Δύο ημέρες χρειάστηκε να διώξει αρκετούς και μία ημέρα να τους επαναφέρει…
Αυτό ήταν το σχόλιο έμπειρης χρηματιστηριακής πηγής στη στήλη, σχολιάζοντας προφανώς τη δύναμη που έβγαλε το ελληνικό χρηματιστήριο μετά το διήμερο sell off.
Τριήμερο ήταν βέβαια, αλλά η πτώση της περασμένης Παρασκευής δεν λογίζεται στις γεωπολιτικές αναταράξεις.
Εκτός και αν μερικοί από την άλλη όχθη του Ατλαντικού έβλεπαν κάτι και έσπευσαν να πάρουν εγκαίρως κέρδη.
Σε κάθε περίπτωση όμως, μετά από διαδοχικές συνεδριάσεις έντονης πίεσης, όπου οι διψήφιες απώλειες σε δεικτοβαρείς τίτλους είχαν επιβαρύνει αισθητά το κλίμα, η αγορά βρήκε αφορμή και καύσιμα σχεδόν του μισού δισ. (471 εκατ. ο τζίρος) για να κινηθεί ανοδικά.

Ελάχιστες εξαιρέσεις
Η άνοδος μάλιστα στο ΧΑ δεν ήταν επιλεκτική. Η συντριπτική πλειοψηφία των μετοχών, ανεξαρτήτως κεφαλαιοποίησης, έκλεισε με θετικό πρόσημο, διαμορφώνοντας συνθήκες τεχνικής αποφόρτισης.
Βελτίωσε επίσης και το κλίμα στην αγορά, ενώ έδωσε και ανάσες στα margin, ώστε να μην κλείσουν άρον άρον θέση.
Δίχως όμως να διαγράφεται και η συνολική εικόνα αυξημένης επιφυλακτικότητας.
————-
Ο φόβος της «παγίδας»
Σας ανέφερα την επιφυλακτικότητα διότι όπως διαπίστωσε η στήλη, κανείς δεν βιάζεται να μιλήσει ακόμη για αλλαγή τάσης, ή ότι έκλεισε το κεφάλαιο της γεωπολιτικής μεταβλητότητας.
Σε ένα τόσο ρευστό διεθνές περιβάλλον, η έντονη μεταβλητότητα θεωρείται σχεδόν δεδομένη.
Χρειάζεται διάρκεια στο rebound ώστε να μην εξαντληθεί το ανοδικό κανάλι γρήγορα αν το εξωτερικό κλίμα επιδεινωθεί.
Η βαθιά ανάσα δηλαδή που πήρε το ταμπλό να μετατραπεί σε σταθερό βηματισμό και να μην αποτελέσει μια σύντομη παρένθεση. Αυτό θα φανεί στις επόμενες συνεδριάσεις.
Το σήμα Τραμπ
Πάντως, αν και καθυστερημένη η παρέμβασή του, οι δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ ότι «αν χρειαστεί, το αμερικανικό Ναυτικό θα αρχίσει να συνοδεύει τα πετρελαιοφόρα στα Στενά του Ορμούζ» ώστε να αποκατασταθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων ενέργειας, ενδεχομένως να είναι ένα πρώτο βήμα για την ομαλοποίηση.
Αν έκανε αυτή τη δήλωση από την πρώτη στιγμή ίσως να μην είχε συμβεί τίποτα.
Διότι δεν είναι μόνο ο στρατιωτικός κίνδυνος, αλλά και όλες οι «παρενέργειες» του κλεισίματος των Στενών.

Γι’ αυτό και οι περισσότεροι ξένοι αναλυτές αφήνουν να εννοηθεί ότι σύντομα ενδεχομένως να έρθουμε αντιμέτωποι με πιθανές πληθωριστικές συνέπειες.
Και εκεί το βλέμμα στρέφεται αναπόφευκτα προς τη Federal Reserve και τις επόμενες κινήσεις της, αλλά και στις υπόλοιπες κεντρικές τράπεζες.
Οποιαδήποτε ένδειξη καθυστέρησης στη χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής μπορεί να αλλάξει εκ νέου τις ισορροπίες.
————
Ο «εφιάλτης» του πλαφόν
Επί ελληνικού εδάφους πάλι, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή και οι επιπτώσεις στο ενεργειακό κόστος έχει ανησυχήσει πολύ την ελληνική κυβέρνηση.
Μαθαίνω ότι πέρα από τα μέτρα για τη χορήγηση fuelpass και επιδότηση των λογαριασμών ρεύματος, αν οι τιμές ξεφύγουν, στο τραπέζι είναι κι ένα ακόμη μέτρο…
Το γνωστό πλαφόν στα περιθώρια κέρδους των πρατηρίων υγρών καυσίμων.

Βέβαια, όπως πληροφορούμαι επίσης, οι μεγάλοι του κλάδου διύλισης και εμπορίας φέρεται να έχουν επικοινωνήσει στην κυβέρνηση την ανάγκη μία στοιχειώδους συνεννόησης αν ληφθεί απόφαση για την εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου ξανά στην αγορά…
———-
Συναγερμός στο αλουμίνιο
Συναγερμός έχει σημάνει όμως και στα βιομηχανικά μέταλλα, από την ένταση στη Μέση Ανατολή.
Η Aluminium Bahrain, που διαχειρίζεται ένα από τα μεγαλύτερα χυτήρια αλουμινίου στον κόσμο, προειδοποίησε τους πελάτες της ότι ανέστειλε τις αποστολές.
Μάλιστα, η εξέλιξη ήρθε μόλις μία ημέρα μετά το κλείσιμο χυτηρίου στο Κατάρ, εντείνοντας τις ανησυχίες για τη διαθεσιμότητα μετάλλου σε μια αγορά που ήδη ισορροπούσε οριακά.

Η αντίδραση στο ταμπλό ήταν άμεση… τα συμβόλαια αλουμινίου στο London Metal Exchange εκτινάχθηκαν έως και 5,1%, αγγίζοντας τα 3.418 δολάρια ανά τόνο, το υψηλότερο επίπεδο από τον Απρίλιο του 2022.
Το σενάριο των 3.600… ή και των 4.000 δολαρίων
Η Goldman Sachs είχε ήδη προειδοποιήσει από τη Δευτέρα ότι οι τιμές θα μπορούσαν να φτάσουν τα 3.600 δολάρια ανά τόνο εάν η παραγωγή στην περιοχή χαθεί για έναν μήνα.
Στα dealing desks, ωστόσο, το σενάριο που συζητείται πλέον είναι ακόμη πιο επιθετικό.

Εάν η σύγκρουση παραταθεί και οι χαμένοι τόνοι από τη Μέση Ανατολή, υπολογίζονται κοντά στα 7 εκατομμύρια ετησίως, δεν αναπληρωθούν έγκαιρα, δεν αποκλείεται να τεσταριστεί και η ζώνη των 4.000 δολαρίων.
Metlen και Rio Tinto στο επίκεντρο
Σε αυτό το σκηνικό, οι παραγωγοί εκτός της ζώνης κινδύνου αποκτούν στρατηγικό πλεονέκτημα.
Η Metlen Energy & Metals και η Rio Tinto είναι ανάμεσα στους ομίλους που αναμφισβήτητα θα επωφεληθούν από ένα περιβάλλον υψηλότερων τιμών και αυξημένων περιθωρίων.

Δεν είναι τυχαίο ότι μετά το κλείσιμο του Χρηματιστηρίου Αθηνών, στο Λονδίνο η μετοχή της έκλεισε με άνοδο 7,5%, αποτυπώνοντας την ταχεία αναπροσαρμογή των προσδοκιών.
——————-
Τα πρώτα «ραντάρ» από τα Εμιράτα κοιτούν Ελλάδα
Η ένταση στη Μέση Ανατολή δεν επηρεάζει μόνο τις αγορές ενέργειας και μετάλλων.
Σύμφωνα με πηγές της στήλης, τις τελευταίες ημέρες έχουν υπάρξει διακριτικές επαφές μεταξύ μεσιτών από τα Εμιράτα και επαγγελματιών της ελληνικής κτηματαγοράς, με αντικείμενο τη διερεύνηση πιθανών τοποθετήσεων σε ακίνητα στην Ελλάδα.
Οι συνομιλίες βρίσκονται σε απολύτως πρώιμο στάδιο και, όπως τονίζουν οι ίδιες πηγές, απέχουν πολύ από το να μεταφραστούν σε συγκεκριμένες πράξεις.
Ωστόσο, το timing δεν θεωρείται τυχαίο.
Διερευνητικές κρούσεις, όχι (ακόμη) deals
Παράγοντες της αγοράς ακινήτων στην Αθήνα και σε τουριστικούς προορισμούς αναφέρουν ότι τα πρώτα ερωτήματα αφορούν κυρίως ποιοτικά οικιστικά projects, παραθαλάσσια ακίνητα υψηλών προδιαγραφών, αλλά και επιλεγμένα επαγγελματικά assets με σταθερές αποδόσεις.
Οι ίδιες πηγές κρατούν χαμηλά τον πήχη των προσδοκιών.
«Αυτή τη στιγμή μιλάμε για ανίχνευση κλίματος και αποτύπωση τιμών», σημειώνουν χαρακτηριστικά.
Επίσης, ένα ακόμη στοιχείο που μεταφέρουν συνομιλητές της στήλης είναι ότι η Ελλάδα δεν αποτελεί τη μοναδική επιλογή στο τραπέζι.
Δεν αποκλείεται τα ίδια δίκτυα να έχουν διερευνήσει ευκαιρίες και σε άλλες γειτονικές χώρες της Μέσης Ανατολής που δεν επηρεάζονται άμεσα από το πολεμικό κλίμα, επιδιώκοντας γεωγραφική διασπορά ρίσκου.
———-
ΕΥΔΑΠ: Το deal που άλλαξε τον τόνο
Για να επιστρέψω στο ταμπλό όμως, το ισχυρότερο σήμα χτες ήρθε από την ΕΥΔΑΠ, η οποία κατέγραψε άλμα σχεδόν 17%, μετά την αποχώρηση του John Paulson και τη μεταβίβαση του περίπου 10% σε θυγατρική της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, στην τιμή των 10 ευρώ ανά μετοχή.
Η μετοχή έκλεισε στα 8,55 ευρώ, με την αγορά σαφώς να βλέπει ότι έχει ένα… «πλεονέκτημα» (sic) με τα 10 ευρώ που πλήρωσε η θυγατρική της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ.

Υπενθυμίζεται εδώ ότι βασικός μέτοχος παραμένει το Δημόσιο με 50%+1 άμεσα, με το Υπερταμείο να έχει 11,33%.
Ανοδικά κινήθηκε και η ΕΥΑΘ, με κέρδη άνω του 9%, επιβεβαιώνοντας ότι ο κλάδος βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος.
—————
Qualco: Μηνύματα από δύο διαφορετικά μέτωπα
Ιδιαίτερη περίπτωση αποτέλεσε και η Qualco, η οποία κατέγραψε άλμα 14,51%.
Η αντίδραση ήρθε λίγες ημέρες μετά τη γνωστοποίηση short θέσης από το αμερικανικό fund Arrowstreet.

Οι μηχανισμοί άμυνας ενεργοποιήθηκαν άμεσα και η κίνηση λειτούργησε προειδοποιητικά… όπως χαρακτηριστικά μου ανέφεραν οι πηγές μου.
————
Θεσμικές κινήσεις με αναπτυξιακό αποτύπωμα
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον μεταβλητότητας, υπήρξε και μια θεσμική εξέλιξη με ιδιαίτερη σημασία.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, ενέκρινε την αίτηση του Χρηματιστηρίου Αθηνών για την καταχώριση της «Εναλλακτικής Αγοράς» ως «Αγοράς Ανάπτυξης Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων».
Η κίνηση αυτή ενισχύει τον ρόλο της αγοράς ως χρηματοδοτικού εργαλείου για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και στέλνει μήνυμα θεσμικής συνέχειας σε μια περίοδο που οι αγορές δοκιμάζονται από εξωγενείς παράγοντες.

































