Αν όχι περίεργο, σίγουρα οξύμωρο.
Ο λόγος για την ανεξήγητη… ανθεκτικότητα που δείχνει η ακρίβεια στα τρόφιμα.
Τη στιγμή που ο πληθωρισμός υποχωρεί και μάλιστα με ραγδαίους ρυθμούς. Έφθασε να πέσει ακόμη και κάτω από το όριο του 2% που θέτει η ΕΚΤ.
Μια επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ αρκεί για να πεισθεί και ο πλέον… δύσπιστος.
Λίγα μόνο προϊόντα μπορούν να εκτοξεύσουν τον λογαριασμό και να εξαϋλώσουν 50 ευρώ σε χρόνο dt.
Οι εξηγήσεις που δίνουν παράγοντες της αγοράς δεν φαίνονται ικανές να δικαιολογήσουν την αδυναμία αποκλιμάκωσης των τιμών.
Και αυτό γιατί βασικοί παράγοντες του κόστους, όπως οι πρώτες ύλες και η ενέργεια έχουν μειωθεί αισθητά τους τελευταίους μήνες.
Όπως δεν πείθει και η δικαιολογία πως δεν μπορούν οι επιχειρήσεις και ειδικά η βιομηχανία να περιορίσουν τα περιθώρια κέρδους τους.
Η ανάγκη για ουσιαστικές παρεμβάσεις από τη νέα ηγεσία του υπουργείου Ανάπτυξης είναι επιτακτική. Παρεμβάσεις που να αντιμετωπίζουν το πρόβλημα στη ρίζα του.
Και όχι μέτρα όπως το market pass που αν και εξαιρετικά χρήσιμα απλά ανακουφίζουν.
Επίσης και το καλάθι του νοικοκυριού κατά κοινή ομολογία έχει εξαντλήσει τη δυναμική του.
Ίσως γιατί δεν αγκάλιασε ποτέ τα επώνυμα προϊόντα, και υπό μια έννοια εγκλωβίστηκε στις ανώνυμες ετικέτες.
Κάποιοι επιχειρηματίες πάντως αναγνωρίζουν πως «η σημερινή ανισορροπία μεταξύ τιμών και εισοδημάτων δεν είναι βιώσιμη».
Υπονοώντας πως σε λίγο καιρό… τα προϊόντα θα μένουν στα ράφια. Αφού οι καταναλωτές δεν θα μπορούν να τα αγοράζουν.
Ίσως τελικά ένα αναγκαστικό μποϊκοτάζ να είναι η μόνη λύση.
Από την άλλη πλευρά, μάλλον ήρθε η ώρα να δούμε σοβαρά το θέμα του ΦΠΑ. Στοχευμένα σε συγκεκριμένες κατηγορίες.
Τίποτα άλλωστε δεν πρέπει να αποτελεί «ταμπού» στη μάχη για την καταπολέμηση της ακρίβειας.
