Την ώρα που η Ευρώπη τοποθτεί εκ νέου τη βιομηχανία στο επίκεντρο της οικονομικής ανθεκτικότητας, της πράσινης μετάβασης και της στρατηγικής αυτονομίας, αναδεικνύεται ότι η ενίσχυση στο πεδίο επενδύσεις δεν μπορεί να περιορίζεται σε γενικές κατευθύνσεις πολιτικής, αλλά μάλλον απαιτεί και πρακτικά εργαλεία, που μειώνουν το «βάρος» και δημιουργούν προϋποθέσεις για ταχύτερη αναβάθμιση του παραγωγικού εξοπλισμού.
Τι «ξεκλειδώνει» τις επενδύσεις
Ένα από αυτά τα εργαλεία, όπως υπογραμμίζεται σε σχετική μελέτη που διενεργήθηκε από το ΕΜΠ για λογαριασμό του Συνδέσμου Βιομηχανιών Στερεάς Ελλάδας, οι επιταχυνόμενες αποσβέσεις θα μπορούσαν να αποτελέσουν όχημα για τις βιομηχανικές επενδύσεις.
Σήμερα, στην Ελλάδα, οι αποσβέσεις για μηχανήματα και μηχανολογικό εξοπλισμό πραγματοποιούνται με σταθερό ετήσιο συντελεστή, με αποτέλεσμα μια βιομηχανική επένδυση να απαιτεί έως και 10 έτη για να αποσβεστεί πλήρως – ενώ η διάρκεια ζωής του εξοπλισμού σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να έχει παρέλθει.
Το πλαίσιο αυτό, μπορεί να λειτουργεί ανασταλτικά για επιχειρήσεις με υψηλές κεφαλαιουχικές δαπάνες, ιδιαίτερα σε ένα περιβάλλον αυξημένου κόστους χρηματοδότησης, ενεργειακών πιέσεων και διεθνούς ανταγωνισμού.
Οι επιταχυνόμενες αποσβέσεις δίνουν στις επιχειρήσεις τη δυνατότητα να ανακτούν ταχύτερα το κόστος επενδύσεων σε πάγιο εξοπλισμό, ενισχύοντας τη διαθέσιμη ρευστότητα στα πρώτα και πιο κρίσιμα έτη του επενδυτικού κύκλου. Με τον τρόπο αυτό, δεν αποτελούν απλώς μια φορολογική ρύθμιση, αλλά ένα ουσιαστικό εργαλείο αναπτυξιακής και βιομηχανικής πολιτικής.
Τα κίνητρα
Έτσι περαιτέρω, διεθνείς οργανισμοί όπως ο IMF, OECD ή το Tax Foundation υποδεικνύουν ότι οι επιταχυνόμενες αποσβέσεις μπορούν να συμβάλλουν στην αύξηση ιδιωτικών επιχειρηματικών επενδύσεων.
Είναι ενδεικτικό ότι τουλάχιστον 20 ευρωπαϊκές χώρες έχουν υιοθετήσει σχετικούς μηχανισμούς ως κίνητρο για την αύξηση των επιχειρηματικών επενδύσεων, όπως π.χ. η Γαλλία, η Γερμανία και η Νορβηγία.
Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, και δη στις ΗΠΑ, ο νόμος «tax cuts and jobs act» έδινε τη δυνατότητα σε επιχειρήσεις να επωφεληθούν από τη δυνατότητα εφαρμογής υψηλότερου συντελεστή απόσβεσης.
Η μελέτη υπογραμμίζει ότι οι επιταχυνόμενες αποσβέσεις δεν αποτελούν μόνιμη απώλεια εσόδων για το κράτος, αλλά μια «χρονική μετάθεση» της φορολογικής υποχρέωσης. Από δημοσιονομική σκοπιά, το μέτρο μπορεί να θεωρηθεί ως ένα «άτοκο δάνειο» από το Δημόσιο προς την επιχείρηση, το οποίο αποπληρώνεται στα μεταγενέστερα έτη του κύκλου ζωής του παγίου, όταν οι φορολογικές εκπτώσεις θα είναι πλέον μειωμένες και η επένδυση «ωριμότερη» ως προς τη δυνατότητά της να αποφέρει έσοδα.
Οι επιδράσεις
Η προσωρινή υστέρηση των εσόδων αντισταθμίζεται πλήρως από τις πολλαπλασιαστικές επιδράσεις στην απασχόληση και την αύξηση της φορολογικής βάσης που προκύπτει από τη νέα οικονομική δραστηριότητα.
Η εφαρμογή ταχύτερων αποσβέσεων μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική ενίσχυση της οικονομικής δραστηριότητας, με θετικές επιδράσεις περίπου 504 εκατ. ευρώ στο ΑΕΠ από την υλοποίηση νέων επενδύσεων, άνω των 158 εκατ. ευρώ στα δημόσια έσοδα, αλλά και σημαντική επιρροή στην ανάπτυξη της απασχόλησης.
«Στα πλαίσια του νέου παραγωγικού μοντέλου χρειάζονται εργαλεία που θα ενισχύσουν τις παραγωγικές επενδύσεις και οι επιταχυνόμενες αποσβέσεις είναι ένα τέτοιο εργαλείο», τόνισε σχετικά ο πρόεδρος του ΣΕΒ κ. Σπύρος Θεοδωρόπουλος, ενώ ο Πάνος Λώλος πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Στερεάς Ελλάδας υπογράμμισε ότι «είναι ένας πρακτικός τρόπος να στηριχθεί η ρευστότητα των επιχειρήσεων, να επιταχυνθεί ο εκσυγχρονισμός του παραγωγικού εξοπλισμού και να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας».
