Ενώ βλέπουν ότι επί δεκαετίες οι προβλέψεις ιδιαίτερα για το ελληνικό χρέος δεν είναι μόνο επισφαλείς, αλλά έχουν γίνει και παγκόσμιο ανέκδοτο, συνεχίζουν να λένε τα ίδια και μάλιστα σε μια περίοδο αυξημένης αβεβαιότητας και για μιαν ελληνική οικονομία, η οποία ουδέποτε λειτούργησε ορθολογικά, δηλαδή με πραγματικές μεταρρυθμίσεις, όπως επιτάσσουν οι οικονομικοί νόμοι.
Ήδη, το θέμα αυτό το «τερμάτισαν» τόσο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσο και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) που εμφανίζονται «βασιλικότεροι του βασιλέως», δηλαδή ξεπερνούν τόσο σε ποσοστό όσο και σε προβολές στο … μέλλον τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη.
Αυτή η διεθνής σχεδόν αρμονική συγχορδία ίδιες περίπου είναι και προβλέψεις των οίκων αξιολόγησης), η οποία συνεχίζεται, όπως προανέφερα, σε μια περίοδο γεωπολιτικής διαταραχής και απειλής για νέα ενεργειακή κρίση, στηρίζεται και στις προβλέψεις του κρατικού προϋπολογισμού, ο οποίος ψηφίστηκε στη Βουλή πριν από την κρίση (τον περασμένο Δεκέμβριο) ότι «το 2026 το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης ως ποσοστό του ΑΕΠ αναμένεται να παρουσιάσει για έκτο συνεχόμενο έτος τη μεγαλύτερη αποκλιμάκωση στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να διαμορφωθεί σε επίπεδα κάτω του 140%, με την πρόβλεψη να διαμορφώνεται σε 138,2%, ενώ η πτώση κάτω από 100% του ΑΕΠ τοποθετείται στο … 2033 με 2034».
Έτσι, σύμφωνα με το βασικό σενάριο της Ανάλυσης Βιωσιμότητας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το ελληνικό δημόσιο χρέος αναμένεται να μειωθεί, αλλά να παραμείνει υψηλό μεσοπρόθεσμα, φτάνοντας περίπου το 124 % του ΑΕΠ το 2036! Επίσης, το ΔΝΤ με την τελευταία έκθεσή του προβλέπει ότι το ελληνικό χρέος θα … συνεχίσει να μειώνεται στο 136,9% το 2026, στο 130,3% του ΑΕΠ το 2027, στο 125,2% του ΑΕΠ το 2028, στο 120,4% του ΑΕΠ το 2029, στο 115,5% του ΑΕΠ το 2030 και στο 110,9% του ΑΕΠ στο τέλος του 2031.
Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Πιερρακάκης, σε συνέντευξή στην τηλεόραση του Bloomberg και τη δημοσιογράφο Λίζυ Μπέρντεν στις 14 Νοεμβρίου του 2025 εξέφρασε την εκτίμησή του ότι το ελληνικό χρέος υποχωρήσει σε επίπεδα κάτω του 120% πριν το 2030!
Τα παράδοξα με τις προβλέψεις για το χρέος
Ένα ακόμα παράδοξο είναι ότι όλοι επικαλούνται ως «βάση της ταχείας αποκλιμάκωσης του χρέους» τα «υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα», τα οποία διαχρονικά, όπως έχει καταδείξει ο «Οικονομικός Ταχυδρόμος» με στοιχεία, είναι ολίγον «παραμύθι» κι όσον αφορά το ύψος (από τις εκθέσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου προκύπτει ότι δεν εγγράφονται στους απολογισμούς όλες οι δαπάνες, ενώ τα φορολογικά έσοδα υπερακοντίζουν σε μεταβολές το ονομαστικό ΑΕΠ και τα κρατικά «φέσια» αυξάνονται και πληθύνονται!), αλλά και ως προς την ανάλογη επίπτωσή τους στη διαμόρφωσή του, η οποία εξαρτάται κυρίως από το ρυθμό μεταβολής του ΑΕΠ και των επιτοκίων, που είναι ευμετάβολοι και ευάλωτοι στην παραμικρή κρίση!
Επειδή τέτοια έχουν πει και πολλοί άλλοι κατά την τελευταία μοιραία εικοσαετία, τα συγκέντρωσα όλα όσα έχω στο αρχείο μου στον παρατιθέμενο πίνακα υπενθυμίζοντας ελαφρώς παραλλαγμένο τον τελευταίο χρησμό του Μαντείου των Δελφών, ο οποίος, όπως καταγράφεται ιστορικά, δόθηκε το 362 μ.Χ. στον αυτοκράτορα Ιουλιανό (τον Παραβάτη), προαναγγέλλοντας από την Πυθία το τέλος του Μαντείου: «Εἴπατε τῷ βασιλῆϊ Μητσοτάκη, Πιερρακάκη, Στουρνάρα, Διεθνεί Νομισματιώ Ταμείω, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Οργανισμώ Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, Οίκοις Αξιολογήσεως, χαμαὶ πέσε δαίδαλος αὐλά. Οὐκέτι Φοῖβος ἔχει καλύβαν, οὐ μάντιδα δάφνην, οὐ παγὰν λαλέουσαν, ἀπέσβετο καὶ λάλον ὕδωρ». Ο χρησμός σήμαινε «Πείτε στον βασιλιά, ότι έπεσε στο χώμα το περίτεχνο παλάτι. Ο Φοίβος (Απόλλωνας) δεν έχει πια καλύβα, ούτε μαντική δάφνη, ούτε λαλούν νερό· έσβησε και το νερό που μιλούσε».

Κι όμως στην ελληνική πραγματικότητα, το «λάλον ύδωρ» διαδέχθηκαν τα ομηρικά «έπεα πτερόεντα», τα οποία υποτιμούν συνεχώς την ανθρώπινη νοημοσύνη, τη νοημοσύνη των Ελλήνων πολιτών και τον ελληνικό Τύπο με δηλώσεις, ανακοινώσεις και ωραιοποιήσεις της ιλαροτραγικής ελληνικής πραγματικότητας της «διαχρονικής παθογένειας, των «διαχρονικών ρουσφετακίων» και της «διαχρονικής τοξικότητας που προκαλούν οι … άλλοι».
Ρίξτε μια ματιά στον παρατιθέμενο πίνακα με τα «ανέκδοτα» για το χρέος. Για το 2009 προβλεπόταν ότι θα συρρικνωνόταν στο … 60% του ΑΕΠ και, τελικά, έφτασε στο 129,3% του ΑΕΠ. Τέτοια ακόμα ποιο σπαρταριστά «ανέκδοτα» ελέχθησαν και για το … 2010 και το 2020, που από 82,9% του ΑΕΠ και 120% του ΑΕΠ αντίστοιχα εξακοντίστηκε στο 146,9% του ΑΕΠ και … 209,4% του ΑΕΠ αντίστοιχα…
Παράδοξες και οι προβλέψεις για το ΑΕΠ το 2026
Τα ίδια παράδοξα παρατηρούνται και στις διαφορετικές προβλέψεις για το ΑΕΠ του 2026 του υπουργείου Οικονομικών, της Τράπεζας της Ελλάδος, του ΙΟΒΕ, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του ΔΝΤ και του ΟΟΣΑ με σημαντική αναντιστοιχία με τις αντίστοιχες για τις συνιστώσες, δηλαδή για τους παράγοντες που το διαμορφώνουν, δηλαδή την κατανάλωση, τις επενδύσεις, τις εξαγωγές και τις εισαγωγές. Συγκεκριμένα:
-Οι προβλέψεις για το ΑΕΠ κυμαίνονται μεταξύ 1,9% και 2,54
-Με ίδιες προβλέψεις για κατανάλωση 1,9%, οι αντίστοιχες προβλέψεις από τους ίδιους οργανισμούς για το ΑΕΠ κυμαίνονται μεταξύ 1,9% – 2,2%
-Με ίδιες πάλι προβλέψεις για κατανάλωση 1,7%, οι αντίστοιχες προβλέψεις για το ΑΕΠ κυμαίνονται μεταξύ 2,4% – 1,8%
-Με ίδιες προβλέψεις για επενδύσεις 10,2%, οι αντίστοιχες προβλέψεις για το ΑΕΠ κυμαίνονται μεταξύ 2,4% – 1,8%
-Με ίδιες προβλέψεις για επενδύσεις 8,8%, οι αντίστοιχες προβλέψεις για ΑΕΠ κυμαίνονται μεταξύ 1,9% – 2,2%
-Με ίδιες προβλέψεις για εξαγωγές 2,4%, οι αντίστοιχες προβλέψεις για το ΑΕΠ είναι μεταξύ 2% – 1,8%.






































