OT FORUM: Διπλωματία και άμυνα σε καιρούς πολέμου

Σε ένα γεωπολιτικό περιβάλλον που μοιάζει με κινούμενη άμμο, οι σταθερές ανατρέπονται και η διεθνής πολυμέρεια μοιάζει να καταρρέει με τον αναθεωρητισμό να ενισχύεται, η διπλωματία για μία χώρα σαν την Ελλάδα αναδεικνύεται σε ένα στοίχημα δύσκολων ισορροπιών.

Το παλιό διεθνές σύστημα καταρρέει με τον πόλεμο της Ρωσίας ενάντια στην Ουκρανία να αλλάζει τα δεδομένα, ενώ την ίδια στιγμή ο κόσμος στρέφεται σε νέες πραγματιστικές περιφερειακές συμφωνίες βασισμένες σε κοινά συμφέροντα ασφάλειας και οικονομίας.

Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις για την Αθήνα παραμένουν στα πρώτα ζητούμενα για την ελληνική διπλωματία, που προσπαθεί να διατηρήσει ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας και να αναζητά παγίωση μετρήσιμων αποτελεσμάτων από τα «ήρεμα νερά» σε τομείς χαμηλής διπλωματίας, όπως η οικονομία, ωστόσο υπάρχουν πολλά γεγονότα που έρχονται να ταράξουν τα ήρεμα νερά.

Σε παγκόσμιο επίπεδο η τεχνολογία, η ενέργεια, οι εφοδιαστικές αλυσίδες, τα κρίσιμα ορυκτά και οι δεξιότητες του ανθρώπινου δυναμικού μετατρέπονται στην κινητήρια δύναμη της παγκόσμιας αλλαγής.

Κάτι που επηρεάζει αποφασιστικά τις γεωπολιτικές εξελίξεις, ενώ βάζει τη σφραγίδα του και στην άυνα του 21ου αιώνα.

Το 70 OT FORUM

Στα ζητήματα αυτά αναμένεται να αναφερθούν σειρά καλεσμένων στο και κατά τη διάρκεια του 7ου ΟΤ FORUM με θέμα «100 Χρόνια Οικονομικός Ταχυδρόμος – Από το 1926 στη Νέα Ψηφιακή Εποχή», το οποίο θα διεξαχθεί στις 11-12 Ιουνίου στο Παλαιό Καπνεργοστάσιο, όπως ο Υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας και η Αναπληρώτρια ΓΓ του ΝΑΤΟ Ραντμίλα Σεκερίνσκα.

Με το θέμα της ενεργειακής ζήτησης που αναμένεται να αυξηθεί δραματικά τις επόμενες δεκαετίες, ιδιαίτερα λόγω της ανάπτυξης των κέντρων δεδομένων, να είναι ψηλά στην ατζέντα των γεωπολιτικών εξελίξεων, ενώ την ίδια στιγμή η διεθνής κοινότητα δεν έχει ακόμη βρει αποτελεσματικό τρόπο να αποκαταστήσει την αποτρεπτική ισχύ απέναντι σε νέες συγκρούσεις.

Η κατάρρευση των θεσμών μάλιστα θέτει το ερώτημα πως μπορεί να υπάρξει πραγματική διεθνής τάξη χωρίς δημοκρατία και ισχυρούς θεσμούς.

Είναι σαφές άλλωστε ότι στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη κυριαρχεί η αίσθηση πως σίγουρα δεν υπάρχει τάξη. Σε αυτό το πλαίσιο η η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια νέα πραγματικότητα στην οποία οι παλιές βεβαιότητες έχουν αμφισβητηθεί, ενώ οι γεωπολιτικές και τεχνολογικές εξελίξεις εξελίσσονται με ταχύτητα που δυσκολεύει κοινωνίες και κυβερνήσεις να προσαρμοστούν.

Οι κανόνες γίνονται ζητούμενο καθώς χωρίς αυτούς η αβεβαιότητα μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε χάος.

Στην εξίσωση μπαίνει σαφώς και η αμυντική βιομηχανία, η οποία πλέον συνδέεται άμεσα με τις νέες τεχνολογίες και το ζητούμενο της εξισορρόπησης του νέου κόστους του πολέμου, σε μία εποχή κατά την οποία φτηνά συστήματα αντιμετωπίζονται με συστήματα εκατομμυρίων. Ενώ την ίδια στιγμή η διάχυση του πολέμου απειλεί την παγκόσμια τάξη.