαρε ως δόκιμος στο εμπορικό ναυτικό, ταξιδεύοντας για αρκετά χρόνια. Όταν επέστρεψε, παρακολούθησε βραδινά μαθήματα ηλεκτρολογίας, μηχανολογικού σχεδίου και λογιστικής. Ο συνδυασμός τεχνικής κατάρτισης και εμπορικού ενστίκτου αποδείχθηκε καθοριστικός.
Το 1936 ίδρυσε μαζί με συνεργάτη του την Dickson & Wood, μια επιχείρηση εγκατάστασης και επισκευής ραδιοφώνων και τηλεοράσεων. Με την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου πούλησε την εταιρεία και εντάχθηκε στη Βασιλική Πολεμική Αεροπορία, όπου εργάστηκε στον σχεδιασμό ηλεκτρονικού εξοπλισμού και συστημάτων εκπαίδευσης ραντάρ. Η εμπειρία αυτή τού έδωσε τεχνικές γνώσεις που αργότερα αξιοποίησε στην κατασκευή οικιακών συσκευών.
Μετά τον πόλεμο, το 1947, ίδρυσε μαζί με τον Ρότζερ Λόρενς την Woodlau Industries, σε ένα μικρό εργαστήριο στο Γουόκινγκ του Σάρεϊ. Το πρώτο προϊόν τους ήταν η τοστιέρα A100, σχεδιασμένη ώστε να φρυγανίζει και τις δύο πλευρές του ψωμιού χωρίς ο χρήστης να χρειάζεται να το γυρίζει. Ακολούθησε το 1948 η ηλεκτρική κουζινομηχανή A200, πρόδρομος της συσκευής που θα έκανε το όνομα του Γουντ γνωστό σε ολόκληρο τον κόσμο. Όταν ο Λόρενς αποχώρησε, η επιχείρηση μετονομάστηκε σε Kenwood Manufacturing Company.
Ο Γουντ παρουσιάζει την πρώτη Kenwood Chef και κάνει πάταγο
Η μεγάλη τομή ήρθε το 1950, όταν παρουσιάστηκε η πρώτη Kenwood Chef, μοντέλο A700, στην έκθεση Ideal Home Exhibition. Η συσκευή δεν ήταν απλώς ένα μίξερ για την ανάμειξη υλικών. Σχεδιάστηκε ως ένα ολοκληρωμένο σύστημα προετοιμασίας τροφίμων, με δυνατότητα να εκτελεί πολλές διαφορετικές εργασίες χάρη στα εξαρτήματά της. Η βασική της καινοτομία ήταν η πλανητική κίνηση των αναδευτήρων: ενώ το εξάρτημα περιστρεφόταν γύρω από τον άξονά του, κινούνταν ταυτόχρονα και περιμετρικά μέσα στον κάδο, επιτυγχάνοντας πιο ομοιόμορφη ανάμειξη.
Η αρχική A700 διέθετε ισχυρό μοτέρ και μπορούσε να συνδυαστεί με εξαρτήματα για διαφορετικές χρήσεις. Η λογική αυτή αποτέλεσε το εμπορικό πλεονέκτημα της Kenwood, αναφέρει η ίδια η φίρμα. Αντί ο καταναλωτής να αγοράζει ξεχωριστές συσκευές για κάθε εργασία, μπορούσε να αποκτήσει μία βασική μηχανή και να την επεκτείνει ανάλογα με τις ανάγκες του. Η εταιρεία προώθησε το προϊόν ως εργαλείο που εξοικονομούσε χρόνο και κόπο, αλλά και ως αντικείμενο σύγχρονου σχεδιασμού για την κουζίνα.
Η εμπορική υποδοχή ήταν εντυπωσιακή. Το πολυκατάστημα Harrods άρχισε να διαθέτει την κουζινομηχανή και, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, εξάντλησε το αρχικό του απόθεμα μέσα σε μία εβδομάδα. Η Kenwood Chef εξελίχθηκε γρήγορα σε περιζήτητο προϊόν και σε δημοφιλές γαμήλιο δώρο. Η επιτυχία της δεν οφειλόταν μόνο στις τεχνικές δυνατότητες. Ο Γουντ αντιλαμβανόταν ότι μια συσκευή έπρεπε να παρουσιαστεί με τρόπο που να δημιουργεί επιθυμία αγοράς. Οργάνωσε επιδείξεις σε πολυκαταστήματα, εκθεσιακούς χώρους ηλεκτρικών εταιρειών και σχολές οικιακής οικονομίας, επιδιώκοντας να εξοικειώσει τις νεότερες γενιές με το προϊόν.
Η στρατηγική απέδωσε και στα οικονομικά μεγέθη. Μέσα σε έξι χρόνια από την κυκλοφορία της Chef, η εταιρεία είχε φτάσει σε ετήσιο κύκλο εργασιών περίπου 1,5 εκατ. στερλινών και απασχολούσε 400 εργαζομένους, ενώ είχε διευρύνει τη γκάμα της με μίξερ χειρός και μπλέντερ, αναφέρει ανασκόπηση της Independent. Η παραγωγή μεταφέρθηκε σε μεγαλύτερες εγκαταστάσεις στο Γουόκινγκ, καθώς η ζήτηση ξεπερνούσε τις δυνατότητες του αρχικού εργαστηρίου.
Κόσμημα των βρετανικών εξαγωγών
Η ανάπτυξη δεν περιορίστηκε στη βρετανική αγορά. Το 1951 η Kenwood παρουσίασε το Kenmix, ένα μπλέντερ, ενώ ακολούθησαν ηλεκτρικός ακονιστής μαχαιριών, ατμοσίδερο και άλλες συσκευές. Το 1958 η εταιρεία εξαγόρασε την Dishmaster, που κατασκεύαζε πλυντήρια πιάτων και μηχανήματα επεξεργασίας απορριμμάτων, και την επόμενη χρονιά παρουσίασε ένα πλήρως αυτόματο πλυντήριο πιάτων. Η κίνηση αποτύπωνε την εκτίμηση του Γουντ ότι οι ηλεκτρικές συσκευές θα αποκτούσαν σταδιακά κεντρικό ρόλο στο σύγχρονο νοικοκυριό.
Παράλληλα, η Kenwood άρχισε να επενδύει συστηματικά στις εξαγωγές. Το 1958 προχώρησε σε συγχώνευση με τις Peerless και Ericsson, εταιρείες που δραστηριοποιούνταν στον εξοπλισμό επαγγελματικών και θεσμικών κουζινών. Η νέα εισηγμένη εταιρεία υιοθέτησε την επωνυμία Kenwood Manufacturing Company, με τον Γουντ να παραμένει διευθύνων σύμβουλος και να αναλαμβάνει τη θέση του αντιπροέδρου. Το 1959 οι εξαγωγές αντιστοιχούσαν ήδη στο 65% της παραγωγής, ενώ είχαν δημιουργηθεί θυγατρικές σε Καναδά, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία και ευρωπαϊκές χώρες. Η Kenwood είχε πλέον μετατραπεί από μια μικρή βρετανική βιοτεχνία σε εξαγωγική βιομηχανία.
Η ανάπτυξη είχε άμεσο αντίκτυπο και στην απασχόληση. Το 1961-62 η παραγωγή μεταφέρθηκε από το Γουόκινγκ σε ένα νέο, ειδικά σχεδιασμένο εργοστάσιο στο Χάβαντ του Χάμπσαϊρ. Η μονάδα απασχολούσε περίπου 700 εργαζομένους και αποτέλεσε σημαντικό βιομηχανικό εργοδότη για την περιοχή. Η παρουσία της Kenwood συνέβαλε στην οικονομική δραστηριότητα της τοπικής κοινωνίας, προσφέροντας θέσεις εργασίας όχι μόνο στην παραγωγή, αλλά και στη διοίκηση, στην τεχνική υποστήριξη, στις πωλήσεις και στη διανομή. Για το Χάβαντ, η εγκατάσταση της εταιρείας αποτέλεσε σημαντικό κεφάλαιο στη μεταπολεμική βιομηχανική του ανάπτυξη.
Αστοχίες φέρνουν δυσκολίες
Η πορεία, ωστόσο, δεν ήταν χωρίς δυσκολίες. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 η εταιρεία επιχείρησε να εισέλθει στην αγορά ψυγείων και καταψυκτών, επηρεασμένη εν μέρει από το θερμό καλοκαίρι του 1959. Η επένδυση συνέπεσε με το υψηλό κόστος μεταφοράς της παραγωγής στο νέο εργοστάσιο και αποδείχθηκε λανθασμένη. Η αποχώρηση από την αγορά των ψυγείων κόστισε περίπου 200.000 στερλίνες. Η Kenwood χρειάστηκε αρκετά χρόνια για να ανακάμψει, αποδεικνύοντας ότι ακόμη και μια επιχείρηση με ισχυρό προϊόν και εξαγωγική δυναμική δεν ήταν προστατευμένη από τον επιχειρηματικό κίνδυνο.
Στο μεταξύ, η ίδια η Chef εξελισσόταν. Το 1960 παρουσιάστηκε η ανανεωμένη σχεδιαστική εκδοχή της, η οποία συνδέθηκε με τον βιομηχανικό σχεδιαστή Κένεθ Γκρέιντζ. Η νέα εμφάνιση, μαζί με τις βελτιώσεις στον κινητήρα και στον μηχανισμό μετάδοσης, ανανέωσε την εμπορική απήχηση της συσκευής. Η Chef απέκτησε χαρακτήρα διαχρονικού αντικειμένου: δεν ήταν μόνο ένα εργαλείο μαγειρικής, αλλά και ένα προϊόν που μπορούσε να παραμένει για χρόνια στην κουζίνα, να επισκευάζεται και να αναβαθμίζεται με νέα εξαρτήματα.
Το 1968, μετά από επιτυχημένη δημόσια πρόταση εξαγοράς ύψους 9,3 εκατ. στερλινών από την Thorn Electrical Industries, ο Γουντ συμφώνησε στην πώληση της εταιρείας και αποχώρησε από το διοικητικό της συμβούλιο. Η εξαγορά έβαλε τέλος στην άμεση παρουσία του στο τιμόνι της επιχείρησης που είχε δημιουργήσει. Η προσωπική του περιουσία, ωστόσο, είχε ήδη αυξηθεί σημαντικά: το 1993 το περιοδικό Business Age τον συμπεριέλαβε στους 500 πλουσιότερους ανθρώπους της Βρετανίας, αποτιμώντας την περιουσία του σε 24,5 εκατ. στερλίνες.
Ο Γουντ συνέχισε την επιχειρηματική του δραστηριότητα και μετά την αποχώρησή του, αναλαμβάνοντας τη διοίκηση της Dawson-Keith Holdings, εταιρείας κατασκευής εξοπλισμού ηλεκτροπαραγωγής, από το 1972 έως το 1980. Πέθανε στις 19 Οκτωβρίου 1997, σε ηλικία 81 ετών. Η Kenwood, στο μεταξύ, συνέχισε να αναπτύσσεται υπό διαφορετική ιδιοκτησία και το 2001 εξαγοράστηκε από τον ιταλικό όμιλο De’Longhi, ο οποίος απέκτησε το σύνολο των μετοχών της.
Η σημαντικότερη οικονομική κληρονομιά του Κένεθ Γουντ βρίσκεται, τελικά, στον τρόπο με τον οποίο μετέτρεψε μια καθημερινή οικιακή ανάγκη σε διεθνή επιχειρηματική δραστηριότητα. Η Kenwood Chef δημιούργησε μια νέα κατηγορία προϊόντων, ενίσχυσε την εξαγωγική παρουσία της βρετανικής βιομηχανίας και στήριξε την απασχόληση σε ολόκληρες περιοχές. Κυρίως, απέδειξε ότι η καινοτομία δεν χρειάζεται να αφορά μια περίπλοκη τεχνολογία: μπορεί να ξεκινά από την απλή ιδέα ότι μια συσκευή πρέπει να κάνει την καθημερινότητα ευκολότερη. Αυτή η ιδέα ήταν που έδωσε στην Chef διάρκεια ζωής πολύ μεγαλύτερη από την επιχειρηματική διαδρομή του δημιουργού της.
