Στη Νέα Υόρκη και την Ουάσινγκτον, εκεί όπου διασταυρώνονται η πολιτική ισχύς και το χρήμα, η ένταση ανεβαίνει επικίνδυνα. Η αγωγή ύψους 5 δισ. δολαρίων που κατέθεσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, κατά της JPMorgan Chase και του διευθύνοντος συμβούλου της Τζέιμι Ντάιμον λειτουργεί ως καταλύτης σε μια σχέση που εδώ και καιρό έδειχνε σημάδια ρήξης. Παρότι οι μεγάλες τράπεζες θεωρούνταν από τους βασικούς ωφελημένους της απορρυθμιστικής ατζέντας του Τραμπ, η πραγματικότητα αποδεικνύεται πολύ πιο σύνθετη.
Η αγωγή που άνοιξε νέο μέτωπο
Όπως αναφέρει τοReuters, o Τραμπ κατηγορεί τη μεγαλύτερη αμερικανική τράπεζα ότι έκλεισε λογαριασμούς του ίδιου και εταιρειών του για πολιτικούς λόγους. Πρόκειται για τον πιο επιθετικό μέχρι σήμερα ελιγμό του απέναντι στη Wall Street, ενισχύοντας τη ρητορική του ότι τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα επιχειρούν να περιθωριοποιήσουν τον ίδιο και συντηρητικούς κύκλους. Η JPMorgan απορρίπτει κατηγορηματικά τις αιτιάσεις, υποστηρίζοντας ότι δεν λαμβάνει αποφάσεις με βάση πολιτικά ή θρησκευτικά κριτήρια.
Ένα εχθρικό και απρόβλεπτο περιβάλλον
Για τις τράπεζες, το πρόβλημα δεν περιορίζεται στη συγκεκριμένη υπόθεση.
Η διοίκηση Τραμπ δημιουργεί ένα περιβάλλον πολιτικής αστάθειας, όπου οι ρυθμιστικές ελαφρύνσεις συνυπάρχουν με αιφνιδιαστικές επιθέσεις. Από την απειλή επιβολής πλαφόν 10% στα επιτόκια των πιστωτικών καρτών –μέτρο που ο Τζέιμι Ντάιμον χαρακτήρισε ως οικονομική καταστροφή– έως την ενίσχυση fintech και crypto εταιρειών, οι παραδοσιακές τράπεζες νιώθουν ότι χάνουν τον έλεγχο του παιχνιδιού.
Στο στόχαστρο και άλλοι τραπεζικοί κολοσσοί
Η JPMorgan δεν είναι η μόνη. Το Trump Organization έχει στραφεί νομικά και κατά της Capital One, ενώ ο πρόεδρος έχει επιτεθεί δημόσια στον επικεφαλής της Bank of America και στο παρελθόν στον CEO της Goldman Sachs. Οι τράπεζες επιμένουν ότι δεν αποκλείουν πελάτες λόγω πολιτικών πεποιθήσεων, όμως η πολιτική πίεση αυξάνεται και δημιουργεί φόβους για επιπτώσεις στη φήμη και στις επιχειρηματικές σχέσεις.
Ενίσχυση lobbying και άμυνα στην Ουάσινγκτον
Αντιμέτωπες με αυτή τη νέα πραγματικότητα, οι μεγάλες τράπεζες εντείνουν την παρουσία τους στην Ουάσινγκτον. Οι οκτώ μεγαλύτεροι όμιλοι αύξησαν θεαματικά τις δαπάνες lobbying, επιχειρώντας να επηρεάσουν αποφάσεις για ζητήματα όπως τα τέλη καρτών και η νομοθεσία για τα κρυπτονομίσματα. Παράλληλα, δημιουργούνται νέοι οργανισμοί πίεσης με στόχο την προώθηση πολιτικών «υπέρ της ανάπτυξης», σε μια προσπάθεια να μειωθούν οι πολιτικοί κλυδωνισμοί.
Ρυθμιστικές ανάσες και προσδοκίες κερδών
Παρά τις εντάσεις, ο κλάδος δεν χάνει την αισιοδοξία του. Οι ρυθμιστικές αρχές της κυβέρνησης Τραμπ ετοιμάζουν σημαντική χαλάρωση των κεφαλαιακών απαιτήσεων, που θα μπορούσε να απελευθερώσει έως και 200 δισ. δολάρια. Οι τράπεζες βλέπουν επίσης θετικά τη στροφή σε πιο «φιλική» εποπτεία και την αποδοχή μεγάλων συγχωνεύσεων, στοιχεία που τροφοδοτούν προσδοκίες για αυξημένη κερδοφορία.
Αγορές, εκλογές και πολιτικό ρίσκο
Οι επενδυτές, προς το παρόν, δείχνουν ψυχραιμία: οι τραπεζικές μετοχές κινούνται παράλληλα με την αγορά. Ωστόσο, η αστάθεια της πολιτικής γραμμής και οι πιέσεις που συνδέονται με το κόστος ζωής ενόψει εκλογών δημιουργούν νευρικότητα. Πολλοί τραπεζίτες ανησυχούν ότι η εύνοια προς fintech και crypto εταιρείες υπονομεύει τον παραδοσιακό κλάδο.
Όπως παραδέχονται αναλυτές, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έκρυψε ποτέ τη δυσπιστία του απέναντι στις μεγάλες τράπεζες. Η αγωγή κατά της JPMorgan απλώς επιβεβαιώνει ότι η σχέση του με τη Wall Street παραμένει συγκρουσιακή. Σε ένα τοπίο όπου τα κέρδη συνυπάρχουν με το πολιτικό ρίσκο, οι τράπεζες καλούνται να ισορροπήσουν ανάμεσα στις ευκαιρίες και στις απειλές ενός απρόβλεπτου προεδρικού παιχνιδιού.
