Γουόρς: Το ντεμπούτο που καθησύχασε τους κεντρικούς τραπεζίτες

Η δεύτερη επίσημη εμφάνιση του νέου προέδρου της Fed, Κέβιν Γουόρς στη Σίντρα της Πορτογαλίας δεν κέρδισε μόνο τα φώτα της δημοσιότητας αλλά και του παρασκηνίου.

Η υποδοχή του ήταν αξιοσημείωτη επειδή πολλοί συμμετέχοντες είχαν συσπειρωθεί γύρω από τον πρώην πρόεδρο της Fed, Τζερόμ Πάουελ κατά τη διάρκεια της παρατεταμένης σύγκρουσής του με τον Τραμπ. Είναι ενδεικτικό ότι στο περυσινό συμπόσιο οι κεντρικοί τραπεζίτες και συμμετέχοντες χειροκροτούσαν όρθιοι τον Πάουελ σε ένδειξη συμπαράστασης. Επιπλέον, κεντρικοί τραπεζίτες απ΄όλον τον κόσμο υπερασπίστηκαν τον Πάουελ με κοινή τους ανακοίνωση όταν οι ομοσπονδιακοί εισαγγελείς ξεκίνησαν ποινική έρευνα για την ανακαίνιση της Fed.

Στο ετήσιο συμπόσιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ο Γουόρς συναντήθηκε ιδιωτικά με άλλους κεντρικούς τραπεζίτες. Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται το Reuters οι συζητήσεις ήταν γενικού περιεχομένου, αγγίζοντας ελάχιστα θέματα όπως ο πληθωρισμός, οι κίνδυνοι του σκιώδους τραπεζικού συστήματος ή ο διεθνής συντονισμός πολιτικής.

Η πρωτοβουλία του Αμερικανού τραπεζίτη εκλήφθηκε ως σήμα ότι η Federal Reserve παραμένει ενεργή στην διεθνή σκηνή, απαλύνοντας τους φόβους για απόσυρση από τα διεθνή φόρα που αποτελούν τον πυρήνα της συνεργασίας μεταξύ των κεντρικών τραπεζών.

Πριν την Σίντρα υπήρχαν φωνές στους κύκλους των κεντρικών τραπεζών που εξέφραζαν ιδιωτικά την ανησυχία τους ότι ο διορισμένος υπό τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, πρόεδρος της Fed θα μπορούσε να είναι πιο επιρρεπής στην πίεση του Λευκού Οίκου όσον αφορά τη νομισματική πολιτική ή να αποσυρθεί από τον διεθνή συντονισμό, που αποτελεί από καιρό πυλώνα της παγκόσμιας νομισματικής πολιτικής.

Υψηλό διακύβευμα

Η Federal Reserve παραμένει ο απόλυτος πάροχος ρευστότητας του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος. Σε αυτήν απευθύνονται για δολάρια σε περιόδους οικονομικής πίεσης και για ορισμένες χώρες ο θεματοφύλακας ενός σημαντικού μεριδίου των αποθεμάτων χρυσού τους. Είναι επίσης η πιο ισχυρή φωνή στις παγκόσμιες συζητήσεις για τη νομισματική πολιτική και τη χρηματοπιστωτική ρύθμιση.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής έφτασαν στη Σίντρα με την επιθυμία να εκτιμήσουν εάν οι στενές σχέσεις εργασίας που πολλοί είχαν απολαύσει με τον Πάουελ, θα συνεχιζόταν και με τον νυν πρόεδρο. Αρκετοί κεντρικοί τραπεζίτες που γνωρίζουν τον Γουόρς από την εποχή του ως διοικητής της Fed μεταξύ 2006 και 2011 ή μέσω της μετέπειτα συμμετοχής του στο συμβουλευτικό όργανο της Ομάδας των Τριάντα είπαν ότι αναγνώριζαν τον ίδιο υπεύθυνο χάραξης πολιτικής με τον οποίο είχαν συνεργαστεί πριν χρόνια.

Άλλοι προειδοποίησαν ότι ήταν πολύ νωρίς για να κρίνουν πώς θα τα πήγαινε μόλις αναλάβει τα καθήκοντά του, καθώς αντιμετωπίζει τις ανταγωνιστικές απαιτήσεις διατήρησης της αξιοπιστίας του και διαχείρισης της πίεσης από τον Λευκό Οίκο.

Τα φιλιά στον αέρα και τα γαλλικά του Γουόρς

Ωστόσο αυτό που θα μπορούσε να είναι ένα αμήχανο ντεμπούτο απέκτησε χαρακτηριστικά μιας «συνάντησης αγάπης» μεταξύ των επικεφαλής των κεντρικών τραπεζών.

Η Λαγκάρντ έθεσε τον τόνο στο εναρκτήριο δείπνο της διάσκεψης, καλωσορίζοντας τον Γουόρς, ο οποίος έφτασε αργά, με φιλιά στον αέρα και εκφράζοντας δημοσίως την επιθυμία της να συνεργαστούν στενά. Ο Γουόρς ανταποκρίθηκε με δικές του χειρονομίες.

Το κλίμα στο τελευταίο πάνελ του Συμποσίου ήταν επίσης ιδιαίτερα φιλικό. Οι σημαντικότεροι κεντρικοί τραπεζίτες , ο Ουέντα της BoJ απουσίαζε για λόγους υγείας, συζήτησαν για τη νομισματική πολιτική, την τεχνητή νοημοσύνη, τον πληθωρισμό και τους κινδύνους.

Ο Γουόρς χρησιμοποίησε έντονα συναδελφικό τόνο, λέγοντας ότι ήταν «τιμή του που βρισκόταν στη σκηνή με τρεις συναδέλφους».

Τέτοιες λεπτομέρειες μπορεί να φαίνονται ασήμαντες αλλά στον μικρό κόσμο των κεντρικών τραπεζών οι προσωπικές σχέσεις μπορούν να έχουν σημασία όταν απαιτείται συνεργασία σε στιγμές οικονομικής πίεσης.

Ο Κριστίν Λαγκάρντ αναφέρθηκε στον πρόεδρο της Federal Reserve ως ο φίλος της Κέβιν, ο οποίος έκανε τη δεύτερη δημόσια εμφάνιση του μετά τον διορισμό του ως επικεφαλής της μεγαλύτερης κεντρικής τράπεζας στον κόσμο.

Ο Γουόρς από την πλευρά του επέδειξε θερμό ενθουσιασμό όταν η Σιδηρά Κυρία της ΕΚΤ είπε ότι έχει μετανιώσει που είχε δεσμευτεί με την μελλοντική καθοδήγηση.

«Βρήκαμε κοινό έδαφος» είπε και πρόσθεσε «Μου άρεσε όταν γνωριστήκαμε πριν από 20 χρόνια, όταν ήταν υπουργός Οικονομικών. Μετά από αυτή την απάντηση, την λατρεύω».

Ο Γουόρς, ο οποίος μιλάει άπταιστα γαλλικά χάρη στις σπουδές του στη Γαλλία, συνομίλησε με  Γάλλους συμμετέχοντες στη δική τους γλώσσα και, σε αντίθεση με ορισμένους VIP της διάσκεψης που τείνουν να παραμένουν σε μικρούς κύκλους, πέρασε χρόνο κυκλοφορώντας ανάμεσα στους διοικητές κατά τη διάρκεια του ανεπίσημου δείπνου της Τρίτης.

Βρίσκοντας κοινό έδαφος

Οι συμμετέχοντες εντόπισαν επίσης κοινό έδαφος στο πώς επικοινωνούν την πολιτική τους.

Ο νέος επικεφαλής της Fed προτιμά τα απλούστερα μηνύματα ενώ έχει εγκαταλείψει την μελλοντική καθοδήγηση συναντώντας το θέμα του συνεδρίου ήτοι της «επιστροφής στα βασικά», όπως ήταν και ο τίτλος της ομιλίας της Λαγκάρντ.

Η Λαγκάρντ υποστήριξε ότι η ΕΚΤ δεν χρειάζεται πλέον «περίπλοκες μορφές προοπτικής καθοδήγησης», ενώ ο διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας, Άντριου Μπέιλι, σημείωσε ότι μια τέτοια καθοδήγηση είναι «πολύ πιο εύκολο να εφαρμοστεί παρά να καταργηθεί».

Χρησιμοποίησε τη συγκέντρωση για να υπογραμμίσει την ανεξαρτησία της Fed και είπε ότι οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής συμμερίζονται μια σειρά από «κοινές εκκλήσεις» παρά το γεγονός ότι λειτουργούν σε διαφορετικές δικαιοδοσίες.

Ωστόσο υπήρξαν και διαφορές. Η Λαγκάρντ υπογράμμισε εότι η ΕΚΤ θα συνεχίσει να εξηγεί πώς αντιδρά στις εισερχόμενες πληροφορίες, μια έννοια που ονόμασε «καθοδήγηση πλαισίου», μια φράση που επινοήθηκε πρόσφατα και αργότερα βρήκε αντανάκλαση στις παρατηρήσεις της Διοικητή της Τράπεζας του Καναδά, Τιφ Μάκλεμ.

Αντίθετα, ο Γουόρς έδειξε ελάχιστο ενδιαφέρον να συζητήσει το εγχειρίδιο πολιτικής της Fed.

Ωστόσο, οι συμμετέχοντες επικεντρώθηκαν περισσότερο στις ομοιότητες παρά στις διαφορές, με ορισμένους να βλέπουν τις συζητήσεις στην ΕΚΤ σχετικά με την ομαλοποίηση των απαιτήσεων αποθεματικών των τραπεζών ως περαιτέρω απόδειξη ότι οι κεντρικές τράπεζες και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού απομακρύνονται από τις πρακτικές της εποχής της κρίσης.