Πριν από δύο χρόνια, η Morgan Stanley ξεκίνησε ένα πρόγραμμα προσέλκυσης ταλέντων στη Βουδαπέστη, προσλαμβάνοντας μια ομάδα νέων επενδυτικών τραπεζιτών από όλη την Ευρώπη.
Αυτοί οι νεοσύλλεκτοι προσελκύστηκαν με την υπόσχεση ότι τελικά θα μεταφερθούν σε μεγάλα χρηματοοικονομικά κέντρα όπως η Νέα Υόρκη ή το Λονδίνο, αφού αποδείξουν την αξία τους. Με έδρα την Ουγγαρία, εκτελούσαν πολλά από τα ίδια καθήκοντα με τους αναλυτές εισαγωγικού επιπέδου σε αυτές τις πόλεις, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας χρηματοοικονομικών μοντέλων, της προετοιμασίας παρουσιάσεων και της υποστήριξης σημαντικών συναλλαγών, σημειώνει η Wall Street Journal.
Ωστόσο, πληρώνονταν σημαντικά λιγότερο – περίπου το ένα τρίτο έως το μισό από αυτό που κέρδιζαν οι συνάδελφοί τους – αντανακλώντας τόσο το χαμηλότερο τοπικό κόστος διαβίωσης όσο και τη στρατηγική μείωσης του κόστους της τράπεζας.
Οι αναλυτές της τράπεζας στην Ουγγαρία συχνά εργάζονταν απαιτητικές ώρες, ειδικά εκείνοι που υποστήριζαν ομάδες με έδρα τις ΗΠΑ, λόγω της διαφοράς ώρας. Ορισμένες βάρδιες παρατείνονταν αργά το βράδυ ή νωρίς το πρωί, με τους υπαλλήλους να φέρονται να εργάζονται από νωρίς το απόγευμα έως τις 7 π.μ. τοπική ώρα. Ενώ τόσο έντονα ωράρια δεν είναι ασυνήθιστα στην επενδυτική τραπεζική, ο συνδυασμός χαμηλότερων αποδοχών και νυχτερινής εργασίας οδήγησε σε απογοήτευση ορισμένων υπαλλήλων.
Τα λάθη της Morgan Stanley στη Βουδαπέστη
Πρόσφατα, η Ρυθμιστική Αρχή Χρηματοπιστωτικού Κλάδου (FINRA) ξεκίνησε έρευνα για το πρόγραμμα της Βουδαπέστης. Η έρευνα ξεκίνησε από έναν πληροφοριοδότη —σύμφωνα με πληροφορίες της Journal, έναν πρώην υπάλληλο— ο οποίος εξέφρασε ανησυχίες ότι οι αναλυτές εκτελούσαν ρυθμιζόμενες δραστηριότητες χωρίς τις κατάλληλες άδειες που απαιτούνται στις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτοί οι κανονισμοί έχουν σχεδιαστεί για να διασφαλίζουν ότι τα άτομα που εμπλέκονται σε ευαίσθητες οικονομικές εργασίες, ιδίως εργασίες που σχετίζονται με πελάτες ή συναλλαγές, πληρούν αυστηρά επαγγελματικά πρότυπα.
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, ορισμένοι αναλυτές ενδέχεται να έχουν προχωρήσει πέρα από τους καθαρά διοικητικούς ή υποστηρικτικούς ρόλους.
Για παράδειγμα, φέρεται να συμμετείχαν σε διαδικασίες δέουσας επιμέλειας γνώσεων πελατών (KYC) και είχαν πρόσβαση σε εμπιστευτικές πληροφορίες πελατών. Σε μία περίπτωση, ένας αναλυτής φέρεται να χειρίστηκε ένα σαρωμένο διαβατήριο που ανήκε σε ένα υψηλόβαθμο στέλεχος στο πλαίσιο της ένταξης σε μια συναλλαγή, αναφέρουν πηγές της WSJ.
Υπήρξαν επίσης ισχυρισμοί ότι ορισμένοι αναλυτές αναφέρονταν σε πληροφοριακό υλικό που απευθυνόταν σε πελάτες ως μέρος ομάδων στη Νέα Υόρκη ή το Λονδίνο, και τουλάχιστον ένας αναλυτής φέρεται να παρευρέθηκε σε μια συνάντηση πελατών στην Ευρώπη.
Αυτές οι δραστηριότητες εγείρουν ανησυχίες επειδή η Morgan Stanley είχε δηλώσει επίσημα ότι οι αναλυτές με έδρα τη Βουδαπέστη δεν είχαν άδεια να εκτελούν ρυθμιζόμενες εργασίες ή να αλληλεπιδρούν απευθείας με πελάτες. Εάν οι ισχυρισμοί είναι ακριβείς, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι οι εσωτερικές πολιτικές δεν εφαρμόστηκαν σωστά, εκθέτοντας ενδεχομένως την εταιρεία σε κανονιστικούς κινδύνους.
Ατέλειωτες ώρες, εξουθένωση και πτώση ηθικού
Το πρόγραμμα αντιμετώπισε επίσης εσωτερικές προκλήσεις που δεν σχετίζονταν με την έρευνα. Αρχικά, οι αναλυτές ενημερώθηκαν ότι μπορούσαν να μετατεθούν σε μεγάλα γραφεία μετά από περίπου δύο χρόνια, αλλά αυτό το χρονοδιάγραμμα αργότερα παρατάθηκε σε τουλάχιστον τρία χρόνια, χωρίς εγγύηση μετεγκατάστασης. Αυτή η αλλαγή απογοήτευσε πολλούς συμμετέχοντες, ειδικά επειδή η μετεγκατάσταση ήταν ένα βασικό κίνητρο για την ένταξη. Επιπλέον, όσοι μετατέθηκαν θα έπρεπε να επανεκκινήσουν στο ίδιο κατώτερο επίπεδο, περιορίζοντας την επαγγελματική εξέλιξη.
Άλλα ζητήματα περιλάμβαναν τη δυσαρέσκεια σχετικά με την αμοιβή και τις συνθήκες εργασίας. Ορισμένοι αναλυτές ανακάλυψαν ότι η επιλεξιμότητά τους για υπερωρίες είχε αφαιρεθεί λίγο πριν ξεκινήσουν, λόγω αναταξινόμησής τους. Σε συνδυασμό με τις πολλές ώρες εργασίας και τις αβέβαιες επαγγελματικές προοπτικές, αυτοί οι παράγοντες συνέβαλαν στη δυσαρέσκεια των εργαζομένων και περίπου το 20% της αρχικής ομάδας φέρεται να εγκατέλειψε το πρόγραμμα.
Η Morgan Stanley έκτοτε επέκτεινε την ομάδα της Βουδαπέστης σε περίπου 40 αναλυτές, με έναν μικρό αριθμό να μεταφέρεται με επιτυχία σε μεγαλύτερα γραφεία.
Ωστόσο, το πρόγραμμα αναδεικνύει ευρύτερες προκλήσεις στον τραπεζικό κλάδο. Ενώ η μεταφορά ρόλων σε τοποθεσίες χαμηλότερου κόστους δεν είναι κάτι καινούργιο – πολλές τράπεζες διατηρούν ήδη μεγάλες ομάδες υποστήριξης σε χώρες όπως η Ινδία και οι Φιλιππίνες – η μεταφορά των ευθυνών του front office στο εξωτερικό είναι πιο περίπλοκη και συνεπάγεται μεγαλύτερους κανονιστικούς και λειτουργικούς κινδύνους.
Άλλες εταιρείες έχουν πειραματιστεί με παρόμοιες στρατηγικές, με ανάμεικτα αποτελέσματα. Η πρωτοβουλία της Βουδαπέστης δείχνει ότι ενώ η εξοικονόμηση κόστους είναι εφικτή, μπορεί να συνοδεύεται από συμβιβασμούς στο ηθικό των εργαζομένων, τη συμμόρφωση με τους κανονισμούς και τη συνολική αποτελεσματικότητα.
