Eurostat: Πόσα δίνουν οι χώρες της ΕΕ για έρευνα και ανάπτυξη – Η θέση της Ελλάδας

Κονδύλια ύψους 130,2 εκατ. ευρώ υπολογίζεται ότι διέθεσαν οι κυβερνήσεις της ΕΕ το 2025 για έρευνα και ανάπτυξη από τους προϋπολογισμούς τους, ένα ποσό που ισοδυναμεί με το 0,69 % του ΑΕΠ.

Συγκριτικά με το 2024, παρατηρήθηκε αύξηση κατά 2,4 % (127,14 εκατ. ευρώ), ενώ σε σχέση με μία δεκαετία πριν η αύξηση ανήλθε στο 60,5%, αφού μόλις 81,13 εκατ. ευρώ ξοδεύτηκαν το 2015 για έρευνα και ανάπτυξη από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.

Όπως αναφέρει πρόσφατη έρευνα της Eurostat, τα κονδύλια που προβλέφθηκε να δοθούν από τον κρατικό κορβανά για έρευνα και ανάπτυξη σε επίπεδο ΕΕ το 2025 ανήλθαν σε 288,9 ευρώ ανά κάτοικο, σημειώνοντας αύξηση κατά 57,7 % σε σύγκριση με το 2015, όταν το ποσό ανήλθε σε 183,2 ευρώ ανά κάτοικο.

Πού δόθηκαν τα περισσότερα χρήματα ανά κάτοικο – Η θέση της Ελλάδας

Μεταξύ των χωρών της ΕΕ, το Λουξεμβούργο κατέγραψε το υψηλότερο ποσό από τον προϋπολογισμό του για έρευνα και ανάπτυξη ανά άτομο, με 917,2 ευρώ ανά κάτοικο. Ακολουθουθεί η Δανία με 627,1 ευρώ και η Γερμανία με 553,5 ευρώ ανά κάτοικο.

Από την άλλη πλευρά, τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στη Ρουμανία (18,8 ευρώ), την Ουγγαρία (57,4 ευρώ) και τη Μάλτα (73,7 ευρώ). Στην Ελλάδα το αντίστοιχο ποσό έφτασε το 2025 στα 123 ευρώ ανά κάτοικο – αρκετά χαμηλότερα από τα 147 ευρώ ανά κάτοικο το 2022.

Σε σύγκριση με το 2015, η Ρουμανία (-9,6 %) ήταν η μόνη χώρα της ΕΕ που κατέγραψε μείωση των κονδυλίων του προϋπολογισμού της για σε έρευνα και ανάπτυξη ανά κάτοικο, πέφτωντας από τα 20,8 ευρώ το 2015 στα 18,8 ευρώ το 2025.

Όπως δείχνουν τα στοιχεία, άλλες χώρες της ΕΕ κατέγραψαν αυξήσεις που κυμαίνονταν μεταξύ +14,7 % στη Σουηδία (από 363,4 ευρώ ανά κάτοικο το 2015 σε 416,7 ευρώ το 2025) και +495,5 % στη Βουλγαρία (από 15,5 ευρώ σε 92,3 ευρώ).

Πώς έγινε η κατανομή των κονδυλίων στην ΕΕ

Όσον αφορά την κατανομή ανά κοινωνικοοικονομικούς στόχους, το 37,3% των κρατικών πιστώσεων για έρευνα και ανάπτυξη κατευθύνθηκε προς τη γενική προώθηση της γνώσης.

Το ποσό αυτό χρηματοδοτήθηκε κυρίως από μια δημόσια θεσμική επιχορήγηση (συνολική τακτική επιχορήγηση), γνωστή ως γενικά πανεπιστημιακά κονδύλια (GUF), τα οποία χρησιμοποιούνται από τα δημόσια ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης για τη στήριξη των δραστηριοτήτων τους.

Έπειτα, το 18,4% των κρατικών προϋπολογισμών διατέθηκε για τη γενική προώθηση της γνώσης από πηγές εκτός των GUF, το 9,5% στην βιομηχανική παραγωγή και τεχνολογία, το 6,7% στην υγεία και το 5.8% στην άμυνα.