Με σαφείς αναφορές στη στρατηγική σημασία της Ελλάδας και τη διαρκώς ενισχυόμενη συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Αθήνα, Κίμπερλι Αν Γκίλφοϊλ, έστειλε ηχηρό μήνυμα από το βήμα του Delphi Economic Forum XI, υπογραμμίζοντας τόσο το ιστορικό υπόβαθρο όσο και τις σύγχρονες προοπτικές των διμερών σχέσεων.
Γκίλφοϊλ: «Οι δεσμοί μας γίνονται ισχυρότεροι»
«Οι δεσμοί μας γίνονται κάθε μέρα όλο και ισχυρότεροι, χάρη σε ανθρώπους που ενισχύουν τις οικονομίες μας με καινοτομία», υπογράμμισε, εστιάζοντας μεταξύ άλλων σε Έλληνες πλοιοκτήτες, οι οποίοι βοηθούν στην αναζωογόνηση του αμερικανικής ναυτιλίας. Δεν παρέλειψε, παράλληλα, να μνημονεύσει τα ιδανικά που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, τα οποία, όπως είπε, έδωσαν ζωή και στο δικό της έθνος.
«Χωρίς την Ελλάδα δεν θα υπήρχαν οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής», σχολίασε επιδοκιμαστικά.
Η ενέργεια και οι στρατηγικές συμφωνίες
Αναφερόμενη στη μέχρι στιγμής θητεία της ως πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Αθήνα, δήλωσε «κινηθήκαμε γρήγορα και με έναν ξεκάθαρο σκοπό: να οδηγήσουμε τη διμερή συνεργασία σε ιστορικά υψηλά επίπεδα». «Οι εμπορικοί και επενδυτικοί δεσμοί είναι ισχυροί και θα συνεχίσουν να ισχυροποιούνται με τεράστια οφέλη για τα δύο σπουδαία έθνη», επεσήμανε ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί αφενός στις συμφωνίες για τους υδρογονάνθρακες, αφετέρου στο στρατηγικό deal για την αποστολή αμερικανικού LNG στην Ουκρανία μέσω του Κάθετου Διαδρόμου.
«Ένα μέλλον που η Ελλάδα θα είναι ενεργειακός προμηθευτής στην περιοχή, είναι πολύ πιο κοντά απ’ ότι νομίζετε», σχολίασε.
Επιπλέον, η Αμερικανίδα πρέσβειρα υπογράμμισε ότι η διμερής συνεργασία δεν αφορά μόνο την ενέργεια. Υπάρχει, όπως υπενθύμισε, η συμφωνία για τα κρίσιμα μέταλλα, για την αναζήτηση νέων τεχνολογιών, για την Τεχνητή Νοημοσύνη, αλλά και για την ασφάλεια.
«Όταν Αμερικανοί και Έλληνες συνεργάζονται, ενωμένοι με κοινές αξίες και με κοινό σκοπό, δεν υπάρχει όριο στα όσα μπορούν να πετύχουν», τόνισε με νόημα.
Η συζήτηση με τις γεωπολιτικές προεκτάσεις
Μετά την τοποθέτηση της κυρίας Γκίλφοϊλ, ξεκίνησε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση υπό τον συντονισμό της κυρίας Paula Dobriansky, Αντιπροέδρου του Scowcroft Center for Strategy and Security στο Atlantic Council.
Ο κ. James M. Lindsay, ανώτερος εταίρος για την Εξωτερική Πολιτική των ΗΠΑ στο Council on Foreign Relations (CFR), παρατήρησε ότι η φύση της παγκόσμιας αρένας έχει αλλάξει. Όπως ανέφερε, «αν και ο πρόεδρος Τραμπ αναγνώρισε ότι έχουμε περάσει σε μια εποχή γεωπολιτικού ανταγωνισμού, την ίδια στιγμή ουδέποτε αποδέχθηκε τα θεμέλια της τάξης που βασίζεται σε κανόνες. Βέβαια, σ’ αυτό τηρεί μια απολύτως συνεπή στάση, καθώς τα ίδια υποστήριζε και παλαιότερα, πριν εκλεγεί στο ανώτερο αξίωμα της χώρας. Και το επιχείρημά του ήταν σταθερά ότι η Αμερική βγαίνει χαμένη».
Από την πλευρά του, ο κ. Matthew Boyle, Επικεφαλής του Γραφείου της Breitbart News Network στην Ουάσιγκτον, ανέφερε πως όλα όσα πράττει ο Ντόναλντ Τραμπ «μας προετοιμάζουν για τα επόμενα 250 χρόνια». Στο πλαίσιο του περσινού φόρουμ ο Έλληνας Πρωθυπουργός, όπως θυμήθηκε ο Boyle, υπερασπίστηκε τον Τραμπ, λέγοντας ότι «θα καταλήξουμε σε μια συμφωνία win-win». Και τρεις μήνες μετά, συνέχισε, φθάσαμε στη Σκωτία για να υπογράψουμε την εμπορική συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η ευρωπαϊκή κριτική
Από την άλλη πλευρά, ο κ. Yves Leterme, πρώην Πρωθυπουργός του Βελγίου άσκησε κριτική στην αμερικανική εξωτερική πολιτική του τελευταίου έτους. Παρότι δήλωσε μεγάλος θαυμαστής των πεπραγμένων του έθνους τα τελευταία 100 – 150 χρόνια, ειδικά σε ό,τι αφορά τη βοήθεια που έχει προσφερθεί στην Ευρώπη, επεσήμανε ότι σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να βασίζεται πλέον στις ΗΠΑ. Αναφέρθηκε, δε, στις απειλές για την προσάρτηση της Γροιλανδίας, κάνοντας λόγο για «προσβλητικά μηνύματα προς τους Ευρωπαίους».
Τέλος, ο Charles Powell, Διευθυντής του Elcano Royal Institute στην Ισπανία, σημείωσε ότι η ελευθερία του λόγου απειλείται στις ΗΠΑ, γεγονός που τον λυπεί και τον ανησυχεί για το μέλλον. Ακόμη, κατηγόρησε τον Αμερικανό πρόεδρο ότι έχει επανειλημμένως παρέμβει στην εσωτερική πολιτική της Ευρώπης. «Οι φίλοι και σύμμαχοι δεν παρεμβαίνουν ο ένας στην πολιτική του άλλου. Αυτά τα κάνουν οι Κινέζοι και οι Ρώσοι», κατέληξε.
