Ομηρος και πνευματικά δικαιώματα

Kαι ενώ αναρωτιόμαστε τι θα γίνει μετά το Ταμείο Ανάκαμψης, πώς θα βρεθούν νέες πηγές εσόδων και αναζητούμε μια νέα αναπτυξιακή συνταγή, ένας μεγάλος θησαυρός, ο πλούτος της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, παραμένει εν πολλοίς αναξιοποίητος. Κυρίως επειδή δεν έχουμε αντιληφθεί την αξία του και περιμένουμε έξωθεν μαρτυρίες για να μας τη θυμίσουν: αναφορές ξένων ηγετών στον Θουκυδίδη, από τον Μαρκ Κάρνεϊ έως τον Σι Τζινπίνγκ, ή κινηματογραφικές υπερπαραγωγές, με πιο πρόσφατη την «Οδύσσεια».

Με διαφορετικές αφορμές, η αρχαία ελληνική σκέψη επιστρέφει στο προσκήνιο. «Είναι μάλλον η καλύτερη εποχή για να είναι κανείς καθηγητής Φιλοσοφίας από τότε που ο Αριστοτέλης προσελήφθη ως δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου» δήλωσε στο «Wired» μεταπτυχιακός φοιτητής Φιλοσοφίας που εργάζεται ως σύμβουλος της βρετανικής κυβέρνησης και νεοφυών επιχειρήσεων σε θέματα τεχνητής νοημοσύνης.

Πώς τοποθετούμαστε εμείς απέναντι σε όλα αυτά; Πώς αξιοποιούμε τα «πνευματικά δικαιώματα» της κληρονομιάς μας στην ευτυχή αυτή συγκυρία; Μάλλον με αμηχανία και αμφιθυμία απέναντι στο brand «αρχαία Ελλάδα», το οποίο εξακολουθούμε να φορτώνουμε με ιδεολογικά βάρη άλλων εποχών. Οι όποιες προσπάθειες είναι αποσπασματικές, ευκαιριακές και εντοπίζονται κυρίως στον τομέα του τουρισμού. Οχι στην παιδεία και τον πολιτισμό. Σε διαφορετική περίπτωση, η Ελλάδα θα διεκδικούσε σήμερα τον ρόλο ενός παγκόσμιου κέντρου ανθρωπιστικών και κλασικών σπουδών και χώροι όπως η Ακαδημία Πλάτωνος θα είχαν σίγουρα διαφορετική εικόνα. «Η Ελλάδα θα πρέπει να κοιτάξει πέρα από τα γρήγορα κέρδη μιας κινηματογραφικής επιτυχίας και να αναπτύξει μια πιο σταθερή και μακροπρόθεσμη στρατηγική» όπως είπε στο «Politico» o Αγγελος Χανιώτης, καθηγητής στη Σχολή Ιστορικών Σπουδών του Institute for Advanced Study στο Πρίνστον. «Υπάρχουν, βέβαια, περιπτώσεις όπου μια ταινία οδήγησε στην ανακάλυψη της Ελλάδας, όπως συνέβη το 1957 με το “Boy on a Dolphin” και την Υδρα, όμως συχνά η επίδραση των ταινιών είναι βραχύβια.

Για να εξασφαλιστεί διαρκές ενδιαφέρον για τον ελληνικό πολιτισμό, την ελληνική αρχαιολογία και τις κλασικές σπουδές, η Ελλάδα χρειάζεται μια μακροπρόθεσμη στρατηγική, η οποία θα συνδέεται, για παράδειγμα, με τη διεθνοποίηση των σχετικών προγραμμάτων σπουδών, την ενίσχυση της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και μια συγκεκριμένη πολιτική για τη βελτίωση της παρουσίασης και ανάδειξης των αρχαιολογικών χώρων και των μουσείων». Θα είχε ενδιαφέρον να ακούγαμε κάτι για όλα αυτά στη ΔΕΘ.

Ετσι για αλλαγή.

Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ (ΟΤ) – ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ