Με τις τιμές των υγρών καυσίμων να είναι στα ύψη απειλώντας την ελληνική οικονομία και τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς με μεγαλύτερη επιβάρυνση η κυβέρνηση καταφεύγει στη γνωστή συνταγή: Επιδοτήσεις.
Πυροσβεστικές ενισχύσεις είτε στην αντλία είτε απευθείας στους κατόχους ΙΧ οχημάτων (fuel pass) οι οποίες δεν επιλύουν το πρόβλημα των ανατιμήσεων. Όσα και να δαπανήσει το κράτος όση πλάτη και να βάλουν οι πετρελαϊκές η φωτιά της ακρίβειας των καυσίμων θα σιγοκαίει…
Και πράγματι παρά το γεγονός ότι από τον Απρίλιο μέχρι και τώρα έχουν διατεθεί 370 εκατ. ευρώ, εντούτοις τα όποια οφέλη εξανεμίζονται. Οι αυξήσεις συνεχίζουν να πέφτουν στην κατανάλωση και το ψαλίδι περιορίζεται σε μέρος τους.
Παρά τις απανωτές επιδοτήσεις και τα πλαφόν στα κέρδη εντούτοις, η μέση πανελλαδική τιμή του πετρελαίου κίνησης σε σχέση με την έναρξη του πολέμου (28/2) είναι ακριβότερη κατά 0,477 ευρώ ανά λίτρο. Σύμφωνα με τις τιμοληψίες το ντίζελ βρίσκεται στα 2,042 ευρώ ανά λίτρο από 1,565 ευρώ ανά λίτρο. Η αμόλυβδη βενζίνη είναι ακριβότερη κατά 0,282 ευρώ ανά λίτρο. Η τιμή της είναι στα 2,033 ευρώ από 1,751 ευρώ ανά λίτρο.
Φυσικά, κάποιος θα μπορούσε να αντιτείνει, σκεφτείτε να μη δίνονταν ούτε αυτές οι επιδοτήσεις που θα ήταν οι τιμές στα καύσιμα. Πρόκειται για ένα πραγματικό επιχείρημα. Ωστόσο μία οικονομία για να συνεχίσει να αναπτύσσεται και να αποκτήσει ανθεκτικότητα θα πρέπει να προχωρά σε τολμηρές αποφάσεις αλλά και στρατηγικό σχεδιασμό.
Οι επιδοτήσεις μοιάζουν με ασπιρίνη απέναντι στο υψηλό ενεργειακό κόστος που επωμίζονται οι ελληνικές επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά. Η κυβέρνηση επιμένει να διατηρεί τους φόρους στα καύσιμα στο υψηλότερο επιτρεπόμενο όριο. Δεν προχωρά στη μείωση τους επικαλούμενη το μεγαλύτερο όφελος που θα έχουν εκείνοι με υψηλά εισοδήματα. Ωστόσο παραβλέπει τα οφέλη στο σύνολο της οικονομίας.
Ταυτόχρονα, οι όποιες αποφάσεις ελήφθησαν για την ενίσχυση των νοικοκυριών προκειμένου να πετύχουν ενεργειακή αναβάθμιση των κατοικιών τους δεν περπάτησαν… όσο θα έπρεπε. Με αποτέλεσμα οι οικιακοί καταναλωτές να μην μπορούν να ξεφουσκώσουν τους ενεργειακούς λογαριασμούς τους. Τα μέτρα επίσης για τη μείωση του ενεργειακού κόστους της βιομηχανία που λαμβάνονται χαρακτηρίζονται από ατολμία.
Η σημερινή κυβέρνηση επικαλέστηκε τις μεταρρυθμίσεις και τη μείωση της φορολογίας. Ωστόσο, επιλέγει τα pass και τις επιδοτήσεις. Και αυτή η επιλογή της μόνο χαρακτηριστικά στρατηγικής δεν έχει. Αντίθετα πρόκειται καθαρά για επικοινωνιακά μέτρα λειτουργώντας ως σούπερ μάρκετ με προσφορές προς τους πελάτες…
