
Αυτά που γίνονται στη Βρετανία είναι ιδιαίτερα διδακτικά.
Εκεί ειδικά στο Συντηρητικό Κόμμα έχουν ένα μεγάλο απόθεμα πολιτικών που κινούνται περισσότερο με όρους κυνικής διεκδίκησης της εξουσίας παρά στρατηγικής οπτικής.
Αυτό φάνηκε και στο πώς διάφοροι τοποθετήθηκαν υπέρ του Brexit χωρίς να έχουν καμία πραγματική επίγνωση των δυσκολιών και των προβλημάτων που αυτό συνεπαγόταν.
Αλλά και στον τρόπο που διάφοροι που ήταν κατά του Brexit αποφάσισαν μετά να το υπηρετήσουν.
Αποκορύφωμα όλων αυτών η εντυπωσιακή παράδοση που έχουν στα εσωκομματικά μαχαιρώματα.
Διαβάστε επίσης – Σκοτεινές ώρες για την Ευρώπη
Ο Μπόρις Τζόνσον για παράδειγμα έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να υπονομεύσει την Τερέζα Μέι, με μόνο στόχο να καταφέρει να τη διαδεχθεί πράγμα που έκανε.
Ο ίδιος κατάφερε να υπονομεύσει το ίδιο το αξίωμά του παραβιάζοντας τους κανόνες που ο ίδιος επέβαλε σε βάρος των πολιτών.
Και βέβαια όταν ήρθε η ώρα αντιμετώπισε και αυτός μια εντυπωσιακή «εξέγερση» του κόμματός του εναντίον του.
Την οποία εκμεταλλεύτηκε η φιλόδοξη, αλλά όπως αποδεικνύεται απροετοίμαστη για έναν τέτοιο ρόλο, Λίζ Τρας και κατάφερε να εκλεγεί.
Και βέβαια η πρώτη της κίνηση ήταν να απομακρύνει τον αντίπαλό της στη διεκδίκηση της ηγεσίας Ρίσι Σουνάκ από το υπουργείο Οικονομικών και να τοποθετήσει τον υποστηρικτή της Κουάσι Κουαρτένγκ.
Με τον οποίο αποφάσισαν ότι θα μπορούσαν στην οικονομική πολιτική να «τετραγωνίσουν τον κύκλο».
Γιατί αποφάσισαν ότι μπορούσαν ταυτόχρονα να μειώσουν την φορολογία και να αυξήσουν τις δημόσιες δαπάνες σημαντικά.
Μόνο που αυτό θα σήμαινε περισσότερο χρέος και αυτό με τη σειρά του «ανατίναξε» την βρετανική αγορά ομολόγων και παραλίγο και το συνταξιοδοτικό σύστημα, αφού τα συνταξιοδοτικά ταμεία σε μεγάλο βαθμό επενδύουν σε ομόλογα.
Έτσι η φιλόδοξη Λιζ Τρας αναγκάστηκε να αλλάξει πορεία, να παραιτήσει κακήν κακώς τον υπουργό Οικονομικών της, να τοποθετήσει άλλο και να δηλώσει ότι θα ακολουθήσει πιο «ορθόδοξη» δημοσιονομική πολιτική.
Ωστόσο, η περίπτωση αυτά δεν παύει να δείχνει ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα.
Την εμφάνιση στα κόμματα εξουσίας μιας νεότερης γενιάς πολιτικών που κυρίως ενδιαφέρεται για την επικοινωνία και τους δείκτες στις δημοσκοπήσεις παρά για την χάραξη στρατηγικής και την παραγωγή προγραμμάτων που να πατάνε στην πραγματικότητα.
Πολιτικών που είναι έτοιμες και έτοιμοι να προτείνουν ακόμη και φαεινές ιδέες και να διακυβεύσουν την κατάσταση της οικονομίας, θεωρώντας ότι αυτό θα τους έφτιαχνε καλύτερη εικόνα.
Μόνο που αυτό εάν το καλοσκεφτούμε είναι ακριβώς ένα σύμπτωμα βαθύτερης κρίσης της ίδιας της ικανότητας του πολιτικού συστήματος να παράγει ηγεσίες.
Και αυτό κάνει το παράδειγμα της Βρετανίας ιδιαίτερα διδακτικό.


Latest News

Ο στόχος του χρέους
Το επόμενο που έρχεται και είναι ο μεγάλος εθνικός στόχος, γιατί όχι ένα χρέος κοντά στο 100% του ΑΕΠ λίγο μετά το 2030...

Σε μια κανονική χώρα η δικαιοσύνη θα έψαχνε την Αλήθεια για το πολιτικό χρήμα, και η αντιπολίτευση θα πρωτοστατούσε σε αυτό το αίτημα
Κάποια στιγμή πρέπει να εξετάσουμε τι σημαίνει θεσμική αντιμετώπιση σοβαρών προβλημάτων. Και η διαφάνεια στο πολιτικό χρήμα είναι εξόχως κρίσιμο ζήτημα.

Η ελευθερία στην περιέργεια – Μια τεράστια μεταρρύθμιση
Σε εποχές μετασχηματισμού η ανάπτυξη δεν είναι, όπως κάποιοι νομίζουν, μία απλή τεχνική διαδικασία - Απαιτεί όραμα, τόλμη και ελεύθερο χώρο στην περιέργεια

Τα «μαύρα» ενοίκια
Αν κάτι ξένισε είναι η σπουδή για μια ακόμα φορά με την παρούσα κυβέρνηση να δώσει πρώτα νέα επιδόματα, αντί να προηγηθούν φοροελαφρύνσεις

Οταν διώχνεις έναν κεντρικό τραπεζίτη
Ο Τραμπ βλέπει τον εκπρόσωπο ενός ανεξάρτητου θεσμού, όπως είναι η κεντρική του τράπεζα, είτε ως κομματικό αντίπαλο είτε ως ένα απλό στέλεχος της διοίκησης

Η τεχνολογία και τα νέα σύνορα των επιχειρήσεων
Η ψηφιοποίηση δεν αλλάζει μόνον τον τρόπο που οι επιχειρήσεις λειτουργούν, αλλά υπαγορεύουν και πώς ή πού θα έπρεπε να λειτουργήσουν….

Φραγκίσκος: Ο Πάπας που ξανάδωσε ηθικό κύρος στην Καθολική Εκκλησία
Σε μια δύσκολη περίοδο για την Καθολική Εκκλησία ο Πάπας Φραγκίσκος κατάφερε να ξαναδώσει στην Καθολική Εκκλησία ένα μέρος από το χαμένο κύρος της

Τι κάνει η Ελλάδα;
Το πρόβλημά μας είναι ότι συνήθως όλα αυτά τα «θάβουμε κάτω από το χαλί» και όταν σκάει μια κρίση, αρχίζουμε να τα συζητάμε

Αδιέξοδη πολιτική
Η εισαγωγή των δασμών έχει ήδη προκαλέσει σημαντικές αρνητικές οικονομικές συνέπειες για την οικονομία των ΗΠΑ

Η πολιτική Τραμπ απειλεί το οικοδόμημα της Δύσης
Η δασμολογική πολιτική Τραμπ είναι βραχυπρόθεσμα στασιμοπληθωριστική για τις ΗΠΑ, αυξάνοντας τον εγχώριο πληθωρισμό και συρρικνώνοντας την οικονομική δραστηριότητα