Λιγότεροι φόροι, αλλά ο λογαριασμός δεν μικραίνει για όλους

Στη φορολογία οι αριθμοί έχουν ένα πλεονέκτημα, δύσκολα εντυπωσιάζονται από τις λέξεις. Πίσω λοιπόν από τις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού, στα εγκαίνια της Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης, υπάρχει πράγματι ένα πακέτο με θετικό πρόσημο, αλλά και αρκετές λεπτομέρειες που απαιτούν προσεκτική ανάγνωση, γιατί άλλο είναι η πραγματική μείωση ενός φόρου και άλλο η μετάθεση ή η ελάφρυνση της προπληρωμής του.

Στους καθαρούς κερδισμένους βρίσκονται οι τρίτεκνοι μιας και ο μηδενισμός του φόρου για ποσό φορολογητέου εισοδήματος έως 20.000 ευρώ αποτελεί ουσιαστική ελάφρυνση και στέλνει ένα σαφές μήνυμα σε μια χώρα που αντιμετωπίζει πλέον το δημογραφικό ως υπαρξιακό πρόβλημα. Επίσης αντίστοιχα σημαντική είναι η απαλλαγή από τον φόρο για φορολογητέο εισόδημα έως τις 20.000 ευρώ για τους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες και με δεδομένο ότι το κόστος παραγωγής παραμένει υψηλό και η περιφέρεια δοκιμάζεται, η συγκεκριμένη παρέμβαση έχει πραγματικό οικονομικό αποτύπωμα.

Για τους αυτοαπασχολούμενους (ατομικές επιχειρήσεις) η εικόνα είναι πιο σύνθετη, διότι η μείωση της προκαταβολής φόρου από 55% σε 50% είναι καλοδεχούμενη, αλλά ας μην της αποδίδουμε ιδιότητες που δεν έχει μιας και δεν πρόκειται για μείωση του φόρου εισοδήματος αλλά για μια ανάσα ρευστότητας, καθώς ο επαγγελματίας θα χρηματοδοτεί λιγότερο το Δημόσιο προκαταβάλλοντας φόρο για εισόδημα που ακόμη δεν έχει αποκτήσει.

Ενδιαφέρουσα επίσης είναι η παρέμβαση στο τεκμαρτό εισόδημα, με την κατάργηση προσαυξήσεων που συνδέονται με τον τζίρο και τη μισθοδοσία για συνεπείς επαγγελματίες, παρέμβαση η οποία κρίνεται ως αναγκαία. Παραμένει, βεβαίως, ο ελέφαντας στο δωμάτιο, ένα φορολογικό σύστημα που εξακολουθεί να υπολογίζει σε αρκετές περιπτώσεις τι «θα έπρεπε» να κερδίζει ένας επαγγελματίας αντί να φορολογεί αποκλειστικά όσα πραγματικά κερδίζει.

Θετικές είναι και οι παρεμβάσεις στα νομικά πρόσωπα, όπου η κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος αφαιρεί μια επιβάρυνση που εδώ και χρόνια είχε περισσότερο χαρακτήρα φορολογικού χαρατσιού παρά σύγχρονου φόρου, η σταδιακή μείωση της προκαταβολής φόρου από 80% σε 50%, η οποία θα απελευθερώσει πολύτιμη ρευστότητα, ενώ οι ταχύτερες αποσβέσεις εξοπλισμού μπορούν να λειτουργήσουν ως πραγματικό κίνητρο για επενδύσεις. Η αναμενόμενη μείωση του εταιρικού συντελεστή από 22% σε 20%, που είχε πέσει στο τραπέζι, όνειρο ήταν και πάει.

Στην άλλη πλευρά του λογαριασμού βρίσκεται η αύξηση του φόρου μεταβίβασης ακινήτων για αγοραστές εκτός Ευρωπαϊκής Ενωσης από 3% σε 15%, μια επιθετική παρέμβαση με προφανή στόχευση να περιοριστεί μέρος της εξωτερικής ζήτησης που πιέζει την αγορά κατοικίας. Το αν θα βοηθήσει πράγματι την αποκλιμάκωση των τιμών ή απλώς θα αλλάξει τη σύνθεση των αγοραστών, μιας και τα «βαριά» πορτοφόλια πάντα «βρίσκουν λύσεις», είναι κάτι που μένει να αποδειχθεί.

Πάντως το βασικό συμπέρασμα είναι ότι δεν χρειάζεται ούτε πανηγυρισμούς ούτε μηδενισμό. Λιγότερες επιβαρύνσεις, μικρότερες προκαταβολές και κίνητρα για επενδύσεις είναι προτιμότερα από νέους φόρους.

Το επόμενο και δυσκολότερο βήμα, όμως, παραμένει το ίδιο, ήτοι η ανάπτυξη της οικονομίας και η διεύρυνση της φορολογικής βάσης να επιτρέψουν κάποτε χαμηλότερη φορολογία όχι μόνο για επιλεγμένες κατηγορίες, αλλά για το σύνολο των συνεπών φορολογουμένων, άρα το ζητούμενο είναι κάποτε τα βήματα να γίνουν δρόμος.

Ο κ. Γιώργος Κορομηλάς είναι φορολογικός σύμβουλος, συγγραφέας φορολογικών βιβλίων και πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών και Φορολογικών Μελετών

Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ (ΟΤ) – ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ