Σε μια υπόθεση που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια της ίδιας της Nvidia, οι περιπέτειες του διευθύνοντος συμβούλου της, Τζένσεν Χουάνγκ, αναδεικνύουν τους κινδύνους που δημιουργεί η υπερβολική εξάρτηση μιας επιχείρησης —και ευρύτερα της παγκόσμιας οικονομίας— από ένα και μόνο πρόσωπο.
Αφορμή στάθηκαν οι δηλώσεις του Χουάνγκ την Κυριακή ότι είχε υπάρξει άπιστος στη σύζυγό του, μετά από δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία γυναίκα με την οποία φέρεται να διατηρούσε σχέση ενδέχεται να συνδεόταν με τις κινεζικές υπηρεσίες πληροφοριών. Αναλύοντας την κατάσταση ο Τζον Φόλει σημειώνει στους Financial Times ότι, δεδομένης της τεράστιας αξίας της πνευματικής ιδιοκτησίας της Nvidia και της έντασης στις σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας, η υπόθεση εγείρει σοβαρά ερωτήματα, τα οποία θα πρέπει να διερευνηθούν από το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας, με τη συνδρομή εξωτερικών νομικών συμβούλων.
Ανεξάρτητα από τα συμπεράσματα της έρευνας, ο αρθρογράφος θεωρεί ότι η Nvidia θα αντιμετώπιζε σημαντικό πρόβλημα εάν ο Χουάνγκ αποχωρούσε από τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου. Ο ίδιος έχει ήδη υπερβολικά διευρυμένο πεδίο ευθύνης, καθώς εποπτεύει περίπου 60 στελέχη που αναφέρονται απευθείας σε αυτόν, ενώ δεν υπάρχει κάποιος προφανής διάδοχος. Παράλληλα, ο Φόλει θέτει ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα της εταιρικής διακυβέρνησης, καθώς τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου έχουν μέση θητεία 18 ετών, υπερδιπλάσια από τον μέσο όρο των εταιρειών του δείκτη S&P 500. Πέντε από τους συμβούλους βρίσκονται μάλιστα στη θέση τους εδώ και περίπου τρεις δεκαετίες.
Ένα σύστημα σε τροχιά γύρω από τον Χουάνγκ
Ο κίνδυνος, σύμφωνα με τον Φόλει, δεν περιορίζεται στους μετόχους της Nvidia. Με χρηματιστηριακή αξία περίπου 4,5 τρισ. δολαρίων, η εταιρεία αντιπροσωπεύει σχεδόν το 7% του S&P 500. Επιπλέον, η επιρροή της έχει επεκταθεί σε μεγάλο μέρος της αλυσίδας της τεχνητής νοημοσύνης. Ο Χουάνγκ έχει επενδύσει σε πελάτες, έχει στηρίξει δανειακές χρηματοδοτήσεις και έχει συμβάλει στη χρηματοδότηση κατασκευαστών κέντρων δεδομένων, οι οποίοι με τη σειρά τους φιλοξενούν εταιρείες ανάπτυξης AI, όπως η OpenAI και η Anthropic. Ο ίδιος έχει επίσης λειτουργήσει ως παράγοντας ενίσχυσης της εμπιστοσύνης των επενδυτών σε περιόδους αναταράξεων, ακόμη και κατά την πρόσφατη υποχώρηση των μετοχών λογισμικού που έγινε γνωστή ως «SaaSpocalypse».
Ο αρθρογράφος υπογραμμίζει ότι υπάρχουν ήδη παραδείγματα εταιρειών που περιόρισαν την εξάρτησή τους από έναν ισχυρό διευθύνοντα σύμβουλο, αναθέτοντάς του τη θέση του προέδρου και δίνοντας χρόνο στον διάδοχό του να εδραιωθεί. Αναφέρει περιπτώσεις όπως η Morgan Stanley, η Amazon και η Apple, αλλά και τον ιδρυτή της Google DeepMind, Ντέμη Χασάμπη, ο οποίος αποχώρησε από τη θέση του CEO για να αναλάβει πρόεδρος, αποκτώντας μεγαλύτερο περιθώριο ενασχόλησης με τη στρατηγική της τεχνητής νοημοσύνης.
Έλλειψη διάδοχης κατάστασης
Κατά τον Φόλει, ακόμη κι αν η Nvidia δεν εξετάζει το ενδεχόμενο αποχώρησης του Χουάνγκ, θα πρέπει να δημιουργήσει έναν σαφή δεύτερο πόλο διοίκησης, όπως μια θέση προέδρου ή διευθύνοντος λειτουργικού συμβούλου, ώστε να υπάρχει πρόσωπο έτοιμο να αναλάβει σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
Θεωρεί επίσης ότι έχει ανοίξει η συζήτηση για το κατά πόσο οι μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες θα πρέπει να υπόκεινται σε αυστηρότερη εποπτεία, αντίστοιχη με εκείνη των τραπεζών. Οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί, όπως η JPMorgan, υποχρεώνονται από τις ρυθμιστικές αρχές να διαθέτουν σχέδια συνέχειας λειτουργίας και διαδοχής. Η Nvidia δεν έχει την ίδια πολυπλοκότητα με μια τράπεζα της Wall Street, αλλά, όπως επισημαίνει ο αρθρογράφος, αποκτά πλέον ανάλογα συστημική σημασία. Δεν αποκλείει, μάλιστα, το ζήτημα να βρεθεί στην ατζέντα του νέου Κογκρέσου το 2027.
Τέλος, ο Φόλει παρατηρεί ότι οι επενδυτές φαίνεται ήδη να προεξοφλούν έναν κόσμο λιγότερο εξαρτημένο από την Nvidia. Τη Δευτέρα, οι μετοχές της ανταγωνίστριας AMD ενισχύθηκαν κατά 12%, ενώ η νεότερη εταιρεία κατασκευής μικροεπεξεργαστών Cerebras σημείωσε άνοδο 5%. Οι πελάτες ενδέχεται να χρειαστούν περισσότερο χρόνο για να διαφοροποιήσουν τις επιλογές τους, ωστόσο η υπόθεση Χουάνγκ λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η συγκέντρωση υπερβολικής εξουσίας και ευθύνης σε ένα μόνο πρόσωπο αποτελεί διαχρονικό επιχειρηματικό κίνδυνο.
