Τετραήμερη εργασία: Τι άλλαξε στις εργασιακές σχέσεις και το 13ώρο σε έναν εργοδότη

Από τις 16 Φεβρουαρίου το νέο εργασιακό πλαίσιο εφαρμόζεται στην πράξη, εισάγοντας ένα διαφορετικό μοντέλο οργάνωσης της απασχόλησης. Η φιλοσοφία του νόμου στηρίζεται σε δύο άξονες: μεγαλύτερη ευελιξία στη διαχείριση του χρόνου εργασίας και ενίσχυση της ψηφιακής παρακολούθησης μέσω του ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ. Οι ρυθμίσεις επηρεάζουν άμεσα τον τρόπο κατανομής των ωρών, την υπερωριακή απασχόληση και τη λειτουργία των επιχειρήσεων σε περιόδους αυξημένης ζήτησης.

Ο γενικός κανόνας

Κεντρική αλλαγή αποτελεί η δυνατότητα υπέρβασης του οκταώρου έως και τις 13 ώρες ημερησίως σε έναν εργοδότη. Το 8ωρο και το 40ωρο εβδομαδιαίως διατηρούνται ως γενικός κανόνας. Η επέκταση επιτρέπεται κατ’ εξαίρεση και περιλαμβάνει μία ώρα υπερεργασία και έως τρεις ώρες υπερωρίας.

Ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα να αρνηθεί την παροχή της υπερωριακής εργασίας

Για κάθε ώρα νόμιμης υπερωρίας και μέχρι τη συμπλήρωση 150 ωρών ετησίως, ο εργαζόμενος δικαιούται αμοιβή ίση με το καταβαλλόμενο ωρομίσθιο προσαυξημένο κατά 40%. Προϋπόθεση είναι η συναίνεση του εργαζομένου και η τήρηση ελάχιστης ημερήσιας ανάπαυσης 11 ωρών μεταξύ δύο βαρδιών.

Βέβαια, ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα να αρνηθεί την παροχή της υπερωριακής εργασίας, χωρίς αυτός να θεωρείται λόγος καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του.

Η τετραήμερη εργασία

Σημαντική τομή συνιστά και η διευθέτηση του χρόνου εργασίας. Η κατανομή των ωρών μπορεί πλέον να πραγματοποιείται σε εβδομαδιαία, μηνιαία ή ετήσια βάση, κατόπιν συμφωνίας εργαζομένου και εργοδότη. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η τετραήμερη εργασία, η οποία μπορεί να εφαρμόζεται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Υπάρχει βέβαια και η δυνατότητα, οι ώρες να κατανέμονται άνισα μέσα στο έτος, χωρίς να θεωρούνται υπερωρίες, εφόσον διασφαλίζεται ο μέσος εβδομαδιαίος χρόνος απασχόλησης.

Η κατανομή των ωρών μπορεί πλέον να πραγματοποιείται σε εβδομαδιαία, μηνιαία ή ετήσια βάση, κατόπιν συμφωνίας εργαζομένου και εργοδότη

Ετσι, σε επιχειρήσεις στις οποίες εφαρμόζεται συμβατικό ωράριο εργασίας έως 40 ωρών εβδομαδιαίως, επιτρέπεται να συμφωνείται ότι για μια χρονική περίοδο (αυξημένης απασχόλησης) ο εργαζόμενος θα απασχολείται δύο ώρες την ημέρα επιπλέον των οκτώ ωρών, υπό την προϋπόθεση ότι οι επιπλέον ώρες αφαιρούνται από τις ώρες εργασίας μιας άλλης χρονικής περιόδου (περίοδος μειωμένης απασχόληση).

Βέβαια υπάρχει και δυνατότητα αντί της μείωσης των ωρών εργασίας να υπάρξει διαφορετική συμφωνία μεταξύ εργαζόμενου και εργοδότη και έτσι επιτρέπεται να χορηγείται στον εργαζόμενο ανάλογη ημερήσια ανάπαυση (ρεπό) ή ανάλογη προσαύξηση της ετήσιας άδειας με αποδοχές ή συνδυασμός μειωμένων ωρών, ημερών αναπαύσεως και ημερών αδείας.

Η εργασία έκτης ημέρας

Ρυθμίσεις προβλέπονται και για την εργασία έκτης ημέρας. Επιχειρήσεις συνεχούς λειτουργίας με εναλλασσόμενες βάρδιες μπορούν να ενεργοποιούν έκτακτη απασχόληση έκτης ημέρας έως οκτώ ώρες, χωρίς δυνατότητα υπερωρίας την ίδια ημέρα. Η απασχόληση  πρέπει να δηλώνεται υποχρεωτικά πριν από την έναρξη της βάρδιας στο ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ.

Αντίστοιχα, επιχειρήσεις που δεν λειτουργούν συνεχώς αλλά μπορούν να δραστηριοποιούνται από Δευτέρα έως Σάββατο, έχουν τη δυνατότητα να ενεργοποιούν την έκτη ημέρα σε περιπτώσεις απρόβλεπτου αυξημένου φόρτου εργασίας. Η συνθήκη αυτή υπόκειται σε έλεγχο από την Επιθεώρηση Εργασίας, ενώ και σε αυτή την περίπτωση η απασχόληση δεν μπορεί να ξεπερνά τις οκτώ ώρες.

Το νέο σύστημα ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ

Επιπλέον, εργαζόμενοι με παράλληλη απασχόληση υποχρεούνται να δηλώνουν το συνολικό ωράριό τους, ώστε να διασφαλίζεται ότι δεν υπερβαίνονται τα νόμιμα όρια εβδομαδιαίας εργασίας. Η ψηφιακή κάρτα εργασίας, που επεκτείνεται στο σύνολο του ιδιωτικού τομέα, καταγράφει σε πραγματικό χρόνο την έναρξη και λήξη της απασχόλησης.

Η ψηφιακή κάρτα εργασίας, που επεκτείνεται στο σύνολο του ιδιωτικού τομέα, καταγράφει σε πραγματικό χρόνο την έναρξη και λήξη της απασχόλησης

Με το νέο σύστημα ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ, οι προσλήψεις και αποχωρήσεις πραγματοποιούνται ψηφιακά, περιορίζοντας τη γραφειοκρατία και ενισχύοντας τη διαφάνεια. Το εργασιακό πλαίσιο μεταβαίνει σε ένα μοντέλο ευέλικτης κατανομής του χρόνου, με ενισχυμένο ψηφιακό έλεγχο και σαφέστερη καταγραφή των ορίων απασχόλησης.