Δημοσιονομικό Συμβούλιο: Ανάπτυξη 1,9% φέτος και 2% το 2027

Ανάπτυξη 1,9% για το 2026 και 2% για το 2027 προβλέπει o προϋπολογισμός 2027, σύμφωνα με το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο, ενώ ο πληθωρισμός αναμένεται να διαμορφωθεί στο 3,6% φέτος και να υποχωρήσει στο 2,4% την επόμενη χρονιά. Ωστόσο, η άνοδος των τιμών της ενέργειας δημιουργεί κίνδυνο επιμονής των πληθωριστικών πιέσεων, δυσκολεύοντας την επιστροφή σε χαμηλότερους ρυθμούς ανατιμήσεων.

Στη γνώμη του επί του Προσχεδίου του Κρατικού Προϋπολογισμού 2027, το Συμβούλιο υιοθετεί τις μακροοικονομικές προβλέψεις του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, κρίνοντας ότι εμπίπτουν σε εύρος αποδεκτών τιμών. Οι δικές του εκτιμήσεις για την ανάπτυξη, πάντως, είναι χαμηλότερες: έναντι πρόβλεψης του υπουργείου για αύξηση του ΑΕΠ κατά 2% το 2026 και 2,3% το 2027, το ΕΔΣ τοποθετεί τους αντίστοιχους ρυθμούς στο 1,9% και στο 2%.

Η αποδοχή του βασικού σεναρίου συνοδεύεται από επισημάνσεις για τις επενδύσεις, την ενεργειακή ακρίβεια και το κόστος δανεισμού, παράγοντες που θα επηρεάσουν την πορεία της οικονομίας την επόμενη χρονιά.

Ανάπτυξη και πληθωρισμός

Για το 2026, το ΕΔΣ προβλέπει αύξηση του ΑΕΠ κατά 1,9%, σε ευθυγράμμιση με την πρόβλεψη του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών (2,0%). Για το 2027, η πρόβλεψη του ΠΚΠ (2,3%) βρίσκεται εντός του εύρους εκτιμήσεων του ΕΔΣ (2,0%). Η πρόβλεψη για αύξηση των επενδύσεων κατά 7,9% το 2027, είναι υψηλότερη από τις εκτιμήσεις των διεθνών οργανισμών, και η μετάβαση στα νέα εθνικά και ευρωπαϊκά εργαλεία χρηματοδότησης είναι κρίσιμη, ιδίως μετά την ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης και την πρόσφατη αύξηση των επιτοκίων της ΕΚΤ. Ο πληθωρισμός προβλέπεται στο 3,6% το 2026 και στο 2,4% το 2027. Η άνοδος των τιμών ενέργειας, ενέχει κίνδυνο επιμονής των πληθωριστικών πιέσεων.

Δημοσιονομικά μεγέθη και χρέος

Το πρωτογενές πλεόνασμα εκτιμάται σε 3,6% του ΑΕΠ το 2026, αναθεωρημένο προς τα πάνω, και σε 3,3% του ΑΕΠ το 2027. Το ισοζύγιο της Γενικής Κυβέρνησης παραμένει πλεονασματικό και στα δύο έτη. Τα στοιχεία εκτέλεσης του επταμήνου, με πρωτογενές πλεόνασμα 8,9 δισ. ευρώ, ενισχύουν την εκτίμηση ότι ο στόχος του 2026 είναι εφικτός. Ο λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ αναμένεται να υποχωρήσει από 146,1% το 2025 σε 136,8% το 2026 και σε 128,8% το 2027. Παραμένει όμως ο υψηλότερος στην ΕΕ, γεγονός που απαιτεί διαρκή δημοσιονομική επαγρύπνηση.

Εντός πλαισίου οικονομικής διακυβέρνησης της ΕΕ

Μετά από αύξηση των καθαρών δαπανών χαμηλότερη από το όριο το 2025, η αύξηση των καθαρών πρωτογενών δαπανών εκτιμάται σε 8,0% το 2026, έναντι συνιστώμενου ορίου 3,6%, και σε 3,6% το 2027, έναντι ορίου 3,1%. Σε σωρευτικούς όρους, την περίοδο 2024-2027 φθάνει το 14,9%, έναντι ορίου 13,7%. Έτσι, το υπόλοιπο του λογαριασμού ελέγχου διαμορφώνεται σε 0,3% του ΑΕΠ το 2026 και σε 0,5% το 2027. Ωστόσο, όταν συνυπολογιστεί η ευελιξία της εθνικής ρήτρας διαφυγής για την άμυνα και την ενεργειακή ασφάλεια, το υπόλοιπο του ενισχυμένου λογαριασμού ελέγχου περιορίζεται σχεδόν στο μηδέν. Η ευελιξία αυτή καλύπτει την αύξηση των αμυντικών δαπανών, κατά περίπου 0,4% του ΑΕΠ το 2026 και 0,3% το 2027, και τα μέτρα για την ενέργεια, κόστους 0,2% του ΑΕΠ το 2027. Ο εθνικός δημοσιονομικός κανόνας τηρείται πλήρως.

Αβεβαιότητα-Κίνδυνοι

Η δημοσιονομική αξιοπιστία, η αποκλιμάκωση του χρέους και η βελτίωση της πιστοληπτικής αξιολόγησης αποτελούν κρίσιμο πλεονέκτημα για την ανάπτυξη της οικονομίας και τη στήριξη των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων σε περιβάλλον ανόδου των επιτοκίων. Στην αρνητική πλευρά, η παγκόσμια οικονομία παραμένει σε περίοδο έντονης αβεβαιότητας. Οι γεωπολιτικές εντάσεις, από την Ουκρανία έως τη Μέση Ανατολή, όπου η πρόσφατη κλιμάκωση οδήγησε σε νέα άνοδο των τιμών ενέργειας τον Σεπτέμβριο 2026, και η άνοδος των επιτοκίων δανεισμού διεθνώς, δημιουργούν σημαντικές προκλήσεις για την οικονομική δραστηριότητα, την ακρίβεια, τα δημόσια οικονομικά και την εθνική ασφάλεια. Μια συντονισμένη ευρωπαϊκή απάντηση στο ενεργειακό ζήτημα είναι κρίσιμη, καθώς οι αποσπασματικές εθνικές παρεμβάσεις ενέχουν υψηλότερο δημοσιονομικό κόστος και κινδύνους στρέβλωσης της ενιαίας αγοράς. Τέλος, τυχόν επιβράδυνση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, ιδίως ενόψει της προεκλογικής περιόδου, θα μπορούσε να περιορίσει τα οφέλη για την παραγωγικότητα και να πλήξει την αξιοπιστία της οικονομικής πολιτικής.