Τον αποχαιρετισμό του στον Στέφανο Μάνο εξέφρασε, με ανάρτησή του στο Facebook, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης.
«Αντισυμβατικός, ξεροκέφαλος, με επιμονή σε όσα πίστευε, αδιαφορώντας για τις αντιδράσεις. Το αντίθετο του πολιτικού των δημοσίων σχέσεων…είχε τον τρόπο να προκαλεί την προσοχή όλων μας μέχρι και τα τελευταία χρόνια, όταν δεν ήταν πια ενεργός στην πολιτική, ακόμα κι αν καμιά φορά διαφωνούσαμε μαζί του», αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο κ. Χατζηδάκης.
Η ανάρτηση του Κωστή Χατζηδάκη
«Ο Στέφανος Μάνος φεύγει, αφήνοντας πίσω του ένα έντονο αποτύπωμα! Αποτύπωμα έργου και μεταρρυθμίσεων. Ταυτισμένος ως υπουργός με έργα, όπως οι πρώτοι πεζόδρομοι, η διάσωση και ανάδειξη της Πλάκας, η προώθηση του μετρό και του αεροδρομίου της Αθήνας, ο σχεδιασμός της Αττικής Οδού. Ταυτισμένος επίσης με μάχες για τον περιορισμό της έκτασης του Δημοσίου και την απελευθέρωση της οικονομίας από περιττούς γραφειοκρατικούς περιορισμούς.
Αντισυμβατικός, ξεροκέφαλος, με επιμονή σε όσα πίστευε, αδιαφορώντας για τις αντιδράσεις. Το αντίθετο του πολιτικού των δημοσίων σχέσεων. Μπροστά από την εποχή του, το έργο του δεν εκτιμήθηκε πάντα όταν το προωθούσε. Χαρακτηριστικό είναι ότι οι χωροταξικές και πολεοδομικές παρεμβάσεις στην Αθήνα του κόστισαν την εκλογή του στη Βουλή το 1981. Έβρισκε όμως πάντοτε δυνάμεις να συνεχίζει τις μεταρρυθμίσεις του και τις συγκρούσεις του. Και είχε τον τρόπο να προκαλεί την προσοχή όλων μας μέχρι και τα τελευταία χρόνια, όταν δεν ήταν πια ενεργός στην πολιτική, ακόμα κι αν καμιά φορά διαφωνούσαμε μαζί του.
Εμείς οι φιλελεύθεροι θα τον θυμόμαστε πάντοτε με σεβασμό. Όχι μόνο για τις φιλελεύθερες ιδέες του, αλλά και ως παράδειγμα ανοιχτόμυαλου, σύγχρονου και πρακτικού πολιτικού. Που δικαιώθηκε τελικά, διότι αψήφησε το κόστος και επέμεινε στο έργο. Και εγώ θα τον θυμάμαι από τα πρώτα σεμινάρια που μας έκανε στα στελέχη της ΔΑΠ στη δεκαετία του ‘80 μέχρι τις χρήσιμες παρατηρήσεις που μου έκανε είτε όταν ήμουν υπουργός Μεταφορών είτε όταν ήμουν υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Τον αποχαιρετώ με μεγάλη συγκίνηση και λύπη! Καλό ταξίδι Στέφανε Μάνο!».
