ΗΠΑ: Μεταξύ αποπληθωρισμού και ύφεσης - Οικονομικός Ταχυδρόμος

array(5) { ["ai_cats"]=> array(1) { [0]=> string(20) "Business and Finance" } ["ai_subcats"]=> array(2) { [0]=> string(7) "Economy" [1]=> string(18) "Financial Industry" } ["ai_tone"]=> string(7) "neutral" ["ai_dv_cat1"]=> string(8) "Business" ["ai_dv_cat2"]=> string(15) "Current Events1" }

Οι τελευταίες οικονομικές εξελίξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες δημιουργούν ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον, αλλά και σύνθετο, επενδυτικό περιβάλλον.

Από τη μία πλευρά, τα στοιχεία για τον πληθωρισμό ενισχύουν την άποψη ότι οι πληθωριστικές πιέσεις αποκλιμακώνονται ταχύτερα του αναμενομένου, ενισχύοντας τις πιθανότητες επιστροφής της Federal Reserve σε έναν κύκλο μειώσεων επιτοκίων μέσα στο 2027.

Από την άλλη, αρκετοί πρόδρομοι οικονομικοί δείκτες συνεχίζουν να υποδηλώνουν σταδιακή επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας, αυξάνοντας την πιθανότητα μιας ήπιας ύφεσης πριν αρχίσουν να αποδίδουν οι τεράστιες επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη.

Η πραγματικότητα είναι πιθανότατα πιο σύνθετη από οποιαδήποτε από τις δύο ακραίες προσεγγίσεις.

Αφενός, η σημαντική αποκλιμάκωση του πληθωρισμού αποτελεί αναμφίβολα τη σημαντικότερη θετική εξέλιξη.

Αναλυτικότερα, η πτώση του γενικού δείκτη τιμών καταναλωτή τον Ιούνιο, σε συνδυασμό με τη σταθεροποίηση του δομικού πληθωρισμού, υποδηλώνει ότι η άνοδος των ενεργειακών τιμών λόγω της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή δεν έχει ακόμη διαχυθεί στο σύνολο της οικονομίας.

Εξάλλου, οι μειώσεις στις τιμές σε πολλούς κλάδους, όπως εκείνους των μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, ένδυσης και υπηρεσιών υγείας, αλλά και η σχεδόν μηδενική μεταβολή στο κόστος υπηρεσιών, αποτελούν ενδείξεις ότι οι επιχειρήσεις εξακολουθούν να δυσκολεύονται να μετακυλήσουν πλήρως το αυξημένο κόστος στους καταναλωτές.

Η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία για τη Fed, διότι η νομισματική πολιτική δεν διαμορφώνεται μόνο από το επίπεδο του πληθωρισμού, αλλά κυρίως από τη δυναμική του.

Έτσι, εφόσον οι πληθωριστικές πιέσεις συνεχίσουν να αποκλιμακώνονται, μειώνεται αισθητά η ανάγκη για νέες αυξήσεις επιτοκίων, ενώ αυξάνεται η πιθανότητα σταδιακής χαλάρωσης της πολιτικής όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν.

Αφετέρου, η βελτίωση του πληθωρισμού δεν συνεπάγεται απευθείας ότι η αμερικανική οικονομία εισέρχεται σε μια περίοδο ισχυρής ανάπτυξης.

Τούτο δεν είναι αληθές υπό το πρίσμα της αγοράς εργασίας, που παρουσιάζει σαφή σημάδια κόπωσης: Η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας επιβραδύνεται, οι αναθεωρήσεις προηγούμενων μηνών είναι αρνητικές και η μείωση της ανεργίας οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη συρρίκνωση του εργατικού δυναμικού και όχι στην αύξηση της απασχόλησης.

Παράλληλα, το ποσοστό αποταμίευσης των νοικοκυριών παραμένει σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα, ενώ οι καθυστερήσεις στην εξυπηρέτηση πιστωτικών καρτών και καταναλωτικών δανείων εμφανίζουν σταδιακή αύξηση.

Άλλο είναι το ζήτημα της τεχνητής νοημοσύνης, που αποτελεί αναμφίβολα τον καταλύτη το τελευταίο διάστημα.

Η αγορά έχει ήδη προεξοφλήσει ότι η AI θα αποτελέσει τον βασικό μοχλό αύξησης της εταιρικής κερδοφορίας τα επόμενα χρόνια.

Προς επίρρωσιν, οι μεγαλύτερες εταιρείες τεχνολογίας πραγματοποιούν πρωτοφανείς επενδύσεις σε υποδομές, κέντρα δεδομένων και εξειδικευμένους ημιαγωγούς, γεγονός που εξηγεί γιατί ένα σημαντικό μέρος της αναμενόμενης αύξησης των κερδών του S&P 500 προέρχεται από τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο οικοσύστημα της AI.

Παρ’ όλα αυτά, η διαδικασία αυτή δεν είναι χωρίς κόστος. Οι τεράστιες κεφαλαιουχικές δαπάνες προηγούνται χρονικά των πραγματικών οφελών παραγωγικότητας. Ταυτόχρονα, αρκετές επιχειρήσεις περιορίζουν τις προσλήψεις και αναδιαρθρώνουν το ανθρώπινο δυναμικό τους, αναμένοντας ότι μέρος των εργασιών θα αυτοματοποιηθεί τα επόμενα χρόνια. Με άλλα λόγια, οι οικονομικές επιβαρύνσεις εμφανίζονται σήμερα, ενώ τα παραγωγικά οφέλη πιθανότατα θα φανούν αργότερα.

Αυτό δημιουργεί μια μεταβατική περίοδο κατά την οποία η οικονομική δραστηριότητα μπορεί να αποδυναμωθεί, χωρίς όμως να αμφισβητείται η μακροπρόθεσμη θετική συμβολή της τεχνητής νοημοσύνης.

Άλλωστε, σχεδόν κάθε μεγάλη τεχνολογική επανάσταση συνοδεύτηκε ιστορικά από βραχυπρόθεσμες αναταράξεις στην αγορά εργασίας και στις επιχειρηματικές επενδύσεις, πριν οδηγήσει σε σημαντική αύξηση της παραγωγικότητας.

Για τους επενδυτές, το συμπέρασμα είναι ότι η εικόνα παραμένει ισορροπημένη. Η αποκλιμάκωση του πληθωρισμού μειώνει τον σημαντικότερο μακροοικονομικό κίνδυνο των τελευταίων ετών και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ευνοϊκότερες χρηματοοικονομικές συνθήκες. Οίκοθεν νοείται ότι απαιτείται εγρήγορση σε θέματα όπως η επιβράδυνση της αγοράς εργασίας, η εξασθένηση της καταναλωτικής δυναμικής και η μεταβατική φάση των επενδύσεων στην τεχνητή νοημοσύνη, που δικαιολογούν μεγαλύτερη επιλεκτικότητα στις τοποθετήσεις.

Εφόσον ο πληθωρισμός συνεχίσει να αποκλιμακώνεται χωρίς να συνοδευτεί από βαθιά ύφεση, το βασικό σενάριο παραμένει θετικό για τις μετοχικές αγορές. Αντίθετα, μια πιο έντονη επιδείνωση της αγοράς εργασίας θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημαντική μεταβλητότητα πριν οι επενδυτές αρχίσουν να αποτιμούν τα μακροπρόθεσμα οφέλη της τεχνητής νοημοσύνης.

Το πιθανότερο είναι ότι οι επόμενοι μήνες δεν θα καθοριστούν αποκλειστικά ούτε από τον πληθωρισμό ούτε από την AI, αλλά από την ικανότητα της αμερικανικής οικονομίας να ισορροπήσει ανάμεσα στην αναγκαία αποπληθωριστική προσαρμογή και στη διατήρηση της αναπτυξιακής της δυναμικής.