Lukoil: Σε τροχιά πώλησης τα διεθνή assets

Η διεθνής δραστηριότητα της Lukoil θυμίζει σήμερα ένα σύνθετο παζλ που πρέπει να λυθεί μέσα σε ασφυκτικά χρονικά και πολιτικά περιθώρια. Η απόφαση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών να παρατείνει έως τις 28 Φεβρουαρίου το χρονικό περιθώριο διαπραγματεύσεων για την πώληση του μεγαλύτερου μέρους των διεθνών assets της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας επανέφερε στο προσκήνιο ένα deal-μαμούθ, συνολικής εκτιμώμενης αξίας περίπου 22 δισ. δολαρίων, αναφέρει το Reuters.

Πρόκειται για πετρελαϊκά κοιτάσματα, διυλιστήρια, συμμετοχές σε αγωγούς και εκτεταμένα δίκτυα πρατηρίων, που απλώνονται από τη Μέση Ανατολή έως την Ευρώπη και την Αφρική.

Κάθε επιμέρους συμφωνία, ωστόσο, απαιτεί ξεχωριστή έγκριση από τις αμερικανικές αρχές, γεγονός που μετατρέπει την οικονομική διαδικασία σε άσκηση γεωπολιτικής ισορροπίας.

Οι «μνηστήρες» των περιουσιακών στοιχείων της Luκoil

Το ενδιαφέρον της αγοράς είναι έντονο και πολυσχιδές. Στο τραπέζι βρίσκονται μεγάλα private equity funds, όπως η Carlyle, αλλά και σχήματα που συνδυάζουν ενεργειακούς κολοσσούς με επενδυτικά κεφάλαια, μεταξύ των οποίων συνεργασία της Chevron με την Quantum Capital Group.

Παράλληλα, ενεργό ρόλο διεκδικεί και το International Holding Company από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Ενδιαφέρον έχουν εκφράσει ακόμη η Exxon Mobil, η ουγγρική MOL και η σαουδαραβική Midad Energy, γεγονός που δείχνει ότι η «πίτα» της Lukoil προσελκύει παίκτες από διαφορετικά γεωγραφικά και στρατηγικά στρατόπεδα.

Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ έχουν ήδη μπλοκάρει δύο υποψήφιους αγοραστές, την Gunvor και την Xtellus Partners, υπενθυμίζοντας ότι οι πολιτικές παράμετροι είναι εξίσου κρίσιμες με τις οικονομικές.

Κοιτάσματα και παραγωγή: η καρδιά του χαρτοφυλακίου

Μέση Ανατολή

Το μεγαλύτερο «κόσμημα» της Lukoil στο εξωτερικό είναι το 75% του κοιτάσματος West Qurna 2 στο Ιράκ, ένα από τα μεγαλύτερα παγκοσμίως. Παρά τις καθυστερήσεις πληρωμών από την ιρακινή πλευρά και την κήρυξη ανωτέρας βίας, η παραγωγή παραμένει σταθερή, κοντά στις 470.000 βαρέλια ημερησίως. Ωστόσο, η Βαγδάτη έχει ήδη εγκρίνει σχέδιο προσωρινής κρατικοποίησης της λειτουργίας, με τη Basra Oil Company να αναλαμβάνει για ένα έτος.

Στην περιοχή, η Lukoil διαθέτει επίσης πλειοψηφικές συμμετοχές σε άλλα ιρακινά projects, παρουσία στην Αίγυπτο και μειοψηφικό ποσοστό στο μεγάλο κοίτασμα φυσικού αερίου Ghasha στα ΗΑΕ, υπό τη διαχείριση της ADNOC.

Κεντρική Ασία

Στο Καζακστάν, η εταιρεία συμμετέχει σε κομβικά projects όπως τα Karachaganak και Tengiz, ενώ κατέχει και μερίδιο στον αγωγό CPC που μεταφέρει πετρέλαιο στη Μαύρη Θάλασσα. Για τα συγκεκριμένα assets, οι αμερικανικές αρχές έχουν επιτρέψει συναλλαγές, δίνοντας στη Lukoil μεγαλύτερη ευελιξία.

Αφρική και Λατινική Αμερική: στρατηγικές εφεδρείες

Η παρουσία της Lukoil εκτείνεται και στη Δυτική Αφρική, με συμμετοχές σε υπεράκτια projects στη Γκάνα, το Κονγκό και τη Νιγηρία. Στη Λατινική Αμερική, συνεργάζεται με την Eni σε υπεράκτια οικόπεδα στο Μεξικό, ενώ διατηρεί τον έλεγχο του block Amatitlan.

Διυλιστήρια και πρατήρια: το ευρωπαϊκό στοίχημα

Στην Ευρώπη, το διυλιστήριο Neftohim Burgas στη Βουλγαρία –το μεγαλύτερο στα Βαλκάνια– βρίσκεται στο επίκεντρο πολιτικών εξελίξεων, καθώς η κυβέρνηση έχει αλλάξει το νομικό πλαίσιο για πιθανή κατάσχεση και πώληση. Αντίστοιχα, στη Ρουμανία, το διυλιστήριο Petrotel και τα περίπου 300 πρατήρια αποτελούν στόχο επενδυτικού ενδιαφέροντος, ενώ στο φόντο υπάρχουν και δικαιώματα έρευνας στη Μαύρη Θάλασσα που παραμένουν «παγωμένα».

Το τέλος μιας εποχής στο trading

Οι κυρώσεις δεν αφήνουν ανεπηρέαστο ούτε το trading. Η ελβετική Litasco, άλλοτε υπεύθυνη για περίπου το 4% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου, αποδομείται σταδιακά, με μαζικές αποχωρήσεις προσωπικού σε Γενεύη, Χιούστον και Ντουμπάι.

Η επόμενη μέρα για τη Lukoil δεν θα κριθεί μόνο από το τίμημα των πωλήσεων, αλλά από το κατά πόσο θα καταφέρει να διαχειριστεί ένα εξαιρετικά περίπλοκο γεωπολιτικό περιβάλλον, όπου η ενέργεια και η πολιτική είναι άρρηκτα δεμένες.