Ινδία: Μεγαλύτερη από ποτέ η εξάρτηση από ρωσικό πετρέλαιο

Σε επίπεδα ρεκόρ έφτασαν οι αγορές ρωσικού πετρελαίου από την Ινδία, καθώς η σύγκρουση στον Περσικό Κόλπο συμπιέζει την προσφορά και καθιστά δυσκολότερο για το Νέο Δελχί να απαλλαγεί από την εξάρτησή του από τη Μόσχα.

Το δίμηνο Ιουνίου – Ιουλίου, η Ινδία εισήγαγε περισσότερα από 2,6 εκατομμύρια βαρέλια ρωσικού πετρελαίου την ημέρα —από το χαμηλό του 1 εκατομμυρίου βαρελιών την ημέρα τον Φεβρουάριο— τα οποία αποτελούν περισσότερο από το ήμισυ των εισαγωγών αργού πετρελαίου της χώρας, δήλωσε ο Sumit Ritolia, επικεφαλής αναλυτής στην εταιρεία συμβούλων εμπορίου Kpler, σύμφωνα με τους FT.

Συνολικά, οι εισαγωγές ύψους 5 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως βρίσκονται στα υψηλότερα επίπεδά τους από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν.

Η Ινδία είχε μειώσει τις εισαγωγές ρωσικού πετρελαίου αφότου ο ο Ντόναλντ Τραμπ, κατηγόρησε πέρυσι το Νέο Δελχί ότι χρηματοδοτεί τη πολεμική μηχανή της Μόσχας στην Ουκρανία. Ομως, όσο συνεχίζεται ο πόλεμος στη Μ. Ανατολή, η ισχνή ροή πετρελαίου από τα Στενά του Ορμούζ οδήγησε ξανά την Ινδία προς τη Ρωσία για τις πετρελαϊκές της ανάγκες. Υπενθυμίζεται ότι στο πλαίσιο μιας προσπάθειας συγκράτησης των επιπτώσεων της κρίσης στον Κόλπο, ο Τραμπ χορήγησε εξαιρέσεις (waivers) ώστε να επιτραπεί η αγορά ρωσικού πετρελαίου.

Η Ινδία βασίζεται σε εισαγωγές για περισσότερο από το 90% των αναγκών της σε αργό πετρέλαιο και φυσικό αέριο, και ο εξάμηνος πόλεμος στον Κόλπο έχει αναδείξει τις ευάλωτες πτυχές της ενεργειακής ασφάλειας της πιο πολυπληθούς χώρας στον κόσμο.

Προσπάθειες διαφοροποίησης του ενεργειακού μείγματος

Τα ορυκτά καύσιμα παραμένουν κρίσιμης σημασίας για τον ενεργειακό εφοδιασμό της χώρας, με τον άνθρακα να αποτελεί σχεδόν το 60% και το πετρέλαιο το 28%, σύμφωνα με τη δεξαμενή σκέψης της κυβέρνησης Niti Aayog. Τα πυρηνικά καύσιμα αποτελούν μόλις το 1,6%.

Η Ινδία έχει παρουσιάσει μια σειρά από πρωτοβουλίες για τη διαφοροποίηση των ενεργειακών της πηγών, συμπεριλαμβανομένου του ανοίγματος του πυρηνικού τομέα σε ιδιώτες επενδυτές και της αύξησης της παραγωγής υγραερίου (LPG) από τα εγχώρια διυλιστήρια. Ομως, όπως δήλωσε ο Hemant Mallya, επικεφαλής της ομάδας βιομηχανικής βιωσιμότητας στο Συμβούλιο Ενέργειας, Περιβάλλοντος και Νερού (CEEW), μια δεξαμενή σκέψης με έδρα το Νέο Δελχί, «δεν μπορείς να αλλάξεις το σύστημα από τη μια μέρα στην άλλη».

Στο εθνικό του διάγγελμα, ο Μόντι αναφέρθηκε στην «προώθηση της αποτελεσματικής χρήσης της ενέργειας» και δήλωσε ότι κατά τη διάρκεια της 12ετούς θητείας του, ο αριθμός των πόλεων που έχουν πρόσβαση σε διανεμόμενο φυσικό αέριο (μέσω δικτύου) αυξήθηκε από 70 σε 700, τροφοδοτώντας 17,5 εκατομμύρια νοικοκυριά.

Αυτό, όμως, δεν είναι παρά σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στα περισσότερα από 330 εκατομμύρια ινδικά νοικοκυριά που βασίζονται στις φιάλες υγραερίου ως το κύριο καύσιμο μαγειρέματος. Σύντομα μετά την έναρξη του πολέμου, τα ινδικά διυλιστήρια αύξησαν την παραγωγή LPG σε περισσότερους από 50.000 τόνους την ημέρα, από περίπου 36.000 προηγουμένως. Ωστόσο, ακόμη και το υγραέριο που παράγεται εγχωρίως —περίπου το 40% των αναγκών της Ινδίας— προερχόταν «ως επί το πλείστον από εισαγόμενο αργό πετρέλαιο», σημείωσε το CEEW.

Στο πλαίσιο του μακροπρόθεσμου σχεδιασμού της για την ενεργειακή ασφάλεια, η Ινδία εστιάζει περισσότερο στη δημιουργία αποθεμάτων. Η χώρα θα μπορούσε να διατηρεί 5,33 εκατομμύρια μετρικούς τόνους πετρελαίου στα στρατηγικά της αποθέματα και, σε συνδυασμό με την εμπορική αποθήκευση, θα μπορούσε να αποθηκεύσει αργό πετρέλαιο και πετρελαϊκά προϊόντα ισοδύναμα με 74 ημέρες εισαγωγών, ενημέρωσε η κυβέρνηση τους νομοθέτες αυτόν τον μήνα. Εξετάζει επίσης επιλογές όπως η αποθήκευση μέρους των αποθεμάτων της στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Με τις προμήθειες φυσικού αερίου από τη Μέση Ανατολή να έχουν αποκοπεί λόγω του πολέμου, η Ινδία, όπως και πολλές άλλες ασιατικές χώρες, στραφηκε ξανά στον άνθρακα για την ηλεκτροδότηση των πόλεών της. Η ετήσια παραγωγή άνθρακα της Ινδίας έχει αυξηθεί κατά 70% σε 1,04 δισεκατομμύρια τόνους τη δεκαετία από τον Μάρτιο του 2015.

Ο πόλεμος στο Ιράν «ανέδειξε ότι η άμεση πρόκληση της Ινδίας αφορά τόσο τη διαφοροποίηση της προσφοράς αργού πετρελαίου και των διαδρομών μεταφοράς όσο και την πλήρη απομάκρυνση από το πετρέλαιο», δήλωσε ο Ritolia.

Ωστόσο, παρά την προσπάθεια για διαφοροποίηση, «δεδομένης της οικονομικής ανάπτυξης και της αύξησης της ζήτησης στην Ινδία, το πετρέλαιο είναι πιθανό να παραμείνει σημαντικό μέρος του ενεργειακού μίγματος για μεγάλο χρονικό διάστημα, ακόμη και αν το μερίδιό του αλλάζει σταδιακά», πρόσθεσε ο ίδιος.