Γαλλία: Έχασε 1,1 δισ. ευρώ σε φτηνά δάνεια από το SAFE – Τι εμπόδισε την πρόσβαση στα ευρωπαϊκά κεφάλαια

Μπούμερανγκ γύρισε στη Γαλλία η προσπάθεια να κρατήσει το Ηνωμένο Βασίλειο εκτός του αμυντικού ταμείου SAFE της ΕΕ, κοστίζοντας στο Παρίσι σε χαμηλότοκα δάνεια που είχε σχεδιάσει να δαπανήσει σε γαλλο-βρετανικά οπλικά προτζεκτ.

Ειδικότερα, η γαλλική κυβέρνηση ζήτησε 16,2 δισεκατομμύρια ευρώ από το SAFE, το ταμείο επανεξοπλισμού της ΕΕ με κεφάλαια που ανέρχονται στα 150 δισεκατομμύρια ευρώ.

Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε μόνο 15,1 δισεκατομμύρια ευρώ, εν μέρει επειδή ορισμένα έργα που συνδέονται με το Ηνωμένο Βασίλειο δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις βάσει των αυστηρών κανόνων επιλεξιμότητας που είχε υποστηρίξει η ίδια η Γαλλία, σύμφωνα με πληροφορίες των Financial Times.

Τα απορριφθέντα έργα αφορούσαν την εταιρεία κατασκευής πυραύλων MBDA, η οποίος ανήκει από κοινού στην Airbus, τη βρετανική BAE Systems και την ιταλική Leonardo, ανέφερουν πηγές με γνώση της αγοράς.

Σημειώνεται ότι οι βρετανικές και γαλλικές μονάδες της MBDA παράγουν από κοινού τον πύραυλο μεγάλου βεληνεκούς Storm Shadow/Scalp που χρησιμοποιεί η Ουκρανία.

Το Safe σχεδιάστηκε για να διοχετεύσει χρήματα στην ευρωπαϊκή παραγωγή όπλων, καθώς η ήπειρος αντιμετωπίζει την απειλή από τη Ρωσία αλλά και τη σταδιακή απεμπλοκή των ΗΠΑ, τον κύριο πάροχο ασφάλειάς της.

Στα πλεονεκτήματά του συγκαταλέγεται η φθηνότερη χρηματοδότηση, χάρη στην αξιολόγηση triple A της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σε σύγκριση με το υψηλότερο εθνικό κόστος δανεισμού.

Γιατί το Ηνωμένο Βασίλειο έμεινε εκτός SAFE – Το τίμημα

Το σχέδιο συμφωνήθηκε πέρυσι, αφότου οι ηγέτες της ΕΕ αποδέχτηκαν τις γαλλικές απαιτήσεις ότι το 65% της αξίας των χρηματοδοτούμενων προϊόντων πρέπει να προέρχεται από την ενιαία αγορά της ΕΕ (συμπεριλαμβανομένων της Νορβηγίας και της Ισλανδίας) ή από την Ουκρανία.

Όμως οι ανάδοχοι από τρίτες χώρες περιορίζονται στο 35% της αξίας του έργου, εκτός εάν η κυβέρνησή τους έχει συνάψει Συνεργασία για την Ασφάλεια και την Άμυνα με την ΕΕ και παράλληλα συνεισφέρει οικονομικά. Μέχρι στιγμής, μόνον ο Καναδάς πληροί αυτές τις προϋποθέσεις.

Μια προσπάθεια μεταξύ ΕΕ και Ηνωμένου Βασιλείου έγινε πέρυσι, όπου οι συνομιλίες για το ποσό της συμμετοχής κατέρρευσαν, όταν η Γαλλία πίεσε την Επιτροπή να απαιτήσει περισσότερα από 6 δισεκατομμύρια ευρώ ως συνεισφορά.

Το ποσό μειώθηκε αργότερα στα 2 δισεκατομμύρια ευρώ, αλλά οι δύο πλευρές δεν κατάφεραν να καταλήξουν σε συμφωνία.

Πολλά από τα πιο προηγμένα προγράμματα όπλων της ΕΕ εξακολουθούν να βασίζονται στην τεχνογνωσία του Ηνωμένου Βασιλείου και, ως εκ τούτου, δεν είναι επιλέξιμα για δάνεια Safe.

Εταιρείες όπως η MBDA και ο όμιλος αμυντικών ηλεκτρονικών Thales έχουν ασκήσει πιέσεις για να συμπεριληφθεί το Ηνωμένο Βασίλειο στη συμφωνία, επικαλούμενες τις στενά συνυφασμένες αλυσίδες εφοδιασμού και τις καίριες συνεργασίες τους.

Επίσης, Βρετανοί αξιωματούχοι έχουν προτείνει οι εταιρείες με πανευρωπαϊκό αποτύπωμα να θεωρούνται ευρωπαϊκής προέλευσης.

Η Γαλλία επιμένει στην στρατηγική αυτονομία

Πάντως, το Παρίσι δήλωσε ότι η θέση της χώρας δεν έχει αλλάξει. «Υποστηρίζουμε πλήρως τα κριτήρια επιλεξιμότητας που σχετίζονται με το Safe, τα οποία υποστηρίξαμε και εμείς οι ίδιοι», δήλωσε ένας Γάλλος αξιωματούχος στους FT. «Το Safe είναι ένα μέσο για την ανάπτυξη και την υποστήριξη της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, που είναι και την ουσία της ευρωπαϊκής προτίμησης».

Το επεισόδιο αποκαλύπτει μια ένταση στις προσπάθειες των ευρωπαϊκών χωρών να αυξήσουν την παραγωγή όπλων και να αναβαθμίσουν τους στρατούς τους.

Ο στόχος του ΝΑΤΟ να δαπανούν τα μέλη το 5% του ΑΕΠ τους για τις ένοπλες δυνάμεις τους και τις σχετικές υποδομές έως το 2035 έχει συμβάλει στην αύξηση των αμυντικών προϋπολογισμών.

Ωστόσο, τα δύο τρίτα των συμβάσεων όπλων στην ΕΕ αφορούν αμερικανικούς κατασκευαστές, σύμφωνα με το think tank Brussels School of Governance. Τα περιοριστικά κριτήρια για τα δάνεια Safe δέχτηκαν επίσης κριτική από τον πρέσβη των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ.

Έπειτα, ένας ανώτερος διπλωμάτης της ΕΕ δήλωσε στους FT ότι το αποκλεισμένο γαλλο-βρετανικό έργο καταδεικνύει την ανάγκη να «γεφυρωθεί η φιλοδοξία που έχουν οι ηγέτες» με ό,τι συμβαίνει «σε πρακτικό επίπεδο».