Εκτόνωση στο ΧΑ, οι «δικαστικές» αναταράξεις στις τράπεζες, ώρα αλήθειας για τα Mezz, αντίστροφη μέτρηση για ΑΔΜΗΕ, η στρατηγική της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ

Μετά από τρεις ημέρες έντονης ανόδου ήρθε και η διόρθωση. Και δεν είναι μόνο το τριήμερο που προηγήθηκε, αλλά η μεγαλύτερη εικόνα μιας δυνατής εκκίνησης του νέου έτους.

Φυσικά για το Χρηματιστήριο Αθηνών ο λόγος, καθώς είχαμε μια συνεδρίαση χτες που χαρακτηρίστηκε από εμφανώς χαμηλότερους τζίρους, στοιχείο που πρόδιδε από νωρίς μια στάση αναμονής από πλευράς επενδυτών.

Οι πιέσεις δεν περιορίστηκαν στα γνωστά βαριά χαρτιά που είχαν σηκώσει την αγορά πάνω από τις 2.400 μονάδες τις προηγούμενες ημέρες, αλλά επεκτάθηκαν πιο οριζόντια, με τον τραπεζικό κλάδο να συγκεντρώνει το μεγαλύτερο μέρος των ρευστοποιήσεων και να λειτουργεί ως ο βασικός μοχλός της υποχώρησης.

Αναμενόμενο

Μέχρι ενός σημείου, πάντως, η εικόνα αυτή δεν αιφνιδίασε την αγορά.

Η ανάγκη για κατοχύρωση κερδών θεωρήθηκε εύλογη, ειδικά σε τίτλους με έντονη υπεραπόδοση.

Βέβαια, αρκετοί αναλυτές δεν αποκλείουν μια πιο ουσιαστική αλλά ελεγχόμενη διόρθωση το επόμενο διάστημα, η οποία θα μπορούσε να λειτουργήσει εκτονωτικά, την ώρα που οι αποτιμήσεις σε αρκετές δεικτοβαρείς μετοχές έχουν γίνει απαιτητικές και περιορίζουν το βραχυπρόθεσμο ανοδικό περιθώριο της αγοράς.

————————-

Περίοδος αναταράξεων

Μπορεί επίσης οι τραπεζικές μετοχές να δέχτηκαν σημαντικές πιέσεις, οι οποίες αποδόθηκαν στην απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τον τρόπο εκτοκισμού των δανείων που υπάγονται στον Νόμο Κατσέλη, ωστόσο οι πηγές της στήλης δίνουν μια διαφορετική εικόνα.

Και αυτή τη στηρίζουν σε τρεις κρίσιμες λεπτομέρειες.

Πρώτη λεπτομέρεια ήταν ότι οι πιέσεις εντάθηκαν μετά τις 2 το μεσημέρι, ενώ η απόφαση είχε γίνει γνωστή πολύ νωρίτερα.

Δεύτερη λεπτομέρεια ήταν ότι η προσφορά «μαζευόταν» σχετικά γρήγορα. Ναι μεν σε χαμηλότερες τιμές, αλλά για να μην βαυκαλιζόμαστε… ποιος αγοραστής δεν θέλει καλύτερες, δηλαδή χαμηλότερες, τιμές.

Τρίτη λεπτομέρεια ήταν ότι τεχνικά ο κλάδος χρειαζόταν μια διόρθωση. Αφορμής δοθείσης ήρθε και με σχετικά ελεγχόμενο τρόπο.

Δίχως φυσικά αυτό να σημαίνει ότι δεν θα έχουμε αναταράξεις στο εξής.

Κόστος

Και αυτό διότι σύμφωνα με την απόφαση του Αρείου Πάγου, οι τόκοι θα υπολογίζονται πλέον επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου, εξέλιξη που, αν εφαρμοστεί καθολικά, εκτιμάται ότι θα επιφέρει κόστος.

Και μέχρι να δώσουν τις εκτιμήσεις τους οι διοικήσεις των τραπεζών, ενδεχομένως με την δημοσιοποίηση των business plans τους από τέλη Φεβρουαρίου και τον Μάρτιο, θα υπάρξει αβεβαιότητα.

Το πρόβλημα είναι αλλού…

Στο μεταξύ, έχει αρχίσει να αναδύεται και μία ακόμη παράπλευρη «απώλεια». Για να το πω κομψά δηλαδή, αναφέροντας σαφώς το κατατοπιστικό ρεπορτάζ του ΟΤ για την επόμενη ημέρα της αρεοπαγίτικης απόφασης.

Και αυτή είναι στον κλάδο της διαχείρισης ιδιωτικού χρέους. Των servicers, δηλαδή.

Διότι η νέα μέθοδος υπολογισμού συνιστά διεθνή εξαίρεση στη λειτουργία των τραπεζικών πιστώσεων, οδηγώντας σε δραστική μείωση των τόκων.

Δεν είναι τυχαίο ότι στον κλάδο γίνεται λόγος για «κούρεμα» επιτοκιακών επιβαρύνσεων άνω του 90%, με τα συγκεκριμένα δάνεια να καθίστανται στην πράξη σχεδόν άτοκα.

Και χρηματιστηριακά μιλώντας… τα «οχήματα» των mezzanine που είναι στην Εναλλακτική Αγορά, θα έχουν και αυτά μια περίοδο αναταράξεων, για να το πω και πιο κομψά.

—————

Εγγυήσεις

Η μεγαλύτερη ανησυχία, ωστόσο, εστιάζεται στις επιπτώσεις που ενδέχεται να έχει η απόφαση στις τιτλοποιήσεις κόκκινων δανείων που πραγματοποιήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια με την κάλυψη κρατικών εγγυήσεων μέσω του προγράμματος «Ηρακλής».

Σύμφωνα με μελέτες που επικαλούνται οι servicers, η συνολική απώλεια εσόδων θα μπορούσε να προσεγγίσει το 1 δισ. ευρώ, θέτοντας σε κίνδυνο την επίτευξη των στόχων των τιτλοποιήσεων.

Και όπως μου αναφέρουν τραπεζικοί κύκλοι σε ένα τέτοιο σενάριο ανοίγει ο δρόμος για κατάπτωση εγγυήσεων, με τελικό αποδέκτη του κόστους τον Έλληνα φορολογούμενο, ενώ δεν αποκλείεται και η παρέμβαση της Eurostat, που έως σήμερα δεν συνυπολογίζει τις εγγυήσεις αυτές στο δημόσιο χρέος.

Έπεται συνέχεια…

Όλα αυτά όπως μαθαίνω έχουν σημάνει ένα μικρό συναγερμό και στην κυβέρνηση, αν και δεν μπορώ να φανταστώ ότι δεν περίμεναν την απόφαση.

Διότι όλες οι ενδείξεις προς τα εκεί έδειχναν κάτι που σας είχα γράψει και χτες.

Μάλιστα, έχει αρχίσει να συζητιέται έντονα και ο ηθικός κίνδυνος, καθώς η νέα απόφαση ευνοεί δανειολήπτες που διέκοψαν την αποπληρωμή των υποχρεώσεών τους εδώ και πάνω από μία δεκαετία, αναμένοντας την έκδοση δικαστικής απόφασης.

Και τώρα έρχεται η αλλαγή του τρόπου υπολογισμού, την ώρα μάλιστα που είχαμε αρχίσει να αποκτάμε και μια κουλτούρα συνεπούς δανειολήπτη…

—————

Έλαμψε…

Για να επιστρέψω όμως στα της Λ. Αθηνών, δεν μπορώ να μην αναφερθώ στη δυνατή κίνηση που έβγαλε η μετοχή του AKTOR, η οποία έκλεισε σε υψηλό 23ετίας στα 11,03 ευρώ, μετά και την εξασφάλιση συμμετοχής στα έργα του ΒΟΑΚ, σε κοινοπραξία με τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και τη Metlen.

Ωστόσο, θα εστιάσω στη νέα οργανωτική δομή του ομίλου, που έδωσε ένα σαφές μήνυμα στρατηγικής κατεύθυνσης.

Το γεγονός ότι ο Αλέξανδρος Εξάρχου αναλαμβάνει ο ίδιος τη θέση του CEO στην AKTOR ENERGY υπογραμμίζει το βάρος που αποδίδει ο Όμιλος στην ενέργεια, έναν τομέα στον οποίο επιταχύνει την παρουσία του, με αιχμή συμφωνίες στο LNG και ευρύτερα projects υποδομών.

Η καθετοποίηση των δραστηριοτήτων και η ενίσχυση του ελέγχου από τη μητρική δείχνουν ότι ο μετασχηματισμός της AKTOR σε πολυδιάστατο όμιλο συμμετοχών περνά πλέον στη φάση της εκτέλεσης – και όχι των εξαγγελιών.

———————

Ο κύβος ερρίφθη

Με επιστολή που έφτασε ήδη στο γραφείο του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου του ΑΔΜΗΕ, Μάνου Μανουσάκη, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου έδωσε ουσιαστικά το σήμα εκκίνησης για την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ύψους 1 δισ. ευρώ.

Όπως πρώτος ανέφερε ο ΟΤ, θα υπάρξει άμεση σύγκληση γενικής συνέλευσης, προκειμένου να ληφθούν και οι τελικές αποφάσεις για την κάλυψη των αυξημένων χρηματοδοτικών αναγκών του ΑΔΜΗΕ, οι οποίες ξεπερνούν τα 7,5 δισ. ευρώ.

Με δεδομένο ότι το ελληνικό Δημόσιο διατηρεί το 51%, το βάρος για τον κρατικό κορβανά μεταφράζεται σε περίπου 500 εκατ. ευρώ μέσω της ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών και της ΔΕΣ ΑΔΜΗΕ, ενώ η State Grid καλείται να συμμετάσχει με περίπου 240 εκατ. ευρώ, έπειτα από τις απαραίτητες συνεννοήσεις.

Κρυμμένη αξία…

Δεν σας κρύβω ότι μια σημαντική λεπτομέρεια είναι ότι, σύμφωνα με πηγές του ΟΤ, η ΑΜΚ δεν αφορά μόνο τη χρηματοδότηση των διασυνδέσεων, αλλά και τη διατήρηση των ισορροπιών σε έναν στρατηγικό διαχειριστή.

Και μην ξεχνάτε ότι το ενεργειακό σύστημα μπαίνει σε φάση έντονων επενδύσεων και αυξημένων απαιτήσεων.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι η Eurobank Equities βλέπει περιθώριο ανόδου περίπου 30% στην ΑΔΜΗΕ Holding, με τιμή στόχο στα 3,66 ευρώ, παρά τη δομική πολυπλοκότητα του ομίλου.

————-

Στρατηγική επιλογή

Η απόφαση της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ να ανοίξει την πόρτα εισόδου στο έργο Χανιά – Ηράκλειο στον αυτοκινητόδρομο ΒΟΑΚ ήταν η επιχειρηματική είδηση της ημέρας.

Όπως θα διαβάσατε στον ΟΤ στο πλέον απαιτητικά τεχνικό τμήμα του έργου συμμετοχή θα έχουν και οι AKTOR και METLEN.

Η κίνηση αυτή της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ χαρακτηρίζεται από παράγοντες της αγοράς και φυσικά και από τον ίδιο τον όμιλο ως στρατηγικού χαρακτήρα.

Αυτό που ζύγισε η διοίκηση της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ υπό τον Γιώργο Περιστέρη έχει να κάνει με το γεγονός ότι ο Όμιλος εξοικονομεί πόρους για τη διεκδίκηση άλλων μεγάλων έργων υποδομής.

Ο ΒΟΑΚ και το συγκεκριμένο κομμάτι που είχε κερδίσει η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ απαιτεί κεφάλαια και άλλους πόρους για την υλοποίηση του. Προτιμήθηκε, λοιπόν, η κατανομή αυτών των πόρων ώστε η κατασκευαστική να έχει την απαραίτητη ευελιξία για την προσθήκη στο χαρτοφυλάκιο της και άλλων παραχωρήσεων και κατασκευαστικών έργων.

——————

Ταρακούνησε και πάλι ο Ευ. Μυτιληναίος

Κομβική θα έλεγα ήταν η ομιλία του Ευάγγελου Μυτιληναίου στο rebranding της Eurometaux, με τον επικεφαλής της Metlen να κάνει μία ακόμη ευθεία προειδοποίηση προς τις Βρυξέλλες ότι η Ευρώπη κινδυνεύει να χάσει τη βιομηχανική της βάση επειδή εξακολουθεί να συγχέει τις καλές προθέσεις με τα πραγματικά αποτελέσματα.

«Οι κανόνες της παγκόσμιας οικονομίας ξαναγράφονται, όχι ευγενικά, αλλά μέσα από σοκ», είπε.

Η ενέργεια και οι εφοδιαστικές αλυσίδες έχουν μετατραπεί σε εργαλεία ισχύος, την ώρα που η Ευρώπη παραμένει εγκλωβισμένη σε διαδικασίες, στόχους και κανονισμούς χωρίς επαρκή χρηματοδοτική στήριξη και χωρίς στρατηγική εκτέλεση.

Στο επίκεντρο και η ενέργεια

Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε στο ζήτημα της ενέργειας, το οποίο χαρακτήρισε ως τον καθοριστικό παράγοντα για το αν η βιομηχανία θα μείνει ή θα φύγει από την Ευρώπη.

Παρά τις διακηρύξεις, όπως είπε, οι τιμές ενέργειας παραμένουν δομικά υψηλότερες από εκείνες των ανταγωνιστών, δημιουργώντας ένα μόνιμο μειονέκτημα για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες.

Την ίδια στιγμή που η Ινδία και οι ΗΠΑ ανακοινώνουν νέες, τεράστιες επενδύσεις σε αλουμίνιο, η Ευρώπη συζητά ακόμη, πληρώνοντας ακριβότερη ενέργεια με μικρότερη ασφάλεια εφοδιασμού.

«Πληρώνουμε περισσότερα και είμαστε λιγότερο βέβαιοι… αυτό δεν είναι βιώσιμο», ήταν το μήνυμα, με σαφή αιχμή προς την Κομισιόν για την καθυστέρηση στη λήψη αποφάσεων.